فصلِ رویش

✍ دکتر محمد ایوبی پور

یکی از ویژگی ها موجود زنده، «قدرت ترمیم» و «بازآفرینی» است. موجودی که زنده باشد، در برابر زخم ها و جراحات نمی‌میرد، بلکه با تکثیر سلولی و بازسازی بافت‌ها، خود را از نو می‌سازد. هرچه موجود جوان تر باشد سرعت ترمیم آن بالاتر است.

انقلاب اسلامی ایران که کالبد عینی آن در قامت «جمهوری اسلامی» تجلی یافته فراتر از یک ساختار حکمرانی، یک موجود پوینده و روینده است. تاریخ گواهی می‌دهد که در مقاطعی حساس، وقتی ارکان بلندپایه این نظام به شهادت رسیدند، نه تنها خللی در حرکت آن ایجاد نشد، بلکه گویی خون تازه‌ای در رگ‌های این پیکره جریان یافت. این نظام، خاصیت «خودترمیمی» دارد؛ می‌روید و می‌رویاند و از دل خاکستر حوادث، با قامتی افراشته‌تر برمی‌خیزد.

اکنون فصل جدیدی از این «رویش‌های مبارک» است. هدایت این مسیر بر عهده رهبری است که در ۵۷ سالگی، پیشینه ۴۷ سال امامت و رهبری را با خود دارد؛ ترکیبی نایاب از «حکمت پیران» و «جسارت جوانان». او با این دو مولفه قطعا روح جوانی را در مفاصل نظام برای گام دوم انقلاب می دمد.

امروز زمان محکم بستن بند پوتین‌هاست. موعد نقش‌آفرینی نسل‌های دهه ۶۰، ۷۰ و حتی ۸۰ فرا رسیده است؛ اگر دهه ۳۰ و ۴۰ و ۵۰ میدان دار و میراث‌دار حوادث انقلاب و دفاع مقدس بودند، این نسل در کوره‌ی سخت‌ترین فتنه‌های سیاسی، چالش‌های امنیتی، ترورها و رویارویی مستقیم با استکبار و صهیونیزم، آبدیده شده اند.
این جوانان، تجربه‌ی نبردهای نوین، استراتژیک و ایستادگی در جنگ‌های ترکیبی را در کوله‌بار خود دارند.
این نسلِ «تجربه‌آموز و آرمان‌خواه»، همان نیروی محرکه‌ای است که قطار انقلاب را از گردنه‌های دشوار عبور داده و به فتح قلل آرمانی خود خواهد رساند.
ان شاالله...

@ayoubipour