Brain land🧠

جواب نوعی سینستزیا
چون یک محرک مشخص به صورت تکراشونده یک تجربه در حس دیگر ایجاد میکنه و نکته اینجاست که بیمار میدونه که رنگ در‌محیط واقعا وجود نداره برای همین با توهم بینایی موضوع فرق میکنه
چرا گزینه دو رو رد میکنیم ، سینستزیا هم به نحوه‌ی ارتباط و پردازش اطلاعات در شبکه‌های حسی مربوط می‌شه ولی عنوان اختلال در پردازش چند حسی یک عنوان کلی که توضیح دقیقی برای یک الگو مشخص نیست
برای گزینه چهارم ، ما از روی تصویربرداری نمیتونیم به این نتیجه برسیم که فعالیت غیر طبیعی بوده.

به نظرتون غذای تند میتونه مغز رو به حالتی دربیاره که برای چند لحظه نتونیم روی هیچ چیز تمرکز کنیم؟


بله میتونه👍🏻

نه نمیتونه👎🏻

دوست داشتین دلیل انتخاب جوابتون رو بهم بگین
Brain land chat :
https://t.me/Brain_Planet

🧠 BrainLand | پرونده مغز #007

📂 وضعیت پرونده: باز (OPEN)
📍 محل: کلینیک نورولوژی
📅 سال: ۲۰۲۶

⸻

📋 گزارش اولیه:
مردی ۲۸ ساله، بدون سابقه‌ی بیماری عصبی، برای پیشگیری از میگرن شروع به مصرف یک داروی جدید می‌کند.

حدود دو هفته بعد، متوجه اتفاق عجیبی می‌شود:
هر بار صدای خاصی می‌شنود، هم‌زمان یک تجربه‌ی بصری مشخص پیدا می‌کند.

صدای زنگ موبایل : رنگ‌های سبز
صدای باران : رنگ‌های بنفش
این اتفاق تصادفی نیست.
هر صدا تقریبا همیشه همان تجربه‌ی بصری مشخص را ایجاد می‌کند.

اما عجیب‌ترین قسمت ماجرا اینجاست:
او کاملا می‌داند که این رنگ‌ها واقعا در محیط وجود ندارند.
معاینه‌ی عصبی و شنوایی طبیعی است و تصویربرداری مغز نیز ضایعه‌ی ساختاری مشخصی نشان نمی‌دهد.

⸻

🕵️ حالا نوبت شماست…
اگر شما پزشک این بیمار بودید، با توجه به این الگوی عجیب، اولین توضیح احتمالی‌تان چه بود؟
الف) توهم بینایی
ب) اختلال در پردازش چندحسی
ج) نوعی سینستزیا
د) فعالیت غیرطبیعی شبکه‌های حسی مغز

#کارگاه_شو
@Brain_planet

باید بگم که تقریبا هممون این تجربه رو داشتیم
حالا دلیلش چیه:
دلیلش اینه که ما صدامونو فقط از طریق هوا نمیشنویم ارتعاشات صدا از طریق استخوان های جمجمه هم به گوش داخلی میرسه برای همین صدایی که موقع حرف زدن میشنویم بم تر و متفاوت تر از صدایی که بقیه میشنون
حالا وقتی به ویسمون گوش میدیم دیگه این مسیر استخوانی وجود نداره و مغز صدای منتقل شده از راه هوا رو دریافت میکنه
در واقع مغز با استفاده از الگوی صوتی ای که از صدای خودمون در حافظه داره ، صدارو به خودمون نسبت میده .
وقتی حرف می‌زنیم، مغز هم‌زمان صدای تولیدشده، بازخورد شنیداری و حس حرکات اندام‌های گفتاری رو با هم مقایسه می‌کنه. پیش از تولید صدا، سیستم حرکتی مغز یک پیش‌بینی از نتیجه ی صوتی حرکت ما ایجاد می‌کنه؛ به این فرایند efference copy / corollary discharge می‌گن. بعد مغز صدای واقعی رو با این پیش‌بینی مقایسه می‌کنه

تا حالا شده یک ویسی بگیرین بعد که گوش میدین با خودتون بگین این واقعا منم؟!
به نظرتون مغز چطوری تشخیص میده که این صدا ، صدای خودمونه ؟

#چالشی

🤔🧠تا حالا کتابی خوندین که یک بخش قابل‌توجهش به علوم اعصاب، مغز یا رفتار مربوط باشه و واقعا براتون جذاب بوده باشه؟
یا حتی مطلب، مقاله، پادکست یا هر محتوایی که درباره‌ی مغز خوندین و هنوز تو ذهنتون مونده؟

اسمش رو بگین و اگر دوست داشتین، بگین
کدوم بخش براتون جذاب بوده ؟

پژوهشگران دانشگاه واشنگتن و پرینستون در مطالعه‌ای که در مجله Neuron منتشر شده، مکانیسمی اپی‌ژنتیکی را شناسایی کردند که می‌تواند توضیح دهد چرا استرس شدید در اوایل زندگی، حساسیت به استرس را در بزرگسالی افزایش می‌دهد.
آن‌ها دریافتند که استرس دوران رشد باعث افزایش آنزیم SETD7 در نورون‌های دوپامینی ناحیه VTA (ناحیه تگمنتال شکمی) می‌شود. SETD7 با ایجاد برچسب شیمیایی H3K4me1 روی هیستون‌ها، ساختار کروماتین را بازتر می‌کند و دسترسی به ژن‌های مرتبط با پاسخ به استرس را افزایش می‌دهد.
در نتیجه، این نورون‌ها در مواجهه با استرس‌های بعدی آسان‌تر فعال می‌شوند و این تغییر با اختلال در پردازش پاداش و رفتارهای اضطرابی و افسردگی‌مانند در موش‌ها همراه بود.
جالب‌تر اینکه افزایش مصنوعی SETD7 در موش‌هایی که اصلا استرس اولیه نداشتند، تغییر مشابهی ایجاد کرد؛ در مقابل، مهار SETD7 پس از استرس اولیه توانست از ایجاد حساسیت بیش‌ازحد به استرس در بزرگسالی جلوگیری کند.

یک مطالعه جالب روی MRI مغز ۲۸۲۶ نفر انجام شده و محقق‌ها متوجه شدن افرادی که در مناطق محروم‌تر زندگی می‌کنن، به‌طور میانگین نشونه‌هایی از پیری بیشتر مغز دارن.
مغز این افراد کمی «پیرتر از سن واقعی‌شون» به نظر می‌رسید، حجم کلی مغز کمتر بود و در ماده سفید هم White Matter Hyperintensities (WMH) بیشتری دیده می‌شد؛ نقاطی که می‌تونن نشونه‌ای از آسیب‌های عروقی کوچک باشن.
البته این پژوهش نمی‌گه «محله باعث پیر شدن مغز میشه»؛ فقط یک ارتباط مشخص بین شرایط محیط زندگی و بعضی شاخص‌های سلامت مغز پیدا کرده.
شاید یکی از جالب‌ترین نکات این باشه که شرایط اجتماعی و محیطی زندگی می‌تونن به شکل قابل‌اندازه‌گیری با تغییرات مغزی همراه باشن.
📚Disadvantaged Neighborhoods Linked to Accelerated Brain Aging

#Neuroscience #MRI #BrainLand

🧠پژوهشگران دریافتند پروتئین TIMP2 که با جوانی ارتباط دارد، نقش مهمی در حفظ عملکرد سالم میکروگلیا (سلول‌های ایمنی اصلی مغز) دارد.
در موش‌های پیر، افزایش TIMP2 باعث شد میکروگلیا بهتر بقایای سلولی را پاک‌سازی کنند و التهاب مغز کاهش پیدا کند. این یافته می‌تواند سرنخ جدیدی برای بررسی درمان بیماری‌های نورودژنراتیو مرتبط با افزایش سن باشد.

🧠یک مطالعه جدید نشون داده که فعال‌شدن شدید سیستم ایمنی مادر در دوران بارداری می‌تونه روی رشد مغز جنین اثر بذاره.
محققان در مدل موشی دیدن که التهاب مادر باعث تغییراتی در اپی‌ژنوم نورون‌های در حال رشد می‌شه؛ به‌خصوص در نورون‌های لایه‌های عمیق قشر مغز. این تغییرات عملکرد فاکتور مهمی به نام Tbr1 رو مختل کرد و در ادامه روی فعالیت نورون‌ها و شکل‌گیری مدارهای مغزی اثر گذاشت.
جالب‌تر اینکه حدود ۲۵٪ از ژن‌های با ارتباط قوی با اوتیسم هم در این نورون‌ها دچار تغییر شده بودن.
البته این به معنی «ایجاد قطعی اوتیسم» نیست؛ بلکه نشون می‌ده التهاب دوران بارداری می‌تونه یکی از عوامل مؤثر در افزایش ریسک اختلالات عصبی‌رشدی باشه.
منبع:
Salk Institute / Molecular Psychiatry (2026)

نرم‌افزاری به اسم lumosity
برای ذهن و تمرکز کاربردیه

#ارسالی

تمرین هایی که میتونیم برای تقویت پردازش مغز ازشون استفاده کنیم :
تمرین سرعت پردازش : مغز اطلاعات دیداری و شنیداری رو سریع تر دریافت کنه
تمرین حافظه کاری: یعنی اطلاعات رو برای چند ثانیه در ذهن نگه داریم و همزمان باهاش کار کنیم ( تمرین اعداد معکوس)
تمرین توجه انتخابی : اثر استروپ که در این تست کلمه یک رنگ با رنگ نوشته شدنش متفاوته مثلا کلمه آبی با رنگ قرمز نوشته شده .
#ارسالی

خب بریم ببینیم جواب چی میشه
وقتی ما یک شوخی رو میشنویم مغز باید اول پردازش کنه و یک تفسیر اولیه ازش بسازه که خب ادامه جمله با چیزی که مغز پیش بینی کرده جور درنمیاد
در همین فرایند نواحی از مغز مثلprefrontal cortex وtemporal lobe که در پردازش و تفسیر معنا ، استدلال و حل مسئله نقش دارن درگیر میشن
در مرحله بعدی مغز باید بتونه بین مفاهیم نامرتبط ارتباط برقرار کنه که با divergent thinking یعنی تفکر واگرا ارتباط داره ( تولید ارتباط و تقسیر مختلف از یک اطلاعات)
حالا اینجا مغز متوجه که خب من اشتباه کردم تفسیر اولیه درست نبوده ، باید خیلی سریع زاویه دیدشو عوض کنه و‌در این مرحله بخش هایی از PFC , frontal parietal cortex نقش دارن
وقتی که تونست ارتباط بین دوتا ایده رو پیدا کنه شبکه های مرتبط با پاداش مخصوصا ventral striatum نقش دارن

ولی شوخی فقط به پیدا کردن یک ارتباط عجیب ختم نمیشه مغز باید بفهمه که آیا اون شوخی زمانش بود ، فرد منظور من رو متوجه شده؟
که اینجا medial prefrontal cortex و شبکه های مرتبط با شناخت اجتماعی اهمیت پیدا میکنن

جواب : ۲
وقتی چند سیخ کباب پشت‌سرهم می‌خوریم، مغز کم‌کم به طعم و بوی تکراری اون عادت می‌کنه و ارزش پاداشی غذا براش کاهش پیدا می‌کنه. از طرفی، سیگنال‌های سیری هم از معده و روده به مغز می‌رسن و باعث می‌شن انگیزه‌مون کمتر بشه.
به این پدیده که لذت یک غذای خاص در طول خوردنش کاهش پیدا می‌کنه، Sensory-Specific Satiety می‌گن.
پس قضیه این نیست که دوپامین مغز تموم می‌شه ، بلکه مغز دیگه همون کباب تکراری رو به اندازه سیخ اول جذاب نمی‌بینه😌🧠