درسهایی از مدرسه‌ی طبیعت
----------------------------
من در طی این سی سال خدمتم(به حیث یک معلم:م) متوجه پدیده ی شگفتی شده ام:مدرسه و امر مدرسه هرچه بیشتر ربط خود با امور مهم این کره را از دست می دهد.دیگر کسی را باور آن نیست که دانشمندان از کلاس علوم برخیزند،یا سیاستمداران از کلاس تعلیمات مدنی،یا شعرا محصول کلاس ادبیات باشند.حقیقت اینکه مدرسه هیچ چیز نمی آموزد جز سرسپاری به نظم.
این معمای عجیبی است برای من چرا که هزاران انسان شریف و خدوم به عنوان آموزگار،مدیر و خدمه در مدرسه مشغول به کارند اما جوهر منطق این نهاد تلاشهای آنان را پایمال می کند.گرچه آموزگاران بسیار بسیار سخت کوشند اما مدرسه روانپریش و عاری از شعور است.زنگ را می زند و پسرک در میانه ی نوشتن قطعه‌یی شعر باید بساطش را جمع کند و به سلول دیگری برود که در آنجا می بایست حفظ کند که (مثلا) انسان و میمون از تبار مشترکی برخاسته اند.
جان تیلور گاتو: بخشی از سخنرانی او در مراسم انتخابش به عنوان معلم سال از سوی مجلس سنای ایالت نیویورک،برگرفته از کتابش با عنوان " خنگمان میکنند".
#درسهایی_از_مدرسه_طبیعت
@madresehtabiat