این توییت شله، جالب بود. از این حیث که میاد توش میگه من این روزها دیگه نه کدی می‌نویسم و نه کدی می‌خونم حتی. نه به این دلیل که Agentها پرفکت هستند و هر چیزی که می‌نویسند درسته یا هر چیزی که من بهشون می‌گم رو دقیق می‌فهمند و انجام می‌دن. نه. بلکه چون throughput و دایورسیتی کارهای که می‌تونن انجام بدن اون قدر بالاست که شما در مجموع راه های بیشتری برای فهمیدن یا کنترل یا ساختن یک سیستم در دستتون دارید. و تهش هم تبیین می‌کنه که موضوع اصلا از اول خواندن یا نوشتن کد نبوده. هدف به خروجی رسوندن کارهاست.

و بعد از خوندن این پست فکر کردم که این در مورد بقیه موضوعات هم میتونه صادق باشه. سرچ گوگل رو فرض کنید. شما تا یک سال پیش می‌رفتید گوگل می‌کردید و نتایج رو می‌خوندید. ولی آیا امروز کار عقلانی هست که به ایجنت‌ها بگید نه و خودتون برید گوگل کنید و تک تک لینک‌ها رو بخونید؟ یا مثلا حتی یک لول بیایم بالاتر، در ریسرچ کردن آیا منطقی که خودتون برید مقالات رو بخونید؟ هدف نه کد زدن بوده نه کد خوندن نه گوگل کردن نه مقاله خوندن و ... اینا همه ابزار بودند.