Կարմիր քա՞րտ, թե ևս մեկ թղթի կտոր․ «Կարճ ասած»

ԵԽԽՎ զեկույցով էլ, առանց զեկույցի էլ հասկանալի է, որ այս իշխանությունը լեգիտիմ չէ։ Բայց դրանից հետո գալիս է ամենակարևոր հարցը՝ ի՞նչ է փոխվելու։ Որովհետև զեկույցները կարող են արձանագրել, դատապարտել, առաջարկություններ ներկայացնել, բայց Հայաստանի քաղաքացիների համար վերջնական չափանիշը ոչ թե զեկույցի հաստությունն է կամ գեղեցիկ ձևակերպումները, այլ այն՝ այդ ամենից հետո երկրում իրականում փոխվո՞ւմ է քաղաքական միջավայրը, ուժեղանո՞ւմ են իրավական երաշխիքները, վերանայվո՞ւմ են խնդրահարույց որոշումները։ Ոչ։ Վստահաբար՝ ոչ։ Մեր երկրում իշխում է մի ուժ, որը որոշումներ է կայացնում, կալանքներ տալիս, երկրի ճակատագրի հետ խաղում, և ոչ լեգիտիմ է։ Հենց այդ լեգիտիմության ճգնաժամն է, որ սրան դրդում է սխալ որոշումներ կայացնելու՝ հանուն աթոռի։ Սրանց յուրաքանչյուր որոշում վերածվում է նոր սխալի, նոր ողբերգության։