پکن و تهران؛ شراکت در موازنه قدرت

✍️ دکتر محمد ایوبی‌پور؛ عضو هیئت علمی دانشگاه

در مارس ۲۰۲۵، چین میزبان نشست سه‌جانبه ایران، روسیه و چین شد و خواستار پایان تحریم‌های یک‌جانبه و به‌رسمیت‌شناختن حق هسته‌ای صلح‌آمیز ایران شد.
در ژوئن ۲۰۲۵، نماینده چین در شورای امنیت حمله آمریکا به تأسیسات هسته‌ای ایران را محکوم و آن را نقض حاکمیت ایران و منشور ملل متحد اعلام کرد.
در سپتامبر همان سال، چین همراه ایران و روسیه رسماً با فعال‌سازی مکانیسم ماشه مخالفت کرد و برای جلوگیری از بازگشت فوری تحریم‌ها، همراه روسیه پیش‌نویس تمدید شش‌ماهه قطعنامه ۲۲۳۱ را به شورای امنیت ارائه داد.
در ۲۰۲۶ نیز چین در مجامع بین‌المللی بر مخالفت با تحریم و حمله نظامی و حق ایران برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای تأکید کرد.
چرا چین در دو سال اخیر صریح‌تر و بیشتر از گذشته در کنار ایران ایستاده است؟

چرا چین حاضر است بر سر تحریم‌های ایران مقابل آمریکا بایستد؟
پاسخ جایگاه آینده ایران در موازنه قدرت است.
پکن بارها تأکید کرده که روابط با ایران را از منظری «راهبردی و بلندمدت» می‌بیند. ایران نیز امروز عضو کامل دو سازوکار مهم غیرغربی، یعنی بریکس و سازمان همکاری شانگهای است؛ دو بستری که چین برای افزایش وزن سیاسی و اقتصادی جهان غیرغربی به آنها اهمیت می‌دهد.

از این منظر، مقاومت ایران در برابر فشار آمریکا برای چین صرفاً یک مسئله ایرانی نیست. ایرانی که بتواند استقلال تصمیم سیاسی و اقتصادی خود را حفظ کند، می‌تواند از یک تأمین‌کننده انرژی فراتر رود و به یک شریک مؤثر در شکل‌دهی ترتیبات جدید منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل شود.

پکن بر اساس منافع خود و با نگاه به آینده موازنه قدرت حرکت می‌کند.
برای چین، ارزش ایران فقط در تامین انرژی نیست؛ در نقشی است که در نظم فردای جهان ایفا می کند.


❇️ مرکز سکان؛ توانمندسازی حاکمیت و جامعه
🌐 www.sokancenter.ir
🆔@sokancenter