🔻 اولویتسنجی پروژههای فولادی
✍️محمدعلی عبدالعظیمی، پژوهشگر حوزه فولاد
🔹 در صنعت فولاد، پروژههای توسعهای معمولا نشانهای از رشد و آیندهنگری تلقی میشوند؛ از افزایش ظرفیت و احداث واحدهای جدید گرفته تا نوسازی تجهیزات، نیروگاه، توسعه معادن و طرحهای زیرساختی.
🔹 اما در شرایطی که سرمایه، انرژی، تجهیزات و حتی امکان پیشبینی آینده محدودتر شده است، یک پرسش مهمتر از «آیا این پروژه توجیه دارد؟» مطرح میشود: آیا این پروژه، در مقطع فعلی، اولویت دارد؟ این دو پرسش یکی نیستند.
🔹 ممکن است پروژهای از نظر فنی و حتی اقتصادی قابل دفاع باشد، اما اجرای آن در زمان فعلی، منابعی را مصرف کند که استفاده از آنها در پروژهای دیگر ارزش بیشتری برای شرکت ایجاد میکند.
🔹 بنابراین مساله امروز صنعت فولاد فقط انتخاب پروژههای خوب نیست؛ انتخاب پروژه درست در زمان درست است.
عصر محدودیت و نااطمینانی
🔹 این موضوع در شرایط فعلی ایران اهمیت بیشتری پیدا کرده است. بنگاههای فولادی همزمان با محدودیتهای انرژی، دشواری تامین برخی تجهیزات و قطعات، فشار نقدینگی، نوسانات بازار و ریسکهای ناشی از شرایط جنگی و اختلال در زنجیرههای تامین مواجهند.
🔹 در چنین محیطی، ادامه دادن همه پروژهها با منطق گذشته میتواند به همان اندازه خطرناک باشد که متوقف کردن همه آنها.
🔹 واقعیت جهانی نیز چندان متفاوت نیست. OECD در تازهترین چشمانداز فولاد خود در ژوئن۲۰۲۶ پیشبینی کرده است که ظرفیت مازاد جهانی فولاد تا سال ۲۰۲۸ به حدود ۷۴۵میلیون تن برسد؛ درحالیکه رشد تقاضا تا سال۲۰۳۰ حدود ۰.۹درصد در سال برآورد شده است.
🔹 این شکاف نشان میدهد که در فولاد جهانی، افزایش ظرفیت بهتنهایی دیگر مزیت محسوب نمیشود. از سوی دیگر، انجمن جهانی فولاد رشد تقاضای جهانی در سال۲۰۲۶ را تنها ۰.۳درصد پیشبینی کرده است. بنابراین حتی در صورت بهبود تدریجی بازار، فضای رقابتی همچنان بهشدت انتخابمحور خواهد بود.
ریشه مساله
🔹 به نظر میرسد یکی از خطاهای کمتر دیدهشده در تصمیمگیری صنعتی، چیزی باشد که میتوان آن را «توهم پروژه» نامید؛ این تصور که اگر پروژهای از نظر فنی امکانپذیر و از نظر اقتصادی قابل توجیه است، پس اجرای آن نیز ضرورتا تصمیم درستی است. درحالیکه مدیرعامل یک شرکت فولادی با یک سبد پروژه مواجه است، نه یک پروژه منفرد.
https://biroonit.ir/fullcontent/Persian/92059
https://t.me/birunit
Post #45202
222
- 👍 1