کلاس درس استاد علی کسمایی و منوچهر اسماعیلی

برای همه‌ی آنهایی که عاشق یاددادن هستند پیشنهاد می‌کنم گفتگوی اساتید به نام دوبلوی ایران، استاد علی کسمایی و استاد منوچهر اسماعیلی را با دقت ببینند. اگر فرصت کافی ندارید حتما بیست دقیقه ابتدایی و پنج دقیقه‌ی پایانی آن را ببینید. یک استاد، یک شاگرد و یک دنیا درس برای یادگیری.
من از مفصل این نکته مجملی گفتم؛ تو خود حدیث مفصل بخوان ازین مجمل

برای مشاهده ویدیو اینجا کلیک کنید. (https://youtu.be/FIrnPtnNf10)

بخش‌هایی از صحبت‌های این دو استاد را در ادامه آورده‌ام.

استاد علی کسمایی:
فکر نمی‌کنم من درحدی باشم که این چیزها رو درباره‌ی من بگن. این بزرگواری دوستان من و پاداشی است که به کوشش من در راهنمایی اون‌ها دادن. … و امیدوارم این برنامه‌هایی که برای بزرگداشت من گرفتن، برای نسل بعد از من و نسل‌های بعد از من، این در یادشون باشه که هیچ وقت کوشش اون‌ها در راه راست، در راه درست، فراموش نمی‌شه.

استاد منوچهر اسماعیلی:
یکی از خصیصه‌های ایشون [استاد علی کسمایی] دادن فرصت بود، یاد دادن بود، و یاد دادن که چیزی رو که یاد گرفتی پیش خودت نگه ندار، به دیگری بده. و این باعث ماندگاری نام علی کسمایی و دوبلاژ شد.
[رو به استاد کسمایی] استاد، من حاصل عمر توام.
صدا معرفت می‌خواد. صدا معرفت نداشته باشه، مثل آش رشته می‌مونه!

گزیده:
استاد علی کسمایی در دفتر موزه سینما نوشت: «اینک حاصل زندگی‌ام را، از نوشته‌ها، سروده‌ها، کتاب‌ها، لوح‌های تقدیر، فیلمنامه‌ها، نوارها و … به موزه‌ی سینمای ایران پیشکش می‌کنم، تا از گزند پراکندگی و نابودی در امان باشند و باشد که برای آیندگان به کار آید بر پیشینیان است که‌ با کوشش خستگی ناپذیرتری، این مرزوبوم کهنسال پرافتخار را، آبادتر و توسعه یافته‌تر و افتخار آمیزتر و موزه‌اش را پربارتر به آیندگان پیشکش کنند.» [مرجع]

پ.ن:
از احمدآقای عزیز که این ویدیو را برایم ارسال کردند، بسیار سپاسگزارم.


https://www.bibalan.com/?p=2680
https://t.me/bibalan_com