«راستی هیچ می‌دانی من در غیبت پُرسوال تو
چقدر ترانه سرودم
چقدر ستاره نشاندم
چقدر نامه نوشتم که حتی یکی خط ساده هم به مقصد نرسید؟!
رسید؛ اما وقتی
که دیگر هیچ کسی در خاموشیِ خانه
خواب بازآمدن مسافر خویش را نمی‌دید.
در غیبت پرسوال تو
آشنایان آن‌همه روزگار یگانه حتی
هرگز روشنایی خاطرات تو را به یاد نیاوردند...»
سید علی صالحی
Post #6193
114
- ❤ 12