دیالوگ برتر

🫀
قلب، خاک خوبی دارد.
هر دانه که در آن بکاری، از هر جنس،
از همان جنس، صدها دانه برمی‌داری.

زخم، نه برای رنج دادن؛ که برای یادآوری است.
که تو زیسته‌ای، جنگیده‌ای و هنوز ایستاده‌ای.

از خداوند خواستارم‌ ما را چنان‌ نکند
که‌ اهداف‌ حسین علیه‌السلام را بُکشیم،
در حالی‌ که‌ بر او می‌گرییم..
• امام‌ موسی‌ صدر

«ای دوست، جهان عشق طرفه جهانی‌ست! تا نیابی، نبینی! چه دانی که خدّ و خال و زلف و ابرو و چشم معشوق با عاشقان چه می‌کند؟»
• عین‌القضات همدانی

تو متفاوتی؛
به بقیه نگاه کن، اونا فقط کلماتن
در حالی که تو شعری!
• تیموتی جاشوا

بزرگ‌ترین مصیبت
برای یک انسان این است که:
نه سوادِ حرف زدن داشته باشد،
نه شعورِ لازم برای خاموش ماندن.

‏دليل آن باش كه كسی احساس كند ديده مى‌شود، شنيده مى‌شود و درک مى‌شود. آن لبخندى باش كه به كسی يادآورى مى‌كند تنها نيست. آن اميدى باش كه كسی‌ در ميانِ همه‌ی نا پايداری‌ها به آن چنگ مى‌زند.

آورده‌اند که شهید[بلخیِ] شاعر روزی نشسته بود و کتابی می‌خواند. جاهلی درآمد و سلام کرد و گفت: «خواجه تنها نشسته‌ای!» گفت: «تنها اکنون شدم که تو آمدی، از آن‌که به‌سببِ تو از مطالعهٔ کتب بازماندم.»
• جوامع‌ الحکایات

‏نومید نشوی از دراز شدن ظلمت؛
که چون تاریکی دراز آید، بعد از آن،
روشنایی دراز آید.
• ‏مقالات شمس

مشکلات مثل ماشین لباسشویی هستند؛
پیچ و تاب می‌دهند، می‌چرخانند
و ما را به این طرف و آن طرف می‌کوبند،
اما در نهایت تمیزتر و درخشان‌تر
از قبل خارج می‌شویم.

🌅
«انسانی که نسبت به مسئولیتِ انسان بودن آگاه شود، بی‌تردید با تمام وجود در جست‌وجوی هویت حقیقی خویش برخواهد آمد؛ زیرا این میل، همچون کاری ناتمام در درون او باقی می‌ماند و تا زمانی که به سرانجام نرسد، آرامش نخواهد یافت.
وقتی انسان بداند برای چه به این جهان آمده است، هر سختی و هر چگونگیِ زندگی را خواهد پذیرفت و توان تحمل آن را خواهد داشت.»

انا لا أبكي؛
كل ما في الأمر أن غبار الحنين قد دخلت في عيني...

نمی‌گریم؛
این، غبارِ دلتنگی‌ست که در چشمم فرو رفته...
• محمود درویش

فراموشی را بستاییم!
یاد، انسان را بیمار می‌کند.

📔بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم؛ نادر ابراهیمی

همیشه دردناک‌ترین سنگ‌ها
را کسی به سمتت پرتاب می‌کند
که برایش سنگ تمام گذاشته‌ای.

اگر تمام پاهای دنیا را قطع کنند،
نمی‌توانید سریع‌تر بدوید!

ازو پرسیدند که: چرا محبت را به بلا، مقرون کردند؟
گفت: تا هر سُفله‌ای دعوی محبتِ او نکند.
• تذکرة‌الاولیا؛ عطار

جهنم
همان زندگی اجباری
با احمق‌های اطرافمان است.
• ژان‌پل‌سارتر

با هم حرف بزنید،
وگرنه ذهن به‌جاتون حرف می‌زنه
و داستان می‌سازه.

مولوی گفت :
آدمی از کجا بداند چه کسی ماندنی است؟
شمس گفت: آن که در سختیِ حالت، آرام‌تر کنارت می‌نشیند، از هزار دوست روزهای روشن وفادارتر است.

روان سالم از حذف رنج به وجود نمیاد؛
از توانایی زندگی کردن در کنار رنج به وجود میاد.