Max Shen
Birthdate: August 7th (23 years old)
Partner: Astria Yu
〰〰〰〰〰
مکس در یک خانواده چینی سه نفره متولد شد. پدرش دکتر داروخونه بود و مادرش معلم اخراج شده از مدرسه.
از بچگی همیشه از مادرش میترسید. مادرش کسی بود که وقتی عصبی میشد مکس رو به باد کتک میگرفت و هرچیزی که شوهرش نتونسته بود فراهم کنه رو از پسرش یعنی مکس انتظار داشت.
برعکس مادرش، پدرش آدمی صبور و مهربون بود که همه جوره مکس رو حمایت میکرد.
اما وجود مادرش اونقدر خونه رو براش ناامن کرده بود که جرات بازی کردن یا مثل بچه های دیگه بچگی کردن رو نداشت.
شبا از از ترس مادرش زیر پتوش مخفی میشد و اسم دوست های خیالیش رو دونه به دونه صدا میزد. فکر میکرد اونا میتونن یه روزی نجاتش بدن.
یکی از اون دوستاش یک دختر شیطون بود با موهای قرمز که انگاری به مکس یاد میداد تا شجاع باشه؛ و تا حدودی هم موفق بود.
تا اینکه یک روز اتفاق خیلی وحشتناکی افتاد. ۱۲ سالش بود که تصمیم گرفت دربرابر مادرش بایسته و نشون بده دیگه ازش نمیترسه و کاری که مادرش کرد این بود که مکس رو از پله ها پایین پرت کنه تا مکس بشدت و تا دم مرگ آسیب ببینه.
بعد از اون اتفاق پدر مکس مادرش رو طلاق میده و به کمک قانون میندازش گوشه زندان.
مکس از وقتی که مادرش از خونه میره زندگی بهتری رو تجربه میکنه با این تفاوت که دیگه مثل قبل قدرت حرف زدن نداره. حادثه ای که براش پیش اومد باعث شد مکس به کلی لال بشه.
وقتی ۱۹ سالش میشه. روزی وارد یکی از شعبه های استارباکس میشه تا یک قهوه برای خودش بگیره که دختری مو قرمز رو اونجا میبینه.
دختر خیلی شبیه دوست غیرواقعی دوران بچگیشه با این تفاوت که شیطنتی در اون نمیبینه.
دوست داره باهاش ارتباط بگیره دوست داره بیشتر باهاش آشنا بشه اما یک مشکلی وجود داره. دختر نابیناست و مکس نمیتونه حرف بزنه.
از اونجاست که عشق یک طرفش شروع میشه. هر روز سر یک ساعت خاصی به استارباکس میاد تا اون دختر رو ببینه ولی حتی نمیتونه بهش سلام کنه، میبینه که پسرای زیادی به سمت دختر میرن و سعی میکنن ارتباط برقرار کنن باهاش. کسایی که زبونش رو دارن، کسایی که صداش رو دارن. شاید دختر قبولشون نکنه اما اونا تلاششون رو کردن. کاری که مکس نمیتونه انجام بده.
روزی نیست که خودش یا مادرش رو بخاطر وضعیتی که توشه فحش نده. اون دلش بدجور میخواد با آستریا حرف بزنه. براش نوشیدنی موردعلاقش رو سفارش بده و پای حرفاش بشینه، اما انگار خدا قدغن کرده که اون در زندگیش طعم شادی رو بچشه.
باید چیکار کنه؟ به چه دری بزنه؟
شاید فقط باید قبول کنه که در حد آستریا نیست و کنار بکشه، ولی...
پدرش همیشه بهش گفته «اگر واقعا به موضوعی علاقمندی برای رسیدن بهش تلاش کنی. شده زمین بخوری باید انجامش بدی زانوهاتو زخمی کن ولی انجامش بده.»
مکس شروع میکنه به نوشتن نت هایی با خط بریل (خط مخصوص نابینایان) و هر روز اون ها رو روی میزی که همیشه آستریا میشینه میذاره.
اما نه جوری که به دختر مو قرمزمون حس ناامنی بده.
روز اول خودش رو معرفی می‌کنه و میگه دوست داره بیشتر بشناسش البته مثل دوست و اگر آستریا موافق نیست دیگه مزاحمش نمیشه.
روز دوم درمورد سلیقه هاش می‌پرسه.
روز سوم درمورد خودش توضیح میده.
و این میشه راهی که اونا باهم ارتباط میگیرن‌.
اما هنوزم یک مشکلی هست. درسته که استریا اون رو نمی‌بینه اما مکس میبینه. مکس میتونه روزایی رو ببینه که استریا بخاطر نابینایی عصبی میشه. بعضی وقتا اذیت میشه. و مجبوره قبول کنه که باید با این وضع کنار بیاد.
مکس دیگه صرفا ازش خوشش نمیاد بلکه عاشق دختری شده که تقریبا یک ساله با خط بریل باهاش حرف میزنه.
باید یک کاری کنه. باید یک کاری کنه!
حالا دیگه شروع میکنه به هر دری زدن، علم، جادو هرچی که بتونه کمک کنه آستریا راحت تر زندگی کنه.
و تنها چیزی که بهش جواب میده خدای دریاست.
خدای دریا شرط میذاره، بهش میگه حاضر بینایی آستریا رو بهش ببخشه اما در عوضش بینایی یکی از چشم های مکس رو ازش میگیره و مکس باید برای همیشه تا هروقت که خدای دریا میگه خدمتکار شخصی اون بشه. و این یعنی باید بین بینایی آستریا و وقت گذروندن باهاش یکی رو انتخاب کنه.
〰〰〰
#Challenge
@Bl00dhymn
〰〰〰