به گزارش phys اخترشناسان بعد از ۶۰ سال که از کشف اختروش‌ها (کوازارها) می‌گذرد توانستند راز این اجرام را حل کنند.

اختروشها‌ یا کوازارها (Quasar) هسته‌های بسیار درخشانی در کهکشانهای دوردست هستند که معمولاً هزاران برابر بیشتر از کل کهکشان راه شیری از خود نور ساطع می‌کنند. کوازارها زیرمجموعه‌ای از هسته‌های کهکشانی فعال (AGN) هستند، هسته‌های کهکشانی بسیار درخشان که در آن گاز و غباری که در یک سیاهچاله عظیم میفتد، تابش الکترومغناطیسی را در سراسر طیف الکترومغناطیس منتشر می‌کند. کوازارها برای اخترشناسان به‌قدری جذاب هستند که تاکنون مطالعات گسترده‌ای در زمینه کشف و بررسی بیشتر آنها انجام شده است، اما هیچگاه ماهیت اصلی آنها پیدا نشد. حال گروهی از محققان از دانشگاه‌های Sheffield و Hertfordshire می‌گویند کوازارها بر اثر برخورد کهکشانها فعال می‌شوند و درخشش فوق‌العاده‌ای را به‌وجود می‌آورند. پژوهشگران زمانی این برخوردها را کشف کردند که با استفاده از رصدهای تصویرسازی عمیق (Deep Imaging Observation) تلسکوپ Isaac Newton در La Palma ساختارهای به‌هم‌ریخته منطقه‌های بیرونی کهکشانهایی را دیدند که میزبان کوازارها هستند. بیشتر کهکشانها در مرکز خود سیاه‌چاله کلان‌جرم دارند. این کهکشانها همچنین حاوی حجم زیادی گاز هستند، اما بخش بزرگی از این گازها با فاصله زیادی از مرکز کهکشانها در حال گردش بوده و دور از دسترس سیاه‌چاله‌ها هستند. ولی برخورد میان کهکشانها این گازها را به سمت سیاه‌چاله‌های مرکز کهکشان میفرستند. سپس درست قبل از اینکه این گازها توسط سیاه‌چاله بلعیده شوند، میزان فوق‌العاده زیادی انرژی در قالب تابش منتشر میشود و درخشش خاص اختروشها را به‌وجود می‌آورد.
فعال شدن اختروشها میتواند پیامدهای قابل‌توجهی برای کهکشانها به همراه داشته باشد. این پدیده ممکن است مابقی گازها را هم از کهکشان خارج کند و تا میلیاردها سال مانع شکل‌گیری ستاره‌های جدید گردد.
این مطالعه قدم مهمی برای افزایش آگاهی ما درباره چگونگی شکل‌گیری و تأمین انرژی کوازارهاست.
پروفسور Clive Tadhunter از گروه فیزیک و اخترشناسی دانشگاه Sheffield میگوید: «کوازارها یکی از شدیدترین پدیده‌ها در کیهان هستند و آنچه میبینیم شاید آینده‌ی کهکشان راه شیری در حدود پنج میلیارد سال دیگر، زمانی که با کهکشان آندرومدا برخورد میکند باشد.»
مقاله‌ی منتشر شده را میتوانید در مجله Monthly Notices of the Royal Astronomical Society مطالعه کنید.