.
درباره‌ی سلسله‌نشست‌های مترو

این روزها می‌توانیم به شکل‌های گوناگون‌تری در تهران زندگی و در آن حرکت کنیم. مترو یکی از این الگوهای جدیدِ تعامل با شهر است که فقط در عرض چنددهه‌ی اخیر توسعه یافته، کرج را به تهرانپارس پیوند داده، و از کهریزک تا به تجریش رسیده است. وسعت این شبکه به حدی است که روزانه ۲.۵ میلیون سفر در ۱۶۰ ایستگاه آن ثبت می‌شود و آن را به بزرگ‌ترین شبکه‌ی خاورمیانه در کنار استانبول تبدیل می‌کند. اما ما تا چه اندازه درباره‌ی مترو و مناسبات آن اندیشیده‌ایم؟

در روزگار پساکرونایی که ترجیح افراد بر انزواست، همچنان طیف وسیعی از جامعه ترجیح می‌دهند که برای پناه از ترافیک و یا هزینه‌های سربه‌فلک‌کشیده‌ی حمل‌ونقل خیابانی، به زیرزمین پناه آورند و تن به مراودات ناخواسته‌ای بدهند که در ایستگاه مترو و یا قطارهای آن رخ می‌دهد. در این نشست‌ها، می‌کوشیم تا برخی الگوهای فضامند اجتماعی مترو را روایت کنیم و حداقل از یکی از صورت‌های خاص زیستن در مترو، یعنی دستفروشی زنانه صحبت کنیم. به‌راستی، آیا وقت آن نرسیده که به مترو به مثابه چیزی فراتر از یک معبر نگاه کنیم و فارغ از نگرش‌های مهندس‌مآبانه، نگرشی چندبُعدی به آن داشته باشیم؟ در همین راستا، در نشست آخر کوشش می‌کنیم تا درباره‌ی سطوح نادیده و ناپیدای مدیریت مترو سخن بگوییم و از مخاطرات آن صحبت کنیم تا بتوانیم با دیدی فراگیر به نقد وضعیت موجود بپردازیم.

#مطالعات_فضا #معماری_و_شهر #تاریخ #تاریخ_فضا #تاریخ_نگاری_فضا #مترو #کمالی #میرغفاری #صفرلو #باشگاه_اندیشه

@fazaschool | @bashgahandishe