🔻 وقتی لجستیک، مزیت معدنی ایران را می‌بلعد

🔹 ایران با برخورداری از ذخایر گسترده معدنی، انرژی نسبتا ارزان و دسترسی به آب‌های آزاد، ظرفیت بالایی برای صادرات مواد معدنی و محصولات فولادی دارد؛ اما ضعف زیرساخت‌های حمل‌ونقل، کمبود واگن و لکوموتیو، هزینه‌های بندری و ریسک‌های ناشی از تحریم، بخش قابل‌توجهی از این مزیت را از بین برده است.

🔹 در زنجیره‌ای که میلیون‌ها تن محصول باید از معدن تا کارخانه و سپس بندر جابه‌جا شود، افزایش هزینه حمل می‌تواند حاشیه سود صادرات را ببلعد و رشد تولید را از رشد درآمد عقب بیندازد.

🔹 مساله فقط افزایش هزینه حمل نیست؛ بلکه شکاف میان توسعه ظرفیت‌های معدنی و توسعه زیرساخت‌های لجستیکی، به یکی از موانع جدی رقابت‌پذیری صادرات ایران تبدیل شده است.

🔹 در شرایطی که رقبای منطقه‌ای با تکیه بر شبکه ریلی کارآمد، بنادر مجهز و قراردادهای پایدار حمل‌ونقل، محصول خود را با هزینه و زمان قابل‌پیش‌بینی به بازار می‌رسانند، آیا ایران می‌تواند بدون یک برنامه یکپارچه برای توسعه ریل، جاده، بندر و حمل دریایی، همچنان از مزیت ذخایر معدنی خود برای افزایش صادرات و ارزآوری بهره بگیرد؟

🔸 در بیرونیت بخوانید

https://biroonit.ir/fullcontent/Persian/91946

https://t.me/birunit