‍ ‍ @baghNS
«نماد دوران کودکی»

‍ ‍ ۴ژوئن، روز بین المللی کودکانی است که قربانی خشونت و نظامی گری می شوند. سازمان ملل متحد از سال 1982 این روز را به این عنوان نام نهاد تا جهانیان را متوجه کودکانی کند که در جنگ ها و درگیری های مسلحانه قربانی میشوند.
سال 2019 در شهر نیویورک آمریکا، یونیسف و صندوق کودکان ملل متحد چیدمانی از کوله پشتی های کودکان در مقر سازمان ملل متحد را به نمایش گذاشتند.
یونیسف در شرح این چیدمان توضیح داده است که «کوله پشتی ها» نماد « دوران کودکی» هستند و هدف از این چیدمان نشان دادن شمار بالای کودکانی است که در سال 2018 در جنگ کشته شده اند.
یونیسف در این اقدام خود یادآور این امر شده است که هزاران کودک در جهان در جای خود یعنی مدارس نخواهند بود و این چیدمان نمایانگر زندگی از دست رفته ی کودکان است.
دو هفته پس از این چیدمان در نیویورک رهبران کشورهای جهان برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل جمع شدند و سی امین سال پیمان نامه حقوق کودک را جشن گرفتند.
در این پیمان نامه تحقق عینی حقوق کودکان در تحصیل کودکان در مدرسه دیده شده است و جایگاه کودک را در جامعه پشت نیمکت های کلاس در نظر گرفته اند.
اما آیا تحصیل در مدرسه جلوه گاه اصلی تحقق حقوق کودکان است؟
آیا نماد اصلی «دوران کودکی» کوله پشتی است؟
در حالی که یک پنجم کودکان جهان در کشورهای جنگ زده زندگی میکنند و در معرض خشونت قرار دارند آیا چهار پنجم کودکان جهان که در دیگر کشورها زندگی میکنند در معرض خشونت پنهان ناشی از تحصیل اجباری در مدارس و یکسان سازی آموزش در جهان قرار ندارند؟!
آیا جای تعجب و تاسف نیست که در سازمان هایی که براساس احقاق حقوق کودک پایه گذاری شده اند کودکان موجوداتی منفعل در نظر گرفته می شوند که جایگاه اصلی آن ها در مدرسه است ؟
آیا نماد دوران کودکی در طی میلیون ها سال زندگی انسان بازی آزاد نبوده است؟
تاسف بار آنجاست که تنها خشونت آشکار را میبینیم و برای رفع آن تلاش میکنیم (که البته در جای خود بسیار ضروریست) و حال آنکه برای ما در جایگاه یک سیاست گذار در سازمان ملل متحد هنوز تعریف درستی از کودکی فهم نشده است. این خود ساختار یک خشونت پنهان علیه کودکان را بنا خواهد گذاشت که می تواند فاجعه آمیزتر از جنگ ها برای آینده ی نسل بشر باشد .

🖋 سعیده ابیانه
@baghNS