🔴 قانون روی کاغذ، هزینه در عمل؛ چرا فرزندآوری به بهای امنیت شغلی مادران تمام میشود؟
🔹 قوانین حمایتی و طرحهای جوانی جمعیت با هدف تسهیل مادری تدوین شدند، اما در عمل چالشهای تازهای برای اشتغال زنان ایجاد کردهاند. در حالی که حضور مؤثر مادر در دو سال ابتدایی زندگی کودک نقشی بنیادین در سلامت روان و ایجاد دلبستگی ایمن دارد، کارفرمایان بهدلیل الزامات قانونی از استخدام زنان در سن بارداری فاصله میگیرند. علاوه بر این، زنانی که پس از مرخصی زایمان به سازمان خود بازمیگردند، اغلب جایگاه و ارتقای پیشین خود را از دست میدهند و ناچارند مسیر شغلی را از سطوح پایینتر از سر بگیرند.
🔹 بزرگترین گلوگاه اجرای این حقوق، مشروط بودن آنها به «صلاحدید و رضایت مدیران» است. امتیازاتی مانند کاهش ساعت کاری، پاس شیر یا امکان دورکاری اغلب به بهانههایی نظیر کمبود نیرو و فشردگی کار رد میشوند. از سوی دیگر، بحرانهای مقطعی مانند تعطیلیهای ناگهانی یا غیرحضوری شدن مهدها و مدارس بدون توجه به شرایط کارمندان، فشار مضاعفی بر مادران شاغل وارد کرده و تنشهای روانی شدیدی میان وظایف خانوادگی و تعهدات کاری پدید میآورد.
🔹 هرچند راهاندازی مهدهای همگانی در برخی مجموعهها گامی مثبت به شمار میرود، اما رفع اساسی این تعارض مستلزم پیوستهای قانونی الزامآور است تا اختیارات سلیقهای مدیران محدود شود. تا زمانی که حمایت قانونی به بستری برای پسزدن زنان از بازار کار بدل شود و سازوکاری برای حفظ ارتقای شغلی مادران وجود نداشته باشد، هزینه سیاستهای جمعیتی عملاً از امنیت شغلی و روانی زنان پرداخت خواهد شد.
🔗 جزییات بیشتر را اینجا بخوانید
📝 نفس پرس| پایگاه خبری حوزه جمعیت و خانواده
🆔 @NafasPress
🌐 http://www.nafasmedia.com
Post #52513
2.24K