🌙
مثل آشوبی که یک توفان به دریا می‌دهد
درد، گاهی شکل زیبایی به دنیا می‌دهد

ابرها را می‌برد تا سینه‌ی دریا ولی
حسرت یک قطره باران را به صحرا می‌دهد

عشق با هفتاد خوانش امتحانت می‌کند
سنگ هم باشی خودش را در دلت جا می‌دهد

یک نفر مثل تو عهدش را به آخر می‌برد
یک نفر در ابتدای ماجرا وا می‌دهد

از همان اول تو "تنها مرد میدان" بوده‌ای!
عشق کاری دست آدم های "تنها" می‌دهد

مادرت از غربت این روزها کم می‌کند
یک پسر مثل تو را وقتی به زهرا می‌دهد

می روی و اسب ها از دلهره رم می‌کنند
دشت امشب یک نفس بوی خدا را می‌دهد

آن خدایی که زمانی تشنگی را آفرید
غیرت و مردانگی را هم به سقا می‌دهد!

• رؤیا‌ باقری