«دروغ همه‌چیز را می‌پوشاند، اما بگذار دست‌کم در یک چیز شکست بخورد: از طریق من.»
Aleksandr Solzhenitsyn

نازی‌ها هیچ‌وقت اکثریت مطلق جامعه آلمان نبودند.
اما چیزی داشتند که کافی بود:
سکوت اکثریت.
و همان سکوت شد لکه‌ای که از تاریخ پاک نشد.

اقتدارگرایی فقط با زور سر پا نمی‌مونه؛
با همکاری روانی مردم می‌مونه.
با تکرار دروغ.
با پذیرفتن توضیح‌های غیرمنطقی.
با تبدیل هر بحران به «دشمن خارجی».
وقتی گفته می‌شود کشته‌شده‌ها آموزش‌دیده‌ی موساد بودند.
وقتی مسئولیت شلیک پذیرفته نمی‌شه و فقط روایت عوض می‌شه.
اینجا سوءتفاهم نیست.
فقط بی‌کفایتی هم نیست.
تصمیم گرفته شده.
دستور داده شده.
شلیک شده.
بعد داستان ساخته شده.
اگر اسمش را نگذاریم جنایت، به همون چرخه کمک می‌کنیم.


از وقتی اینترنت قطع شد فهمیدم اگر کار بزرگی ازم برنمی‌آد، حداقل می‌توانم دروغ بازنشر نکنم.
سکوت نکنم.
هزینه هم داشت: ریزش مخاطب، تماس ناشناس، فشار.

نه قهرمانم، نه دنبال تشویق.
فقط یک خط دارم:
من دروغ نمی‌گم.
روایتی را که با عقل و شواهد نمی‌خونه تکرار نمی‌کنم.
سهمی در سکوت و عادی‌سازی دروغ و جنایت ندارم.
بقیه رو هم به وجدانشون می‌سپارم.

@BenDevelop