درسگفتار (آفلاین )
(آنتی)مدرنیستم یا جادو به مثابه فرم؛
بوطیقای سینمای آندری تارکوفسکی
به‌هدایت صالح نجفی
۴ جلسه‌

در فیلم‌های تارکُفسکی جادو هست. اما این جادو از کجا سرچشمه می‌گیرد؟ از تصویرهای زنده‌ جاندار و به‌یادماندنی تک‌تکِ فیلم‌هایش؟ از جنبه‌های مرموز و سرّی آنها؟ از افاضات فلسفیِ شخصیت‌هایش؟ از مضمون‌های متافیزیکی فیلم‌هایش؟ در فیلم‌های تارکفسکی باید به دنبال چه گشت؟ در فیلم‌های بزرگ‌ترین فیلم‌ساز تاریخ سینمای شوروی در نیمه‌ دوم قرن بیستم چه چیز هست که این منتقد سرسخت دنیای پول‌زده و تکنولوژی‌زده‌ مدرن را هنرمندِ مدرنیستی رادیکال ساخته است؟

یکی از مهم‌ترین اتفاق‌ها در دنیای انگلیسی‌زبان و قلمرو فیلم‌پژوهی انتشار کتاب تامس رِدوود در سال ۲۰۱۰ بوده است:‌ بوطیقای سینمای آندری تارکُفسکی.

در این دوره تلاش داریم به یاری این کتاب، چهار فیلم آخر تارکُفسکی را وابینیم و بازخوانیم :
۱-آینه- می‌توانم حرف بزنم!
۲.استاکر- منطقه منطقه است و بس
۳.نُستالگیا- میان سود و زیان
۴.قربانی- همه‌چیز فرو می‌پاشد
 
اطلاعات بیشتر👇
https://t.me/bidarcourses/691