برگی از تقویم تاریخ

‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۸ مهر روز بزرگداشت مولوی

(زاده سال ۶۰۴ق بلخ -- درگذشته سال ۶۷۲ق قونیه)

جلال‌الدین محمدبن بهاءالدین، معروف به «مولانا» «مولوی» «ملای روم» و «جلال‌الدین رومی» است که در کودکی مقارن حمله‌ مغول، با پدرش به آسیای صغیر در ترکیه‌ امروزی رفت و با خاندانش در قونیه مستقر شد. وی پس از فراگیری علوم از پدر و دیگر استادان قونیه و شام، به تدریس پرداخت و بعدها با عارفی بزرگ به نام «شمس‌ُالدین محمدتبریزی» در قونیه ملاقات کرد و از نَفَسِ گرم او چنان به تب و تاب افتاد که تا دم واپسین زندگی، سردی نیافت. در این دوره‌ پرشور که ۳۰ سال از پایان زندگی او را در بر می‌گیرد، آثار بی‌نظیری از او به‌ وجود آمد.
وی در مثنوی که آن را «مثنوی معنوی» می‌خوانند، مسائل مهم عرفانی، دینی و اخلاقی را مطرح کرده است که در آن، هنگام توضیح، به‌بیان آیات و احادیث و امثال می‌پردازد. غیر از مثنوی «غزل‌های مولوی» همچون دریای جوشانی از عواطف و اندیشه‌های بلند اوست که با نشیب و فراز همراه است. «مجموعه‌ غزلیات مولوی» «دیوان شمس تبریزی» نام دارد. همچنین  کتاب‌های «فیه مافیه، «مکاتیب» و «مجالسِ سَبعه» از آثار منثور اوست. آرامگاه مولوی در قونیه‌ ترکیه ا‌ست.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بزرگداشت_مولانا

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️

۸ مهر زادروز بهروز مبصری

(زاده ۸ مهر ۱۳۳۶ تهران) موسیقیدان و فعال موسیقی در زمینه‌های گوناگون

از زرندی های یزدی تبار و شاگرد محمدرضا لطفی و مهدی کمالیان نوازنده سه تار از سال ۱۳۵۶.
مولف کتاب گفته‌ها و ناگفته‌ها خاطرات مهدی کمالیان نشر نی چاپ اول ۱۳۸۱ چاپ دوم ۱۳۹۴.
مولف کتاب خنیاگر آسمانی مجید وفادار نشر پازینه ۱۳۹۴.
عضو هیئت مدیره کانون پژوهشگران خانه موسیقی.
عضو هیئت تحریریه کتاب سال شیدا و نامه شیدا زیر نظر محمدرضا لطفی.
چاپ ۲۱ مقاله در مجله هنر موسیقی، چاپ ۴۳ مقاله در فصلنامه خانه موسیقی، چاپ مقالات متعدد در نامه شیدا و کتاب سال شیدا و چاپ بیش از ۱۷۰ مقاله در مجلات و فصلنامه‌های. ماهور، رزان، دانش، بینا و روزنامه‌های ایران و همشهری و دیگر جرائد.
داوری ۱۵ دوره جشنواره‌های موسیقی شهری، استانی، کشوری، درج مقالات متعدد در شش جلد کتاب مشاهیر موسیقی تالیف هوشنگ اتحاد.
تدوین‌کننده برنامه نیستان رادیو فرهنگ از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۵. داور سه دوره سوگواره تعزیه استان مرکزی.
عضو شورای‌عالی شعر و موسیقی صدا و سیمای استان مرکزی. تاسیس اولین گروه ویژه بانوان در استان مرکزی ۱۳۸۰ و شرکت آنها در جشنواره‌های موسیقی.
اجرای ۲۶ پژوهش رجال شناسی موسیقی در تالار رودکی زیر نظر موسسه آوای مهربانی،
تهیه و تدوین و شناسایی مزار هنرمندان موسیقی و اهدای آن به خانه موسیقی و ادامه آن.
عضو تیم دائره‌المعارف تعزیه زیرنظر فرهنگستان هنر.
عضو تیم دیسکوگرافی ماخذشناسی تاریخی صفحات گرامافون.
اجرای پژوهش در پنج دوره ضبط قاجاریه در شهرهای اراک، قزوین، دلیجان، شیراز و فرهنگسرای ارسباران.
در سال ۱۳۸۱ پژوهش وی در مورد موسیقی ایل شاهسون و حرکات موزون برتر اعلام شد.
عضو تیم دائره‌المعارف آواز که سه جلد آن به چاپ رسید زیرنظر میرعبدالله وطن‌دوست،
اجرای پژوهش در آواز و پیدایش گوشه‌های آوازی در تبریز و شیراز و اصفهان که با استقبال گسترده روبرو شد.
اجرای پژوهش سازشناسی در اراک هفت شب هفت دستگاه مهر ماه ۱۴۰۴.
اجرای سخنرانی در ثبت ردیف منتظم‌الحکما تالار رودکی مهرماه ۱۴۰۴.
اجرای سخنرانی در رونمایی سی‌دی جواد معروفی، بازنوازی بوسیله دکتر پویان ۱۳۹۶.
ثبت‌ نام ایشان در دانشنامه دانش‌گستر جلد ۱۵ ص ۱۶۲.
پژوهش و سخنرانی در آواز عبدالله‌خان دوامی در تفرش با حضور بزرگان موسیقی ۱۳۹۰.
ناظر داوری جشنواره موسیقی استان مرکزی ۱۴۰۳ اراک.
پژوهش در آواز اقبال آذر تبریز دی‌ماه ۱۴۰۳.
پژوهش در آواز روح انگیز ۱۴ شهریور، فرهنگسرای ارسباران.
و اجراهای پژوهش های مختلف موسیقی.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#بهروز_مبصری، ز

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️

۸ مهر سالروز درگذشت مهین دیهیم

(زاده سال ۱۳۰۴ تهران – درگذشته ۸ مهر ۱۳۸۰ تهران) بازیگر سینما، تتاتر و رادیوتلویزیون‌

در ۲۰ سالگی برای نخستین بار در نمایش «تاجر ونیزی» در تئاتر فرهنگ بازی کرد و در تئاتر دهقان در نمایش «زورق بی صاحب» در تئاتر فردوسی در نمایش «شعله» و در تئاتر تهران در نمایش «نی‌نی کوچولو» نیز روی صحنه رفت. در سال ۱۳۳۱ در نخستین فیلم سینمایی‌اش «اشتباه» "منصور مبینی" ظاهر شد و در همان سال در فیلم دیگری به‌نام «گرداب» "حسن خردمند" بازی کرد، اما با فیلم «بی‌پناه» "گرجی عبادیا" به‌شهرت رسید. وی علاوه بر شیوه بازیگری، به‌خاطر صدای گرم و پرطنین، سر آمد بازیگران زن دوران خود بود و سال ۱۳۳۵ برای بازی در نمایش‌های رادیویی دعوت شد. وی بعدها در برنامه‌های «شما و رادیو» در صبح‌های جمعه و همچنین در «جمعه بازار» و رادیو تعطیلی فعالیتش را گسترش داد. پس از بی پناه در سه فیلم دیگر گرجی عبادیا «دست تقدیر» «فرشته فراری» و «دختر ساری» شرکت کرد. او در دهه ۱۳۴۰  به‌تدریج از سینما فاصله گرفت و فقط نقش‌های کوچک بازی کرد و آخرین فیلم او در این دهه «آلونک» "ماردوک الخاص ۱۳۴۷" بود و بعدها به‌دعوت بهرام بیضایی نقش کوتاهی در چریکه تارا برعهده گرفت. وی پس از انقلاب، عمده فعالیتش در رادیو متمرکز بود و در سریال‌هایی «مثل یک گل بهار» «پاییز عشق و حدیث عشق» و «آرایشگاه زیبا» بازی کرد.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#مهین_دیهیم، د

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️

۸ مهر زادروز افشین مقدم

(زاده ۸ مهر ۱۳۲۴ تهران -- درگذشته ۱ امرداد ۱۳۵۵ مازندران) خواننده

موسیقی را در دوران کودکی زیر نظر عطااله خرم آموخت، اما شروع خوانندگی‌اش ماجرایی دارد. وی که در تراس رستورانی در نزدیکی شمیران "لوکس طلایی" آواز می‌خواند. سعید دبیری ترانه‌سرای بسیاری از قطعات مجموعه «زمستون» می‌گوید: روزی به این رستوران رفت و با افشین مقدم آشنا شد. دبیری - که بعدها با کوروش یغمایی و علیرضا افتخاری هم همکاری کرد - ترانه زمستون را گفت و از افشین مقدم که در آن روزها در بلک‌کتز هم نقش کوچکی داشت، خواست تا آن را به‌همراه چند ترانه دیگر اجرا کند. ترانه‌ها را در استودیو بل ضبط کردند و در سال ۱۳۵۴ آلبوم «زمستون» منتشر شد، خیلی هم سروصدا کرد و اسم افشین مقدم را سر زبانها انداخت و همین باعث شد که او ضبط آلبوم دوم را با ساخته‌هایی از جهانبخش پازوکی آغاز کند.
افشین در برنامه‌های «چشمک» و «شیش و هشت» درخشید و در کنار اونیک، بتی، طوفان، کیوان و… تبدیل به یکی از اعضای اصلی گروه باریته شد.
آلبوم زمستون پس از انقلاب به تکثیر و پخش دوباره رسید. این آلبوم که در آن ملودی‌های خاطره‌سازی مانند (زمستون) و (مسافر) قرار دارد، گزیده‌ای از کارهای اوست که همگی پالایش صدا شده‌اند و پس از  مجوز از ارشاد، از طرف شرکت پیام‌کاست به‌بازار آمد. در این آلبوم ترانه گل افشین باصدای کیوان که به‌ یاد افشین بعد از مرگش بر روی ملودی زمستون خوانده، گنجانده شده‌است.
ترانه هجرت باشعر شهیار قنبری و آهنگ ناصر چشم‌آذر که قرار بود افشین آنرا بخواند،  به‌علت تصادف و درگذشتش، گوگوش آن ترانه را خواند.
فریبرز لاچینی به‌ یاد او قطعه زمستون را به‌ صورت پیانو در یکی از آلبوم‌های بوی دیروز اجرا کرد.

درگذشت:
سعید دبیری می‌گوید: «قبل از سفر شمال، شب آخری که افشین در تهران بود، به استودیو بل آمد و به‌ ناصر چشم‌آذر اصرار کرد که آهنگ هجرت را که نصفه کاره مانده بود ضبط کند. به او گفتیم که وقتی برگشت می‌تواند سر فرصت به استودیو بیاید اما او که انگار از مرگش خبر داشت، قبول نکرد.
حتی آن شب از چند تا از دوستان و خانواده‌اش هم خداحافظی کرد و دیگر هیچ وقت صدای او را نشنیدیم.»
«حدود ساعت یک نیمه‌ شب بود که تصمیم گرفتیم به‌ شمال برویم. مقصد ما بیشه‌کلا بود. افشین رانندگی می‌کرد. حدود چهل کیلومتر به آمل مانده بود که او از یک سواری سبقت گرفت و به‌ محض اینکه به‌سمت چپ جاده متمایل شد، اتوبوسی از مقابل رسید ...
بهروز برزگر، محمد شاه‌نوری و رضا کیکاسری، همراهان افشین در سفر کذایی‌اش بودند. همان‌هایی که وقتی در بیمارستان به‌ هوش آمدند، روایت بالا را برای مجله «جوانان امروز» تعریف کردند.
افشین مقدم، با این تصادف درگذشت، در حالی که چند روزی از به‌ دنیا آمدن دخترش، مینو نمی‌گذشت.
آرامگاه وی در قطعه ۹ بهشت زهرا است.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#افشین_مقدم، ز

‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘

۸ مهر سالروز درگذشت منوچهر آشتیانی

(زاده ۱۹ مهر ۱۳۰۹ تهران -- درگذشته ۸ مهر ۱۳۹۹ تهران) جامعه‌شناس و پژوهشگر فلسفه

خواهرزاده نیمایوشیج و نواده میرزای آشتیانی بود و پیشینه تاریخی خانواده‌های پدری و مادری، خاطرات سیاسی فعالیت در حزب توده، انشعاب خلیل ملکی، نهضت نفت و کنفدراسیون اروپایی دانشجویان ایرانی و جنبش دانشجویی آلمان را بازگو کرد. همچنین خاطرات علمی تحصیل در دانشسرای عالی تهران، انستیتو جامعه‌شناسی پاریس و دانشگاه هایدلبرگ آلمان، تدریس در دانشگاه‌های ایران و روایتی از مواجهه با فیلسوفانی چون ژرژ گورویچ، مارتین هایدگر و گئورگ لوکاچ را نوشت.
وی نوشته است: "تنها خاطره است که می‌ماند. نگاشتن یادداشتی بر تک‌نگاری خاطره‌شناسانه دوست محترم آقای نساجی بر خاطرات این‌جانب، ناچار به استقبال ابهامات آن رفتن است: زیرا یادهای گذشته و فواصل و عمق زمان را به احساس و آگاهی ما می‌رسانند که از تقابل بین گذشته و آینده حاصل می‌شوند. پس باید از بار اسارت خاطره‌ها بگریزیم و از سایه‌افکنی گذشته بر حال و معاصرت خاطرات جلوگیری کنیم تا از هجوم مرض‌آلود گذشته‌ها رهایی یابیم و در امان بمانیم."
این گفتگوها حول محور خاطرات سیاسی، علمی وی تنظیم شده و هر فصل آن به‌ یکی از مقاطع و مراحل فعالیت او در احزاب و تشکل‌های سیاسی و نیز تحصیل در دانشگاه‌های ایران و خارج اختصاص دارد. اما به تأملات نظری و تجربیات اجتماعی او از ایران و آلمان نیز می‌پردازد.
او به تحلیل‌های جالبی از دوران پیش از انقلاب و ماجرای زندان و اخراج از دانشگاه در دوران پس از انقلاب و باقی ماندن او در ایران می‌پردازد. مهم‌ترین تفاوت این کتاب با دیگر کتب تاریخ شفاهی ایران پیش و پس از انقلاب را می‌توان توجه عمده به مسئله اندیشه و به‌ویژه نهاد دانشگاه دانست که از همان فصل نخست با مرور تحلیلی تحصیلات وی در دانشسرای عالی تهران – به‌عنوان دانشجوی رتبه اول و حائز بورسیه ادامه تحصیل در خارج این دانشگاه که در آن زمان دانشکده ادبیات دانشگاه تهران هم به‌حساب می‌آمد – محل توجه قرار می‌گیرد و با بررسی خاطرات و تأملات درباره ساختار دانشگاهی فرانسه و آلمان و نیز تلاش‌های او برای تعامل با صاحب‌نظران دانشجویی و حزبی چپ آلمان و نیز مسافرت غیرقانونی او به مجارستان برای دیدار با گئورگ لوکاچ، فیلسوف برجسته مارکسیست، ادامه می‌یابد. در بازگشت به ایران هم تجربه تدریس در دانشگاه‌های مختلف پیش و پس از انقلاب و نیز وضعیت فلسفه و علوم اجتماعی موضوع پرسش است؛ به‌ویژه جامعه‌شناسی تاریخی و جامعه‌شناسی شناخت که او را می‌توان مؤسس و مهم‌ترین چهره این شاخه مهم نظری در ایران دانست.
همچنین، تأمل درباره علل رخداد انقلاب و نیز فصل پایانی درباره بررسی وضعیت کنونی اندیشه و جامعه ایران که با پرسشی درباره آرزوها و آرمان‌های این متفکر ۸۸ ساله برای آینده ایران به‌پایان می‌رسد. کتاب پرسیدن و جنگیدن که اولین جلد از «پروژه تاریخ شفاهی دانشگاه در ایران» با ایده و اجرای رضا نساجی است، با پیش‌درآمدی از منوچهر آشتیانی و درآمدی از نویسنده، در دوازده فصل تدوین شده و به‌همراه یک مقاله از دوران تحصیل در آلمان و فعالیت در کنفدراسیون و نیز عکس‌ها و اسناد در ۵۲۴ صفحه به‌چاپ رسیده‌است.
منوچهر آشتیانی که در سال ۱۹۷۱ از دوره دکتری دانشگاه هایدلبرگ فارغ‌التحصیل شد،

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#منوچهر_آشتیانی، د

‍ ‍ ‍☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘

۸ مهر زادروز احمد افشار

(زاده ۸ مهر ۱۳۰۱ دزفول -- درگذشته ۲۱ دی ۱۳۹۰ انگلیس) هم‌میهن نیکوکار

صاحب برند "چای‌احمد" است و بسیاری از ایرانیان، او را به‌خاطر انجام کارهای بشر دوستانه‌اش می‌شناسند.
هیچ دزفولی نیست که از بیمارستان افشار که او بنیادش نهاده بود بهره‌مند نشده باشد. زمانی که در شهر دزفول تنها درمانگاه شیروخورشید (هلال احمر) با حداقل امکاناتی که عمدتاً جوابگوی نیازهای درمانی بهداشتی شهر نبود، او اقدام به تاسیس اولین بیمارستان مجهز در این شهر کرد. بیمارستان شماره ۲ جندی‌شاپور در منطقه گلستان اهواز، با یاری او و خانواده‌اش پی‌ریزی و ساخته شد. (اکنون بیمارستان گلستان نام دارد. فرح پهلوی در افتتاحیه آن بیمارستان از آقای افشار تجلیل کرد).
در اهواز و دزفول هیچ نیازمندی به در خانه آنان نرفت که نا امید برگردد. به بسیاری از محصلین فقیر کمک می‌کرد تا به ادامه تحصیل بپردازند. در هر نوروز برای اکثر محصلین غیر مرفه مدارس لباس نو تدارک می‌دید و بین آنان پخش می کرد.
حاج احمد افشار و خانواده‌اش خدمات زیادی کرده‌اند. آن شادروان تنها بنیانگذار بیمارستانی در دزفول و اهواز نبود. ساخت بیمارستانها، مدارس، موسسات خیریه در ایران و سایر کشورهای جهان مانند هندوستان، سریلانکا، چچن روسیه و ... اعمالی هستند که باعث شده‌اند آنان بتوانند در قلوب بسیاری از مردم جای بگیرند و آنان را شاد کنند. افشار با اقدامات خیرخواهانه خود بذر انسانیت می‌پاشید. او با کمک کردن به دردمندان و در آغوش گرفتن بی‌پناهان هیچگاه احسان و نیکی خود را آلوده به‌منت نمی‌کرد.
آرامگاه وی در گورستان امام زاده رودبند دزفول است.

تعدادی از خدمات احمد افشار:
۱ - ساخت بیمارستان افشار دزفول (با مشارکت برادرش، علی‌محمد افشار
۲ - ساخت دبستان و دبیرستان افشار در دزفول
۳ - تقبل هزینه حدود ۶۰% ساخت بیمارستان دکتر گنجویان در دزفول در سالهای پس از جنگ عراق و ایران .
۴ - ساخت اورژانس بیمارستان دکتر گنجویان
۵ - ساخت دانشگاه علوم پزشکی دزفول در محوطه بیمارستان دکتر گنجویان
۶ - ساخت ۲۴ واحد مسکونی برای پزشکان شاغل در بیمارستان دکتر گنجویان
۷ - ساخت مرکز نگهداری معلولین ذهنی در دزفول
۸ - ساخت ارودگاه فرهنگی دانش آموزی در کنار رودخانه دز
۹ - ساخت خوابگاه دانشجویی صدف برای دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در خیابان فروردین منطقه گلستان اهواز
۱۰ - ساخت دانشکده فنی و حرفه‌ای حاج احمد افشار در شوشتر
۱۱ - ساخت تعدادی واحد مسکونی برای افراد مستمند در دزفول
۱۲ - ساخت ۱۳ مرکز آموزشی در نقاط مختلف ایران ، از جمله در نمین، اردبیل، صباشهر و زابل
۱۳ - کمکهای نقدی فراوان به مراکز بیماران جذامی در شهرهای تبریز و مشهد.
۱۴ - کمکهای مالی فراوان ماهانه به خانواده‌های فقیر در دزفول، استان و کشور.
۱۵ - تأمین کمک مالی به آزاد کردن سالانه چندین زندانی ناتوان از پرداخت دیه.
۱۶ - ساخت بیمارستان بیماران سرطانی در کشور سری‌لانکا.
۱۷ - تأمین نیازمندی‌های چندین مرکز نگهداری فرزندان بی‌سرپرست در کشورهای روسیه و اوکراین.
۱۸ - کمک به نیازمندان و ساخت چند مدرسه در کشور مالی.
۱۹ - مشارکت در تهیه و توزیع مواد غذایی و خوراکی نذری در دزفول در طول سال و به‌ویژه در شبهای ماه رمضان.
۲۰ - مشارکت گسترده در ساخت بیمارستان های شماره یک و دو اهواز (بیمارستان های جندی‌شاپور سابق و گلستان اهواز)

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#احمد_افشار، ز

‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘

۸ مهر زادروز احمد کسروی

(زاده ۸ مهر ۱۲۶۹ تبریز -- درگذشته ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ تهران) حقوقدان و نویسنده

سید احمد حکم‌آبادی که بعدها نام خانوادگی کسروی را برگزید، تاریخ‌نگار، زبان‌شناس، پژوهشگر، حقوقدان، وکیل و استاد حقوق دانشگاه تهران بود.
او در حوزه‌های تاریخ، زبان‌شناسی، ادبیات، علوم دینی، روزنامه‌نگاری، وکالت، قضاوت و سیاست فعالیت داشت و بنیانگذار جنبشی سیاسی اجتماعی با هدف ساختن یک «هویت ایرانیِ سکولار» در ایران، موسوم به جنبش «پاک‌دینی» بود.
وی خواستار مبارزه با «واپس‌ماندگی فکری و علمی» و روشن‌گری در تمامی وجوه زندگانی بود و از آنچه «اوضاع زندگی، خرافه‌گرایی و آداب اجتماعی» مردم می‌دانست انتقاد داشت.
آثار او بالغ بر ۷۰ جلد کتاب به زبان‌های فارسی و عربی است که از مهم‌ترین آنها دو کتاب تاریخ مشروطه ایران و تاریخ هجده ساله آذربایجان است.. وی در کتاب آذری یا زبان باستان آذربایجان، برای نخستین‌بار این نظریه را مطرح کرد که زبان تاریخی منطقه آذربایجان، پیش از رایج‌شدن زبان ترکی آذربایجانی که مورخان از آن به‌نام «آذری» یاد کرده‌اند، زبانی از خانواده زبان‌های ایرانی بوده‌ که این نظریه امروز در میان دانشمندان به‌طور عام پذیرفته شده‌است.
احمد کسروی به وسیله مخالفان تفکراتش در ساختمان کاخ دادگستری تهران کشته شد.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#احمد_کسروی، ز

‍ ‍ ‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘

۷ مهر روز بزرگداشت شمس‌ تبریزی

(زاده سال ۵۸۲ق تبریز -- درگذشته ۶۴۵ق خوی) عارف، صوفی

از صوفیانِ سده هفتم هجری است. سخنان وی را که در مجالس مختلف بر زبان آورده، مریدان گردآوری کرده‌اند که به‌نام «مقالات شمس تبریزی» معروف است.
از زندگی و احوال شخصی او تا آنگاه که مقالات شمس کشف شد، خبر مهمی در دست نبود. قدیمی‌ترین مدارک درباره وی، ابتدانامه سلطان ولد و رساله سپهسالار است که گفته «هیچ آفریده‌ای را برحال شمس اطلاعی نبوده، چون شهرت خود را پنهان‌ می‌داشت و خویش را در پرده اسرار فرو‌ می‌پیچید».
او نزد استادانی چون شمس خونجی تحصیل کرد و به‌سیر و سلوک نزد پیران طریقت، بزرگانی چون پیر سله‌باف و پیر سجاسی، به‌کسب معرفت پرداخت.  چنان‌که از مقالات او بر می‎آید از برخی از بزرگان زمان خود نیز تأثیر پذیرفته بود و از آن میان نام‌های شهاب هریوه (اندیشمند خردگرا) فخر رازی، اوحدالدین کرمانی و محی‌الدین ابن‌عربی در مقالات شمس آمده است.

شمس و مولانا:
شمس‌تبریزی عاشق سفر بود و عمرش را به‌سیر و سیاحت می‌گذرانید. وی در ۲۶ جمادی‌الثانی ۶۴۲ (معادل ۶ دسامبر ۱۲۴۴ میلادی و ۱۶ آذر ۶۲۳ خورشیدی) به قونیه رسید. با مولوی ملاقات کرد و با شخصیت نیرومند و نفس گرمی که داشت، مولانا را دگرگون ساخت. تا پیش از دیدار شمس، مولوی از عالمان و فقیهان و اهل مدرسه بود. در آن زمان به تدریس علوم دینی مشغول بود و در چهار مدرسه معتبر تدریس می‌کرد.
با دیدار شمس تبریزی، مولوی لباس عوض کرد، درس و وعظ را یکسو نهاد و اهل وجد و سماع و شاعری شد. برای مردم قونیه مخصوصاً پیروان مولانا تغییر احوال او و رابطه میان او و شمس تبریزی تحمل‌ ناکردنی بود. عوام و خواص به‌خشم آمدند، مریدان شوریدند، و همگان کمر به‌کین او بستند. شمس تبریزی بعد از ۱۶ ماه در ۲۱ شوال ۶۴۳ بی‌خبر قونیه را ترک کرد. اندوه و ملال مولوی در آن ایام بی‌کرانه بود.
سرانجام نامه‌ای از شمس به‌مولوی رسید و معلوم شد که او در شام است. مولوی فرزند خود سلطان ولد را با ۲۰ تن از یاران برای بازآوردن او فرستاد. شمس‌تبریزی در ۶۴۴ با استقبال باشکوه به‌قونیه بازگشت. محفل مولوی غرق شور و شادی و وجد و سماع شد.
اما شادمانی‌ها دیری نپایید. باز آتش کینه و تعصب بالا گرفت و رنج‌ها و آزارها به‌شمس رسید. او با همه عشق و علاقه‌ای که به صحبت مولانا داشت، تصمیم به‌ترک قونیه گرفت. به مولانا می‌گفت: «سفر کردم آمدم و رنج‌ها به‌من رسید که اگر قونیه را پر زر کردندی به آن کرا نکردی، الا دوستی تو غالب بود... سفر دشوار می‌آید، اما اگر این بار رفته شود چنان مکن که آن بار کردی» به سلطان ولد فرزند مولوی که نزدیک‌ترین مرید و همراز او بود بارها می‌گفت:
خواهم این بار آنچنان رفتن که نداند کسی کجایم.
در سال ۶۴۵ شمس‌تبریزی بی آنکه کسی آگاه شود قونیه را رها کرد و راه سفر در پیش گرفت. مولوی بی‌تاب مدام در جستجوی خبری از شمس تبریزی بود. بارها کسانی به او مژده می‌دادند که شمس را در شام دیده‌اند و او مژدگانی‌ها می‌داد. با همین خبرها بود به امید یافتن شمس دوبار به‌شام سفر کرد، اما نشانی از او نیافت. شمس به سلطان ولد گفته بود و چند بار این سخن را مکرر کرده که این بار بعد از ناپدید شده به‌جایی خواهد رفت که کسی نشانی از او نیابد.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#شمس_تبریزی

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز آمنه بهرامی‌نوا 

(زاده ۷ مهر ۱۳۵۶ تهران) قربانی اسیدپاشی

دارای کاردانی رشته الکترونیک دانشگاه آزاد بود و مشغول به کار در شرکت‌های مختلف مهندسی پزشکی شد.

فاجعه‌ اسیدپاشی خواستگار
از زبان آمنه بهرامی‌:
 "اسفند ۱۳۸۲ مادر مجید موحدی هم‌دانشگاهی سابقم (خواستگار اسیدپاش) با تماس تلفنی گفت: می‌خواهیم برای خواستگاری خدمت برسیم.
آن روز پاسخ من به بررسی کردن موضوع موکول شد. روزهای بعد پس از پرس و جو در دانشگاه متوجه شدم او کیست و دریافتم که چهار سال از من کوچک‌تر است و هیچ وجه مشترکی با هم نداریم. چند روز بعد، با کمال احترام به مادرش زنگ زدم و گفتم: می‌توانند به منزل تشریف بیاورند، اما پاسخ من به دلیل تفاوت فرهنگی منفی خواهد بود.
از آن روز به بعد مزاحمت‌های تلفنی آغاز شد و تا مدت‌ها مجید، با انواع التماس، خواهش، وعده و وعید و سرانجام بدزبانی و تهدید درخواست ازدواج داشت و مادرش نیز تلفنی   از خوبی او تعریف می‌کرد و می‌گفت پسرش یک مرد واقعی  است و هرچه را بخواهد به دست می‌آورد. اما پاسخ من همچنان منفی بود.
پس از مدتها مزاحمت‌های تلفنی بالاخره در ۱۲ آبان ۱۳۸۳ در پارک روبروی بیمارستان رسالت، واقع در زیر پل سیدخندان، در راه بازگشت به خانه از محل کار، ناگهان مورد حمله مجید موحدی قرار گرفتم.
گویا او مدتها مرا تعقیب می‌کرده و آن روز در حالی که اصلاً متوجه وی نبودم، در یک لحظه، محتوی پارچ قرمزی که پر از اسید سولفوریک بود، به روی صورت من پاشید و پا به فرار گذاشت. من تصور کردم پارچ آب جوش است و دچار درد و سوزش زیادی شدم و پس از داد و فریاد، با کمک مردم به بیمارستان رسالت منتقل شدم. پس از ۲ روز جستجوی پلیس آگاهی تهران، مجید خودش را به پلیس معرفی کرد و با اعتراف به اسیدپاشی بازداشت‌ شد.
این ماجرا پس از مدتها شور و بررسی و پس از چندین جلسه دادگاه، در جلسه نهایی هیئت سه نفره قضات وارد شور شدند و به اتفاق آرا، مجید را به قصاص چشم پس از پرداخت تفاضل دیه محکوم کردند.
به حکم دادگاه قرار شد که چشمان مجید به عنوان «قصاص» پس از بی‌هوشی توسط اسید کور شود. این حکم بنا بود ظهر روز شنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۰ در بیمارستان دادگستری و با حضور چند چشم پزشک متخصص انجام شود.
این پرونده پس از تأیید رأی صادر شده از سوی دادگاه توسط دیوان عالی کشور، روز ۲۱ اسفند ۱۳۸۷ به واحد اجرای احکام دادسرای امور جنایی تهران فرستاده شد.
سرانجام در تاریخ یکشنبه ۹ مرداد ۱۳۹۰ اجرای حکم قصاص حتمی شد، اما در آن روز مجید را بخشیدم و پرونده صرفاً از لحاظ جنبه عمومی جرم مفتوح ماند. آری «در آخرین لحظه‌ای که حتی آمپول بیهوشی را به مجید موحدی تزریق کردند و برادرم آمد تا قطره اسید را توی چشمهایش بپاشد، او زار زار گریه می‌کرد و به من فحش می‌داد. اما من در آخرین لحظه به برادرم گفتم که بگذر. برادرم گفت چرا؟ من پاسخ دادم که هرگز نمی‌خواستم این کار را بکنم.»
آمنه بهرامی کتابی به نام "چشم در برابر چشم" نوشته که به چندین زبان ترجمه شده است.
 ‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#آمنه_بهرامی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز عبدالحسین وهاب‌زاده

(زاده ۷ مهر ۱۳۲۶ سبزوار) مترجم و اکولوژیست

مدرک لیسانس در رشته کشاورزی را از دانشگاه جندی‌شاپور اهواز و فوق لیسانس در رشته علوم زیستی را از دانشگاه آیووا آمریکا دریافت کرد. با تأثیر مطالعه آثار "دیوید لک" بوم‌شناس و پرنده‌شناس مشهور انگلیسی برای تحصیل در مقطع دکتری رهسپار دانشگاه آبردین (اسکاتلند) شد و رساله‌ای با عنوان بوم‌شناسی قمری خانگی در محیط‌های شهری را برای تز دکترایش انتخاب کرد. وی برای انجام کارهای عملی مربوط به پایان‌نامه به ایران بازگشت، ولی به علت تغییر و تحولات پس از انقلاب و وقوع انقلاب فرهنگی و همچنین مرگ استاد راهنما نتوانست به تحصیل در این مقطع ادامه دهد و مقطع دکتریش نیمه تمام ماند.
او بیش از ۴۰ سال در دانشگاه‌های مختلف ایران، بوم‌شناسی و علوم محیط‌زیست تدریس کرد و هم‌اکنون در سمت مدیرمسئول یک مؤسسه پژوهشی خصوصی در زمینه علوم زیستی مشغول به کار است. وی در کمیته آموزشی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) نیز عضویت دارد.
در سال ۱۳۸۴ برنده جایزه ملی محیط زیست ایران و در سال ۸۵ برنده جایزه مهرگان علم برای کتاب «تنوع حیات» شد. همچنین در سال ۱۳۸۷ از سوی شهرداری تهران به عنوان یکی از سی خادم محیط زیست ایران معرفی شد.
در سال ۱۴۰۲ در قالب یک مسترکلاس تخصصی آنلاین و ۱۸ قسمتی در پلتفرم آموزشی «صفحه نو» به‌عنوان بنیان‌گذارِ «مدرسه طبیعت» در صفحه‌نو از تجربیات خود درباره کودک و طبیعت سخن گفت. او در این دوره درباره شناخت دوران کودکی، تأثیر طبیعت بر رشد کودک، پیامدهای دوری کودک از طبیعت، شیوه یادگیری آزاد، انتخاب رویکرد آموزشی مناسب برای کودک و اشکالات موجود در نظام آموزشی و همچنین درباره تسهیلگری، زیستگاه غنی، بازی و رهایی و تأثیرشان بر رشد کودک، تأثیرات مثبت و منفی خانواده بر کودک، راه‌هایی برای تجربه طبیعت در شهر، محله و خانه سخن گفته است.

جوایز و افتخارات:
جایزه ملی محیط زیست ایران ۱۳۸۴
جایزه مهرگان علم ۱۳۸۵
یکی از سی خادم محیط زیست ایران به انتخاب شهرداری تهران ۱۳۸۷
جایزه یازدهمین دوره کتاب فصل - پاییز ۱۳۸۸
جایزه کتاب سال ایران ۱۳۸۹
جایزه ترویج علم ۱۳۹۴
جایزه ملی محیط زیست ۱۳۹۶ (از سوی سازمان حفاظت محیط زیست)
مرد سال کارآفرینی آموزشی ۱۳۹۶ (از سوی دانشگاه شهید بهشتی تهران).

گزیده آثار:
بهار خاموش - یکی از تأثیرگذارترین کتاب‌های قرن بیستم
طراحی با طبیعت
بوم‌شناسی علم عصیانگر، مجموعه مقالات کلاسیک در بوم‌شناسی
مراقبت از زمین، راهبردی برای زندگی پایدار
آخرین واحه، آب مایه حیات
چقدر کافیست؟ جامعه مصرفی و آینده زمین
اخلاق محیط زیست، مقدمات و مقالات
بوم‌شناسی، مطالعه تجربی توزیع و فراوانی (برنده جایزه کتاب سال ایران ۱۳۸۹ و جایزه یازدهمین دوره کتاب فصل ۱۳۸۸)
مقدمه‌ای بر اکولوژی رفتار (شایسته تقدیر جایزه کتاب سال ایران ۱۳۷۴)
سوسیوبیولوژی: تلفیق نوین (شایسته تقدیر جایزه کتاب سال ایران ۱۳۸۶)
مبانی محیط زیست
مقدمه‌ای بر رفتارشناسی
شناخت محیط زیست
دیدگاه‌هایی از نظریه بوم‌شناسی
اژدهای بهشتی، کنکاشی پیرامون تکامل هوش در آدمی
تئاتر اکولوژی و بازی تکامل
رفتارشناسی تماس
کودک و طبیعت - درسنامه مدرسه طبیعت، پژوهش‌های روانی، اجتماعی، فرهنگی و تکاملی. (کتاب برگزیده آموزش محیط زیست از سوی سازمان حفاظت محیط زیست ۱۳۹۳)
در سایه انسان (صحراشرق ۱۳۹۵) نوشته جین گودال، ترجمه با همکاری حمیدرضا حسینی
طبیعت و کودک خردسال: راهنمای عمل مدارس طبیعت (جهاد دانشگاهی مشهد، ۱۳۹۵) نوشته رات ویلسون
حق مادرزاد: انسان و طبیعت در دنیای امروز (نشرنو ۱۴۰۰) نوشته استیون کلرت، ترجمه با همکاری مصطفی چشمی و روشنک شهریاری.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#عبدالحسین_وهاب_زاده، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز موسی بیدج

(زاده ۷ مهر ۱۳۳۵ گیلانغرب) شاعر و مترجم

مدرك كارشناسی ارشد در رشته ادبیات عرب دارد و یكی از پایه‌گذاران مجله شعر حوزه هنری و مجله طلایه است. همچنین به‌عنوان نویسنده در رادیو، سردبیر مجله شیراز (درباره ادبیات ایران به زبان عربی) و سردبیر فصلنامه سلسله الحوار (فصلنامه فرهنگ، هنر و ادبیات ایران برای جهان عرب) نیز فعالیت‌هایی داشته است.
برنامه متفاوت وی در رادیو با عنوان «جهان ترجمه» از معدود برنامه‌های تخصصی صدا و سیما در حوزه ترجمه است که حضور کارشناسانه او رنگ و بوی خوبی به برنامه بخشیده است.
بلقیس و عاشقانه‌هایی دیگر، شادی حرفه من نیست، باد خانه من است، گنجشك، بهانه، تأثیر فرهنگ اسلامی بر ادبیات روسیه، عصای آبنوس (مجموعه داستان) نگاهی به خویش (با همكاری حسن حسینی) گهواره‌ای برای شاعران، سمفونی پنجم جنوب (برگزیده شعر ۷ كشور عربی) از جمله آثار متعدد وی به حساب می آیند.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#موسی_بیدج، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز سیاوش ظهیرالدینی

(زاده ۷ مهر ۱۳۲۸ تهران) موسیقیدان و نوازنده ویلون و ویلون‌آلتو "ویولا"

در خانواده‌ای هنرمند زاده شد و در رشته موسیقی تحصیل کرد. لیسانس موسیقی و درجه یک هنری گرفت و مدرس سازهای زهی در هنرستان موسیقی، دانشگاه و آموزشگاه‌های موسیقی است.
از سال ۱۳۴۶ به عنوان نوازنده اول ویلون‌آلتو در ارکستر سمفونیک تهران فعالیت داشت و در اجرای کنسرت‌های متعدد داخلی و خارجی به عنوان سولیست و همنواز نیز حضور داشته‌ است و بیش از ۳۵ سال سابقه در اجرای موسیقی ارکستر و موسیقی فیلم را دارا است. در بیست و سومین جشنواره موسیقی فجر و هفدهمین جشن خانه موسیقی از وی تقدیر شد.

فعالیت هنری:
نوازنده و مایستر «ویولا» در ارکستر سمفونیک تهران‌‌.
تدریس نوازندگی در هنرستان موسیقی، دانشگاه‌ها و مراکز آموزش موسیقی.
عضو هیئت داوران جشنواره موسیقی جوان.
نوازندگی موسیقی فیلم و آلبوم های موسیقی.
انتشار کتب آموزشی.

آثار:
کتاب‌های «روش آموزش ویلون» در پنج جلد (پدیدآورنده) انتشارات چنگ ۱۳۸۸-۱۳۹۴.
نوازندگی در آلبوم موسیقی فیلم از کرخه تا راین به آهنگسازی مجید انتظامی.
نوازندگی در آلبوم مجموعه تلویزیونی امام علی به آهنگسازی فرهاد فخرالدینی.
نوازندگی در آلبوم ایران زمین به آهنگسازی کامبیز روشن روان.
نوازندگی در آلبوم موسیقی «تنها ماندم» به آهنگسازی «همایون خرم» تنطیم «کامبیز روشن روان» و خوانندگی «محمد اصفهانی»
نوازندگی در آلبوم نهانخانه دل به آهنگسازی کامبیز روشن روان.
نوازندگی در آلبوم دلاویزترین به آهنگسازی محمد سریر.
نوازندگی در آلبوم جاودانه با عشق به آهنگسازی محمد سریر.
نوازندگی در آلبوم جلوه های ماندگار به آهنگسازی محمد سریر.
نوازندگی در آلبوم سمفونی «حماسه خرمشهر» به آهنگسازی مجید انتظامی.
نوازندگی در آلبوم «گریه بی بهانه» کار گروهی آهنگسازان.
نوازندگی در آلبوم «مسافر» به آهنگسازی محمدرضا احمدیان و دکلمه خسرو شکیبایی.
نوازندگی در آلبوم دیدار به آهنگسازی کامبیز روشن روان.
نوازندگی در آلبوم «چامه ها و چکامه ها» به آهنگسازی روح انگیز راهگانی.
نوازندگی در آلبوم ساقی نامه به آهنگسازی کامبیز روشن‌روان.
نوازندگی در آلبوم «نگاه آسمانی» به آهنگسازی همایون رحیمیان.
نوازندگی در آلبوم «دیار مهر» به آهنگسازی تهمورس پورناظری.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#سیاووش_ظهیرالدینی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز افسانه احمدی

(زاده ۷ مهر ۱۳۵۶ تهران) شاعر و نویسنده

دانش‌آموخته رشته حسابداری در سال ۱۳۷۸ و دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه علوم و تحقیقات تهران است. وی در سال ۱۳۷۵ عضو ثابت بنیاد شعر پروین اعتصامی دانشگاه تهران بود و همچنین در جلسات داستان‌خوانی فرهنگسرای اندیشه شرکت می‌کرد، اما پس از وقفه‌ای، کار جدی را از سال ۱۳۸۶ با شرکت در دوره‌های کارگاهی داستان شروع کرد. او خود را علاقه‌مند به مباحثی چون عشق عرفانی مولانا، رساله ضیافت افلاطون و حکمت اشراق شهاب‌الدین سهروردی می‌داند. به‎عقیده وی می‌توان، با فصلی از حدیقه الحقیقه سنایی با نام  «فی ذکر العشق و فضیله» لحظات شورمندانه‌ای داشت. همچنین معتقد است هر چیز را می‌شود با عشق تحمل کرد و حقیقت را چنان‌که هست، دید؛ داستان نیز شالوده‌اش از عشق است؛ عشق به انسان با تمام وجوه انسانی‌اش‌.
افسانه احمدی یک مجموعه شعر کوتاه با نام «بگو سراغ تو را از من نگیرند»، رمانی با نام «کسی در من شیطنت می‌کند» و  سه مجموعه داستان به نام‌های «چه ساده می‌رویم از یاد»، «سمفونی سه‌شنبه‌ها»، «کشتن به سبک خانگی» در کارنامه ادبی‌اش دارد.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#افسانه_احمدی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز نصراله مدقالچی

(زاده ۷ مهر ۱۳۲۳ تهران) دوبلور

از دیرپاترین گویندگان نقش‌های مکمل در تاریخ دوبله است که به جای چهره‌های برجسته‌ای از سینمای جهان، مانند: ژان گابن، جین هَکمَن، آنتونی هاپکینز نیز به‌خوبی شناخته شده‌ است. از کارهای شاخص وی می‌توان به گویندگی به جای مایکل آنسارا در نفش «ابوسفیان» در فیلم محمد رسول‌الله و همچنین دکلمه به یاد ماندنی آن شرلی اشاره کرد.
استودیو عصرطلایی اولین مکان شروع کار او بود.
وی در پایان دبیرستان از طریق دایی‌اش با بیژن علی‌محمدی پسر بزرگ علی‌محمدی و بهروز علی‌محمدی هم که پسر کوچکش مدیر دوبلاژ بودند آشنا شد.

گزیده آثار:
به جای راوی در فیلم عیسی مسیح (انجیل لوقا).
به جای ایلای والاک (زشت) در فیلم خوب بد زشت.
به جای آنتونی هاپکینز در فیلم‌های نقاب زورو و سکوت بره‌ها و افسانه‌های پاییزی.
سرپرست گویندگان و دکلمه آغازین انیمیشن آنه شرلی.
به جای جین هاکمن در فیلم نابخشوده
به جای جفری راش در فیلم‌های دزدان دریایی کارائیب.
به جای کاپیتان هادوک در فیلم‌ها و سریال‌های ماجراهای تن‌تن.
به جای وی در فیلم وی مثل وندتا.
تحت تعقیب (فیلم ۱۹۹۷) – جنرال آدام وودوارد (جان ویت).
بجای ابوسفیان در فیلم محمد رسول‌الله.
بجای احمد معینی در فیلم جوجه فکلی.
یکی از گویندگان احمد قدکچیان در فیلم‌های وی، نظیر فیلم شیلات
به جای عنایت بخشی درفیلم صمد آرتیست می‌شود‌
به جای احمد معینی در فیلم جوجه فکلی‌
سریال دلیران تنگستان.
به جای استیون لانگ در فیلم آواتار.

داوری:
او در برنامه جادوی صدا داوری کرده‌ است.

آلبوم موسیقی:
حضور به عنوان گوینده در آلبوم لبریز سالار عقیلی.

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%85%D8%AF%D9%82%D8%A7%D9%84%DA%86%DB%8C

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#نصراله_مدقالچی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز علاءالدین باباشهابی

(زاده ۷ مهر ۱۳۱۸ سنندج -- درگذشته ۵ تیر  ۱۳۹۳ سنندج) موسیقیدان و خواننده

نوه علی اصغر کردستانی خواننده و استاد آواز نامدار کرد بود و از هفت سالگی با ورود به دبستان، با موسیقی آشنا شد. در سال ۱۳۳۵ سرود «ای وطن» را در رادیو سنندج خواند و از سال ۱۳۴۶ در تهران با ارکستر کردی، ارکستر رامتین، ارکستر لشکری، ارکستر باربد و ارکستر نکیسا و ارکسترهای فرهنگ و هنر همکاری‌اش را آغاز کرد. پس از گذراندن دوره کوتاه سلفژ نزد فرهاد فخرالدینی و آواز نزد کریمی، حدود پنجاه سال با رادیو و تلویزیون ایران همکاری داشت و حاصل این تلاش‌ها اجرای نزدیک به ۱۶۰ ترانه شد.
وی فارغ التحصیل دانشسرای عالی و دبیر زبان و ادبیات فارسی مدارس تهران بود.

آثار:
آثاری که به صورت CD و کاست بنام‌های هاورازی دل (در لندن)، کاست و CD شنه به ربه یان (در سوئد) و کاست و CD «باده گویاً و “پاییزه» در تهران پخش شده‌است. اجرای کنسرت در کشورهای سوئد، انگلستان، آلمان، بلژیک، اتریش و عراق و در اکثر نقاط کشور داشته‌ است.
جی ژوانی جاران – سروهٔ ئاوات – جلوه دیدار – ئاوینهٔ دلبه ری – ای وطن – نم نم بارانه – گل بانه -مه گری-ویله ن و… می‌باشد.

مشوقان:
مشوق وی در تمام سال‌های فعالیت هنری، همسر، فرزندان و هنرمندان: حسن یوسف زمانی و حسین یوسف زمانی، محمد عبدالصمدی و سهیل ایوانی بودند.
آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#علاالدین_بابا_شهابی، ز

‍ ☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️

۷ مهر زادروز حسین دهلوی

(زاده ۷ مهر ۱۳۰۶ تهران -- درگذشته ۲۳ مهر ۱۳۹۸ تهران) موسیقیدان، آهنگساز و رهبر ارکستر

یادگیری موسیقی را از پنج سالگی نزد پدرش معزالدین دهلوی که از شاگردان علی‌اکبر شهنازی بود، آغاز کرد و دوره اول ویلون را نزد پدر گذراند.  سپس دوره دوم "ردیف راست کوک" را نزد ابوالحسن صبا فراگرفت و وارد هنرستان موسیقی شد و هارمونی، کنترپوان و اصول آهنگسازی را نزد حسین ناصحی آموخت.
در سال ۱۳۳۹ از هنرستان عالی موسیقی در رشته آهنگسازی دانش‌آموخته شد و در دوره هنرستان با همکاری ابوالحسن صبا ارکستر شماره یک هنرهای زیبا را به راه‌ انداخت و تعدادی از آثار صبا را برای ارکستر تنظیم کرد. پس از درگذشت استاد صبا درسال ۱۳۳۶، رهبری این ارکستر را که بعداً ارکستر صبا نامیده شد، به دهلوی واگذار کردند و شاخه‌های ۲، ۳ و ۴ هم به آن افزوده شد. این ارکسترها از زمان گشایش تلویزیون ایران در سال ۱۳۳۷ به‌صورت هفتگی در تلویزیون به اجرای برنامه پرداختند.
وی در سال ۱۳۴۱ به ریاست هنرستان موسیقی ملی برگزیده شد و  دوره دوم هنرستان رشته‌های تئوری موسیقی ایران، تلفیق شعر و موسیقی، فرم موسیقی ایران، هارمونی و ارکستر را شخصاً آموزش می‌داد و در سال ۱۳۵۰ برای سفر دوساله مطالعاتی به آلمان و اتریش رفت.
او از سال ۱۳۷۶ تصنیف اپرای مانا و مانی را به‌مناسبت سال جهانی کودک (۱۳۷۹) آغاز کرد. ساخت این اثر سه سال به‌طول انجامید که به‌خاطر محدودیت‌های استفاده از صدای خواننده زن تا به‌حال به اجرا در نیامده "در بخشی از اپرا، یک دزد بره یک دختر کوچک را می‌رباید و دخترک که صاحب بره بوده به جنگل می‌رود و آواز می‌خواند" فقط موسیقی سازی آن در خرداد ۱۳۷۹ با تلاش و رهبری علی رهبری با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی در شهر براتیسلاو اجرا و ضبط شده‌است.
وی، در زمینه موسیقی فیلم هم فعالیت داشت که البته بیشتر برای فیلم‌های مستند، نقش مشاور و انتخاب کننده موسیقی را برعهده می‌گرفت و در تیتراژ فیلم‌ها، از او به‌نام مستعار فریبا یاد شده‌است. او برای چند فیلم مستند از ابراهیم گلستان مثل یک آتش، موج و مرجان و خارا و گنجینه گوهر و همچنین فیلم هفده روز به اعدام اثر هوشنگ کاووسی موسیقی نوشته‌است.
وی قطعاتی از ابوالحسن صبا را نیز برای ارکستر تنظیم کرده است. «به‌یاد صبا» (برگرفته از قطعه «به‌یاد گذشته» در دشتی - ۱۳۳۷) «شوشتری» (چهارمضراب برای ویلون و ارکستر - ۱۳۳۸) و نغمه ترک (بر اساس قطعه دوضربی بیات ترک) از آن جمله‌‌اند.
اجرای ۱۵ قسمت از اپرای ۲۶ قسمتی «بیژن و منیژه» (تصنیف در سال‌های ۵۴ و ۵۵)
و انتشار پارتیتور آهنگ‌های خود به نام‌های «دوئو سنتور در سه گاه»، «شورآفرین در شور برای ارکستر»، «چهارنوازی مضرابی در اصفهان» «سوئیت بیژن و منیژه برای ارکستر زهی» «بیژن و منیژه برای ارکستر سمفونیک» (۸ قسمت) «سرباز برای آواز گروهی و ارکستر» و ... تنها بخشی از آثار چاپ شده اوست.
یکی از مهمترین آثار او کتاب «پیوند شعر وموسیقی آوازی» است که جایزه کتاب سال در بخش هنر را به‌خود اختصاص داد.این کتاب حاصل بیش از ۴۰ سال تجربه در تلفیق موسیقی با شعر ایرانی است که به شیوه‌ای علمی و متدیک فرایند کار را توضیح می‌دهد.
وی در سال ۱۳۸۲ به‌عنوان چهره‌ ماندگار مورد تقدیر قرار گرفت.
آرامگاه وی در قطعه‌ هنرمندان است.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
#حسین_دهلوی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز محمدحسین باغی

(زاده ۷ مهر ۱۳۲۹ تهران – درگذشته ۲۹ آذر ۱۳۸۹ تهران) گوینده، دوبلور و مجری تلویزیون

سال ۱۳۴۶ با گویندگی تبلیغات کارش را آغاز کرد و سپس به گویندگی در آنونس فیلم‌ها، فیلم‌های مستند و فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی پرداخت. وی در فیلم‌های بسیاری به جای بازیگرانی چون جان ساکسون، آنتونی بیچ، فرناندل، آدلفوچلی، راجر مور، تونی کورتیس و راج کاپور سخن گفته‌ است.
آرامگاه وی در قطعه ۲۱۳ بهشت زهرا است.

آنونس‌ها:
هامون
ناخدا خورشید
مادر
نوادا اسمیت
بوفالوی سفید
سپید دندان
رابین هوود
سر آلفردو را برایم بیاورید
پدرخوانده
ملکه برفی
رستم و سهراب
سیندرلا
ماراتن من
سوپرمن
علاءالدین و چراغ جادو
سقوط امپراتوری رم

آنونس فیلم‌های کمدی:
چندین فیلم از چیچو و فرانکو، نورمن ویزدوم، جری لوئیس، لوئی دوفونس، لورل و هاردی.

فیلم‌ها:
دن آرام
دور دنیا در ۸۰ روز
پسرم زنده بمان
حلال و حرام
غازهای وحشی
کنت مونت کریستو
بمب
سریال جک هالبورن
سریال کاراگاه کاستر (بجای شخصیتهای مختلف)
ناوارو (بازرس بارادا)
بازی با مرگ ( دوبلور منوچهر افسری).

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمد_حسین_باغی، ز

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز محمود رحمانی‌پور

(زاده ۷ مهر ۱۳۱۵ تهران – درگذشته ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ تهران) موسیقیدان و نوازنده

در خانواده‌ای پرورش یافت که پدرش، علی رحمانی‌پور با نواختن تار آشنایی داشت و به همین دلیل وی به موسیقی علاقه‌مند شد و به هنرستان موسیقی ملی راه یافت. او با راهنمایی روح‌اله خالقی فراگیری ساز ویلون را نزد ابوالحسن صبا آغاز کرد و ساز عود را نزد نصراله زرین‌پنجه و ساز تنبک را نزد حسین تهرانی آموخت.
نخستین اجرای وی خارج از هنرستان، در ارکستر وزارت فرهنگ و هنر "خادم‌ میثاق" بود و پس از آن در سال ۱۳۳۲ به رادیو راه یافت و در ارکستر بزرگ برنامه گلها در کنار هنرمندان: علی تجویدی، جواد معروفی، زرین پنجه و افتتاح با همکاری برادرش احمد رحمانی‌پور که تار می‌نواخت، قرار گرفت. همچنین در ارکستر عبداله جهان‌پناه و ارکستر سازهای ملی به سرپرستی مهدی مفتاح به اجرای برنامه پرداخت. او همچنین در برنامه نوایی از موسیقی ملی به سرپرستی منوچهر جهانبگلو با حضور نوازندگان: اسداله ملک، مجید نجاحی، جهانگیر ملک، فریدون حافظی، حسین همدانیان و حسن ناهید حضور داشت. وی همچنین در برنامه (اف ام) رادیو برنامه دوم و ارکستر آن به سرپرستی همایون خرم، شرکت جست و خوانندگان: اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، خواجه امیری (ایرج) عبدالوهاب شهیدی و محمدرضا شجریان را همراهی می‌کرد. او بیش از ۲۲ سال معلم موسیقی و سرود مدارس بود و با هنرمندان: حسین تهرانی، عبدالوهاب شهیدی، علی‌اصغر بهاری، فرهنگ شریف، احمد عبادی و حسن ناهید در جشن هنر شیراز همنوازی کرد. وی مسافرت‌هایی نیز برای شناساندن موسیقی سنتی ایران به کشورهای روسیه، آمریکا، فرانسه، پاکستان، کویت، کانادا و افغانستان داشت.

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمود_رحمانی_پور، ز

‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘

۷ مهر زادروز منوچهر سخایی

(زاده ۷ مهر ۱۳۱۴ تهران – درگذشته ۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ امریکا) خواننده، بازیگر و برنامه‌ساز

تحصیلاتش را در تهران گذراند و در روزنامه کیهان به عنوان خبرنگار پارلمانی مشغول به‌کار شد. در دهه ۱۳۳۰ به موسیقی روی آورد و گرچه آن زمان موسیقی پاپ در ایران چندان شناخته شده نبود، امّا با بهره از آثار موزیسین‌های خارجی از همان ابتدا نسبت به این نوع موسیقی گرایش نشان داد. وی در اواخر دهه ۱۳۳۰ موفق شد که با ترانه‌ کالسکه زرین، با آهنگی از کامبیز مژدهی و شعر پرویز وکیلی، از سد شورای سختگیر و محافظه کار موسیقی رادیو عبور کند.
شورای موسیقی در زمینه موسیقی پاپ بسیار سختگیر بود و چون بیشتر موسیقیدانان سنتی در آن شورا حضور داشتند، کمتر اجازه پخش آهنگ‌های غیر از موسیقی سنتی و ملی می‌دادند. به‌طوری‌که مثلاً محمد نوری به عنوان یکی از نخستین خوانندگان پاپ ایرانی، ناچار بود که در برنامه ارتش ترانه‌هایش را اجرا کند و در خود رادیو امکان اجرا نداشت. اما از سال ۱۳۳۲ و با پخش ترانه معروف مرا ببوس، به خوانندگی حسن گلنراقی و آهنگسازی مجید وفادار و شعر حیدر رقابی، جو دیگری در رادیو به وجود آمد و شورای سخت‌گیر و محافظه کار موسیقی در رادیو، با دیدن استقبال مردم از این نوع آهنگ‌ها، رویکرد جدیدی نسبت به موسیقی پاپ پیدا کرد و ابتدا محمد نوری و بعد ویگن برای اجرای این ترانه‌ها انتخاب شدند و بعدها منوچهر سخایی و عباس مهرپویا نیز به آن‌ها پیوستند.
بدین ترتیب منوچهر سخایی از سال ۱۳۳۷ به بعد فعالیتش در رادیو ایران آغاز کرد و در همین زمان در سینما نیز، نخست به عنوان خواننده و سپس به عنوان بازیگر آغاز به‌کار کرد.
او در فیلم‌ زندگی شیرین است ساخته مجید محسنی در سال ۱۳۳۵ و در فیلم‌های دیگری مانند دخترها اینطور دوست دارند ۱۳۴۱ و خروس جنگی ( هر دو ساخته اسماعیل پورسعید ۱۳۴۴) ترانه‌هایی اجرا کرد و همچنین به عنوان بازیگر در فیلم‌های پستچی (ساخته رفیع حالتی ۱۳۴۰) در انتهای ظلمت (ساخته ابوالقاسم ملکوتی) و ببر کوهستان، ساخته خسرو پرویزی ظاهر شد.
صدای او سبک و کلاس خاص خودش را داشت و او نیز همچون ویگن و عارف و نوری طرفداران خاصی پیدا کرد.
وی همچنین در تلویزیون نیز شو تلویزیونی زنگوله‌ها را تهیه کرد که در آن به معرفی چهره‌های جدید موسیقی پاپ می‌پرداخت و پس از انقلاب به لس‌آنجلس رفت و چندین آلبوم ساخت.
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%86%D9%88%DA%86%D9%87%D8%B1_%D8%B3%D8%AE%D8%A7%DB%8C%DB%8C

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#منوچهر_سخایی، ز