avesta kiyan2

❤️ چارانه ی امروزین:

یک گوشه نشست کسب و کارش را بست
صنــدوقـچـــه ی دار و نــدارش را بـسـت

مرگ آمــد و یک مَـلافــه انـداخت سـرش
ایــن گـــونـه پــدربزرگ بــارش را بـسـت!

🌺✍️ هادی ناظریان

📚 دانش ادبی:

🔹آرایه ی ناهمسازی= دار # ندار.
🔹 آرایه استعاره و جان بخشی= مرگ آمد و یک مَلافه انداخت سرش.
🔹آرایه همگونی ناهمسان اختلافی= کار - بار.

@robaiiiiiiiiiiiiiiiiii 👈ازدالان سرای رباعی

1405/07/18
@Avestakiyan2

❤️ چارانه ی امروزین:

از کشتـن آرزوی مـا، سـودش چیست؟
بـازار سیـاهِ حـسـرت‌آلـودش چیست؟

انـبــار فـلـک پُـر از پَـر قـاصـدک است
از این‌همه احتکار، مقصودش چیست؟

🌺✍️ صدیقه اعزازی

📚 دانش ادبی:

🔹بازارسیاه: دادوستد غیرقانونی کالایی که سهمیه بندی شده و کمیاب.
🔹ارایه ناهمسانی حرکتی= پُر # پَر.
🔹انبارفلک= اضافه ی همانندی.


@robaiiiiiiiiiiiiiiiiii 👈 درگاه سرای رباعی از

1405/07/18
@Avestakiyan2

🎼 یارمیاد

✅ دو برادر و خواهر قهرمان

🔹 آریوبرزن
🔹 یوتاب

1405/07/18

🎼 با این آهنگ ورزش کنیم

1405/07/18

❤️ چارانه ی امروزین:

از شــادی پــرواز رهــا مــی‌گفـتنـد
افسانه بـه گـوشِ پیله‌ها می‌گفتند

پروانه‌ی نقـشِ فـرشِ ابریشم گفت:
این بود بهشتی که به ما می‌گفتند؟!

🌺✍️ محمدمهدی سیار

🔹 آرایه ی همبستگی: پروانه - پیله - پرواز.

📚 @robaiiiiiiiiiiiiiiiiii 👈ازدرگاه سرای رباعی

1405/07/18
@Avestakiyan2

🛑 پشت صحنه ذهن

گاهی چیزی که ما رو بهم می ریزد، فقط خودِ اتفاق نیست
برداشتی است که ذهنمآن از آن اتفاق پیدا کرد.
شاید شدّت یه احساس، همیشه به بزرگی اتفاق ربط نداشته باشد
گاهی به معنایی ربط دارد که آن اتفاق برای ما پیدا کرده است.

معنایی که به احساسات می دهیم.


پیشاز این که احساس خودمان را داوری کنیم، شاید بد نباشد ببینیم ذهنمان از آن اتفاق چه برداشتی کرده است.

1405/07/18
@Avestakiyan2

✿❤️ چارانه ی امروزین:

در دامِ ریـا، خستـه و راکد شده‌ایم،
در مـدرســه‌ی دروغ، عابد شده‌ایم.

ما باده نخوردیم، ولی مستِ فریب،
در مذهـبِ تـزویر، مجاهد شده‌ایم

🌺✍️ نازنین نوری

🔹آرایه ی واج آرایی= هخوان " د " در بیت نخست.

@robaiiiiiiiiiiiiiiiiii 👈ازدرگاه سرای رباعی

1405/07/18

❤️ چارانه ی امروزین:

از بــازیِ  دنـیــاست  اگــر بیکــارم
ایـن طــور  به روی  ســرِتـان  آوارم

شـرمنـده،  عــزیزِ  دلِ  بابا!  دستم،
هر چند که خالی است، دلی پُر دارم!

🌺✍️ محمدرضا فولادی

📚 دانش ادبی:

🔹آرایه ی ناهمسازی= پُر # خالی.
🔹 آرایه ی همبستگی= دل - سر- دست.

@robaiiiiiiiiiiiiiiiiii 👈ازدرگاه سرای رباعی

1405/07/18
@Avestakiyan2

ســــلــام صــبــح زیــبـــاتــون بــخــیــر
امــیــدوارم
امــروز بــراتــون پــر از انــرژیــ

شــادی و اتــفــاقــای قــشــنــگ بــاشــه
صــبــحــ_بــخــیــر..🌹🌹🌹🌹🌹

شنبه اول هفته هیجده مهرماه ۱۴۰۵
فاطمه قبادی نژاد 🌹🌹🌹🌸🌸🌸🌸🌸☘️🍀🌾💐🌺🙏🙏

🛑 باج به شُغال نمی دهم؟

یا

باج به شَغادنمی دهم؟

🔻 جایی که شیرباشد، شغال چه کاره است؟ جایی که رستم است شَغاد کسی نیست!

🔹دستان، زال ازیک ندیمه خوش آوا و خوش چهره پسری به نام شَغادداشت. برادرناتنی رستم بود که رستم را باترفند به چاه انداخت و رستم با یک تیراورا دربالایی چاه کشت.

آیا شَغادازکسی باج خواست؟ نه
سپس شَغاد که دادمادشاه کابل شد.
شاه کابل گفت: اکنون که پسرشان دامادمن است؛ دیگرازمن باج نمی خواهند. ولی باج را گرفتند ولی به شغاد برخورد.
فردوسی گوید:
دژَم شد زکاربرادر شَغاد نکردآن سَخُن پیشِ کس نیز یاد
یعنی نزد کسی دَم نزد.
پس شَغاد باجی نخواست.
مردم کابل ، اگرهم باج بدهند،جایی که رستم است به شغاد نخواهندداد.

🔹درنَسک فرهنگ فارسی عامیانه ابوالحسن نجفی آمده:
باج به شغال ندادن، کنایه از:
زیربار حرف زورنرفتن .

🔹این که شَغاد درست است یا شُغاد. فردوسی « شَغاد » را با « مَباد » قافیه کرده است:
به‌جز کام و آرام و خوبی مَباد
ورا نـام کـردش سپهبـد شَغاد
اگرچه با (ضمه)هم قافیه می شود.

🔹درفرهنگ دهخدا، نخست نام شَغاد آمد و سپس نام شُغاد.
شغاد: مباح، هرچیز روا در دین .

1405/07/16
@Avestakiyan2

🔹در قابِ یک تصویر، دو بلندآوازه‌ی فرهنگ ایران ایستاده‌اند؛
یک‌سو همایِ قصه‌های پُرامید، بانو هما ارژنگی؛ بانویی که شعر را تنها نمی‌سراید، بلکه با صدای رسا و آهنگین خویش، جانِ واژه‌ها را به پرواز درمی‌آورد و چامه‌های میهنی‌اش را چون نغمه‌ای از ژرفای جانِ ایران برمی‌خیزاند.
و سوی دیگر، استاد میرجلال‌الدین کزازی؛ آن پارسی‌دانِ بلندآوازه که هرگاه سخن می‌گوید، گویی واژه‌های کهنِ این سرزمین از ژرفای تاریخ برمی‌خیزند و بر زبان او جامه‌ای نو می‌پوشند؛ بی‌پیرایه، استوار و سرشار از شکوهِ زبان پارسی.
و چه نیکوست این هم‌نشینی؛
یک تن، شعر را به آواز می‌آراید و دیگری، زبان را به شکوه.
این قاب، تنها تصویرِ دو انسان نیست؛
تصویرِ دیدارِ دو رود است که از دو کرانه آمده‌اند تا در یک لحظه، به دریای فرهنگ ایران بپیوندند.
مهربانو ارژنگی گرامی،
این تصویر را باید نه فقط دید، که خواند؛
چرا که در آن، همایِ شعر در کنارِ نگهبانِ واژه ایستاده است؛
و چه نیک‌بخت است فرهنگی که هنوز چنین فرزندانِ سربلندی دارد. 🌸🌸

🌺✍️ با ادب و سپاس معصومی

1405/07/17

✅ دکتر جلال الدین کزازی و هما ارژنگی.


❤️ چارانه ی امروزیک

جانا شده غرقِ شوق و امّید دلم
گویی زده مِی از خُمِ جمشید دلم
وقتی به سخن حکیم کزّازی را
همسنگِ خداوندِ ادب دید دلم

تقدیم به استاد میرجلال‌الدین کزّازی

هرگز همه شعر شعرِ فرهنگی نیست
هر تیغ بدست رستمِ جنگی نیست
هستند درین بیشه بسی شیر زنان
هر شیر زنی همایِ ارژنگی نیست

تقدیم به استاد هما ارژنگی

رباعیات از حسن قربانی گل باغدشتی

@dQORBNi
1405/07/17

❤️ چامه ی امروزین:

آن کــه عشــق دیگـری را ساده باور می کند
چشمِ بی خواب مرا هر روز و شب تَر می کند

کشته دردِ دوری اش دردی که پایانی نداشت
فکــرِ مــن درگیــر او، او فــکرِ دیگر می کند

راضی ام حتــی بــه خوابم هم بیاید او ولی
با خیــال عشــق خــود او دائمــاً سَر می‌کند

حــسّ نابــم را نمــی بینـد چـرا معشوقِ من
حــالِ بــی تــابِ مــرا هــر روز بدتـر می کند

آن که روزی عاشــق شعـر و ترانه بوده است
شعــر من را تا شنیده ، گوش خود کر می کند

تـا ابـد از داغ عشقش زنــده اما مــرده ام
او بخواند شعر من این بیت باوَر می کند؟

من تعجّب میکنم از عشق های این چنین
این یکی شعـرم نخواند آن یکی بَر می کند

فرق من با شاعران دیگری در عشق اوست
هر غــزل در قلب مـن با یاد او شَر می کند

گفتمش پیدا نخواهی کرد ، یاری همچو من
بشنوَد از گـوش و از گـوش دِگَـر دَر می کند.

🌺✍️رقیه ابوجعفری 💚✍️🌿

1405/07/17

❤️ دوبیتی های مازندرانی:

پَئـیـزِ مـا، بِـهـار هَستـه مِوِستِه
دِرِستی خنده، دار هَسته مِوِسته

پَـری! وقـتـی دَری، وِاللــه دِداری
خِر آ خـاشی، دِیار هَسته مِوِسته


🟥برگردان: به پارسی:

فصل پاییز انگار برایم بهاراست.
همه شادی و خنده برایم فراهم است
ای پری! هنگامی که تو هستی، به خدا همیشه،
خیر و خوشی برایم آشکاراست.

🌺✍️ دکترمنصور جعفری / میانا🌷 ۱۴۰۵/۷/۱۶

📚دانش ادبی:

🔹مِوِستِه: برای من
🔹دِرِستی: تماماً
🔹دار: آویزان
🔹دِداری: همیشه
🔹خِرآ خاشی: خیر و خوشی
🔹دِیار: آشکار، معلوم
🔹 آرایه ی همگونی ناهمسان افزایشی= دار - دیار.
🔹آرایه ناهمسازی(تضاد)= پَییز # بِهار.

❤️ وزن سروده، عروضی: مَفاعیلن مَفاعیلن فَعولن.

1405/07/17
@Avestakiyan2

❤️ چارانه ی امروزین:

ای کاش، که احوال مرا می‌دیدی!

مـوهــای بداقبــال مـرامی‌دیدی


ای کاش، به جای گیر دادن‌هایت!

آوارگــی شـــال مــرا مــی‌دیــدی

🌺✍️فریبا نجفی، بندرانزلی

▪️قوی‌سپیدانزلی
@fariba51najafi
1405/07/16
@Avestakiyan2

❤️ پاره ای ازچامه ی بلند:

به هر سو می رود چشمم, ببینم خانه بردوشان
بَدا، بر حــال و احــوالِ بخـیــلِ پنبه در گوشان ...

به خـود می لـرزد و پیچیده در خود، طفلکِ زاری
و تو سـر می نَهی بـر دوشِ آن سیمین بناگوشان

اگــر آهِ یتـیمـی را کـنـی احـســاس, مـی فهـمـی
سکوت بی پناهان « کَر » کند, یا بانگِ مِی نوشان

🌺✍️ منصور پیکان پور

1405/07/15
@Avestakiyan2

✳️ درودبرهم اندیشان ارجمند،

♦️چند واژه ی پارسی که می توان آنان را به جای
واژگان بیگانه به کاربرد:

🔻بیگانه پارسی
👇 👇

فعلاً اکنون
اصلاً هیچ، هرگز
کلاً روی هم
قبلاً پیش تر
نسبتاً تا اندازه ای
حتماً بی گمان، ناگزیر.

▪️پادشاهی مهرتان، پاینده!

1405/07/15
@Avestakiyan2

🎼 لب کارون

✅ آیا می دانستید،
افسانه ی آرش،
درشاهنامه نیامده است و درکتاب اوِستاست؟

پس از سال‌ها جنگ میان ایران و توران، دو طرف برای پایان نبرد توافق کردند: مرز دو سرزمین را تیر یک کمانگیر ایرانی مشخص کند.

آرش، ماهرترین تیرانداز، برگزیده شد. او بر فراز کوه ایستاد، کمان را با همه ی توان کشید و تیری را رها کرد که قرار بود سرنوشت ایران را تعیین کند.
آرش می‌دانست که با این تیر جانش را از دست می‌دهد ، برای همین پیش از بالا رفتن از کوه، پیکر لختش را به مردم نمایان کرد که ببینید من در تندرستی کامل هستم و هیچ نقصی و بیماری ندارم ،سپس بالای کوه رفت ...
در روز سیزدهم تیر ماه که برابر است با جشن باستانی تیرگان ...

در روایت ابوریحان بیرونی، آرش همه ی نیروی وجودش را در تیر گذاشت و پس از پرتاب آن جان باخت.
تیر با همه ی نیروی جان آرش و به یاری نیروی باد
مسافتی بسیار دور پیمود و جایگاه فرودش مرز ایران و توران شد.

از آن روز، آرش، نماد ازخودگذشتگی برای سرزمین شد؛ مردی که جانش را داد تا ایران بماند. 🇮🇷🏹

📚 بُنخان ها(منابع): آثارالباقیه ابوریحان بیرونی، تیر یشت اوستا، ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگان
1405/07/15
@Avestakiyan2