▫️«اعتماد را اتکا به صداقت یا همکاری دیگری تعریف می‌کنند.»*
▫️«اعتماد به روغنی می‌ماند که کار چرخ‌دنده‌های جامعه را روان‌تر می‌کند. اگر لازم می‌بود که ما پیش از هر همکاری با کسی او را آزمایش کنیم، هیچ کاری از پیش نمی‌رفت. ما از تجربه‌های گذشتۀ خودمان نتیجه می‌گیریم که به چه کسی اعتماد کنیم و گاهی روی تعمیم تجربه‌ها با اعضای جامعه حساب می‌کنیم.»*
▫️ دوران کودکی و نوجوانی اصلی‌ترین فرصت ساختن این تجربیات است. دورانی که هنوز مسئولیت‌های سنگین ما را احاطه نکرده، جسم و روان منعطفی داریم و با حریم امنی که از قِبل مراقبت دیگران فراهم می‌شود امکان آزمون‌و‌خطاهای فراوان با فراغ بال مهیاست.
❔ مدت‌هاست این فرصت‌ها تا حدود زیادی از کودکان و نوجوانان سلب شده و این روزها تقریبا هیچ فرصت تعامل ملموسی ندارند. کودکان و نوجوانانی که به کفایت، آزادانه و در تعاملی بلاواسطه فرصت کسب این تجربه‌ها را نداشته‌اند آیا در آینده‌ی دوستی، زناشویی، کاری و زیستی خود دچار مشکلات عمیق اعتماد و ارتباط نخواهند شد؟ خام‌دستی آنها چه خسران‌هایی را به همراه خواهد داشت.

📘 * دوران همدلی، فرانس دوال، حسن افشار