✈️ انتقال فناوری، شیپور وارونه و هواپیماسازی در ایران!
🔰 وقتی شیپور را وارونه بزنی صدا ناخوشایند است، تازه اگر صدایی بکند! نهایتا به گلو فشار می آید و دیگر هیچ! نقل ساخت هواپیما مسافربری بزرگ بصورت مونتاژی است. آن طرف شیپور یا قیف، انبوه استاندارد ها و روش های تولید دیکته شده ثبتی است که ملزم به رعایت میشوی و مطالعه و شناختش زمان میگیرد و اجرا کردنش نیازمند تجهیزات گران قیمت و هزینه بسیار است. در آن اصطلاحا انتقال فناوری تازه شکل سازمان و قوانینی هم که بوده، مو به مو اجرایی شده و سایه تقسیم کار وظیفه گرایش بر سازمان سنگینی میکند! ساختاری که اساسا برای تولید بوده و نه تحقیق و توسعه. معمولا وقتی بدون تسلط کامل روی یک مسئله ، چارچوبی را میپذیری، تفکر کم تر و حتی قفل میشود.
🔰 چند هزار نیرو باید استخدام میشده که شده! دوره های خارجی باید میرفتند که رفتند و تا آمده اند به خود بجنبند و اولین ها را مونتاژ کنند(نه نوآوری) شش سالی شده و بعدا در روز رونمایی ، تیم خارجی که برای رونمایی و جشن با یکی از همین هواپیماهای اصلی به ایران می آمده اند میخورند توی کوه و جان به جان آفرین تقدیم میکنند. بعداً صدایش با سقوط های داخلی در می آید که بله این هواپیما خیلی هم از نظر ساخت و طراحی مناسب نیست و اصلا در خود اکراین هم پرواز آنچنانی نکرده و سقوط و اشکال فنی داشته!
🔰اینجا یک پرسش اساسی شکل میگیرد؛ آیا کسی در حوزه هوایی دست پری داشته باشد برای ما بذل و بخشش میکند؟ اصلا انتقال فناوری لفظی معنادار است؟ بهتر نبود همان اول خودمان جمع و جورترش را میساختیم یا اصطلاحا درست شیپور میزدیم ؟ البته این پرسش برای امثال من است که اعتقاد دارد فناوری انتقال پذیر نیست، اکتسابی است. همین سوال را از بزرگان تیم بپرسی حیران میگویند دیدید نمیشود در ایران هواپیما ساخت؟
🔰 حالا ما یک سازمان پر از بروکراسی و چندین بخش با چند هزار نیرو داریم ولی هنوز هواپیما نداریم! حالا در همان مجموعه در یک قالب سازمانی کاملا تقسیم کاری و وظیفه گرا، تحقیق و توسعه میکنند روی همان هواپیما و خیلی محصولات دیگر، اما بخش طراحی برای خودش طراحی میکند و بخش نقشه کشی نقشه میکشد و عده ای این وسط پیگیری میکنند و بخش های مجزای ساخت هم میسازند و همه اینها هماهنگی هایشان ثبت و ضبظ میشود و امضا میگیرد و حالا یک ایراد کوچک و یا اصلاح عادی باید هفت خانی را از بخش ساخت تا طراحی و دوباره به عکس طی کند تا قطعه ای که دو روزه میتوانست تولیدش جمع شود، بشود یکی دوماه!
🔰 یکی از آن پروژه های تحقیق و توسعه اضافه کردن یک در باربری به انتهای همان هواپیما بود تا بجای مسافربری باربری شود و همین اضافه کردن در، نزدیک ده سال طول میکشد و نهایتا به عنوان ترابری سیمرغ پارسال رونمایی شد. خیلی هم خجالت نکشیدند و برای خودشان البته سوت و کف ما میتوانیم زدند.
https://t.me/cariztech/50
💠 @cariztech
Post #345
290
