هیچ‌های شیرین؛ هیچ‌های خاکستری
▪️درس‌هایی از مدرسه طبیعت
▫️عبدالحسین وهاب‌زاده

كودكي دوران خاطرات به‌ يادماندني براي همه‌ي عمر است، چيزهاي به ظاهر كوچك كه اگر از شادماني ، سرخوشي و رهايي حکایت داشته باشند لذت يادآوري‌شان در روزهاي گرفتار بزرگسالي، روح‌‌انگيز و التيام‌‌بخش است و اگر در چارديواري‌هاي محبوس و لگام‌های تنگ گذشته باشند روح را فسرده خواهند داشت. ٩٦ درصد مردم در همه‌ جای دنیا ، در نظرسنجي‌‌ها، شيرين‌‌ترين خاطرات كودكي خود را مرتبط با بودن در طبيعت توصيف كرده‌‌اند. اين به ظاهر « هيچ‌‌هاي شيرين» اما ، امروز براي كودكان ما ، اسير در چنبره‌ي كنترل خانواده ، مدرسه و حواشي مرتبط با آن ، جاي خود را به « هيچ‌‌های خاكستري» مي‌‌دهند .
بيایيد در مورد كودكي و نيازهاي واقعي آن بازانديشي كنيم. بيایيد به جمله نصب شده بر ديوار دفتر كار آلبرت انیشتين در دانشگاه پرينستون عميق‌تر بنگريم كه مي‌گويد: « نه هر چيز كه به شمارش آمد، به حساب آيد و نه هر چيز كه به شمارش نامد به حساب نيز نيايد.»
منبع:
https://t.me/madresehtabiat
عکس:
مدرسه طبیعت کوچار

@cnstudy| مطالعات‌کودک‌وطبیعت‌