درباره‌ی نشست
درآمدی بر الهیات بخشش

کمال سرّ محبت ببین نه نقص گناه
که هر که بی‌هنر افتد نظر به عیب کند

(حضرت حافظ)

چرا باید یکدیگر را ببخشیم؟

بزرگترین معمای زندگی‌مان این است که «محکوم» به «انتخاب» هستیم.
هیچ چیزی وجود ندارد که نتوان آن را بخشید و هیچ کسی وجود ندارد که سزاوار بخشش نباشد.
انتقام به ندرت موجب اقناع و رضایت خاطر شما می‌شود.
خشم و تمایل ما برای انتقام، عامل نابودی ما خواهد بود.
همچنان‌که گاندی می‌گوید:
اگر ما از قانون چشم در برابر چشم استفاده کنیم، سرانجام همه‌ی ما کور خواهیم شد.
اگرنبخشیم، اسیر کسی هستیم که موجب رنجش ما شده است.
اما اگر ببخشیم، مهار سرنوشت و احساسات ما به دست خودمان برمی‌گردد و بدین ترتیب آزاد کننده‌ی خود خواهیم شد.
لذا ما نه برای کمک به دیگران کسی را می‌بخشیم و نه برای آنکه به آنها لطفی کرده باشیم، بلکه ما برای خودمان می‌بخشیم.

در لیالی لیلی سال گذشته، به موضوع الهیات امید پرداختیم و در لیالی لیلی امسال به موضوع الهیات بخشش خواهیم پرداخت که گفت‌وگو _درس‌گفتاری است که با حضورِ دکتر رسول رسولی‌پور، عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه خوارزمی، برگزار می‌گردد.

نشست نخست هفدهم اسفند ۱۴۰۱ (مصادف با روز نیمه شعبان) پس از صرف افطاری مختصر برگزار خواهد شد.

#لیالی_لیلی #الهیات_بخشش #باشگاه_اندیشه
@bashgahandishe