برای مدت‌ها، شیمی‌دانان در این اندیشه بودند که هوموکایرالیته چگونه می‌تواند پدید آید. هنگامی که آن‌ها شروع به آزمایش واکنش‌های شیمیایی کردند که می‌توانست دو مولکول آینه‌ای ایجاد کند، همیشه نسبت‌های برابری از هر دو را در لوله‌های آزمایش خود به دست می‌آوردند. با این حال، شیمی‌دانان همواره تلاش می‌کردند تنها یکی از این تصاویر آینه‌ای را تولید کنند، زیرا در تولید مولکول‌هایی که با موجودات زنده تعامل دارند – مانند داروها – تنها یکی از این تصاویر آینه‌ای اثر مطلوب را خواهد داشت.

جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۶، اکتشافاتی را به رسمیت می‌شناسد که به شیمی‌دانان امکان داده است تا واکنش‌های شیمیایی منتهی به هوموکایرالیته را هدایت کنند.
هاینر لینکه، رئیس کمیته نوبل شیمی می‌گوید: «هنری کاگان و کنسو سوآی راه‌حلی برای یک معمای شیمیایی که بیش از یک قرن قدمت داشت، ارائه کردند: اینکه چگونه هوموکایرالیته می‌تواند به‌طور خودبه‌خودی پدید آید. واکنش‌های شیمیایی که آن‌ها توسعه داده‌اند، شگفت‌انگیز است.»
هنری کاگان اولین گام تعیین‌کننده را در سال ۱۹۸۶ برداشت، زمانی که روش جدیدی را برای دستکاری واکنش‌های شیمیایی کشف کرد. این کار به او اجازه داد تا مازاد بیشتری از یکی از تصاویر آینه‌ای را نسبت به آنچه قبلاً ممکن تصور می‌شد، ایجاد کند.


کنسو سوآی گام بعدی را برداشت. در سال ۱۹۹۵، یک مقاله کلیدی شرح داد که او چگونه اولین واکنش شیمیایی تاریخ را طراحی کرد که پتانسیل هوموکایرال بودن را داشت. او سرانجام در سال ۲۰۰۳ موفق شد. او واکنشی را ارائه کرد که در آن تنها یکی از دو تصویر آینه‌ای ممکن تشکیل می‌شد. به جز خودِ حیات، پیش از این هیچ‌کس به چنین دستاوردی نرسیده بود.
به لطف هنری کاگان و کنسو سوآی، اکنون می‌دانیم که هوموکایرالیته چگونه می‌تواند پدید آید. اکتشافات آن‌ها برای شیمی‌دانانی که واکنش‌هایی را برای تولید داروها طراحی می‌کنند، سرنوشت‌ساز بوده است.

منبع سایت دیپ لوک
وب‌سایت رسمی نوبل برای جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۶



🆔 @atomicphysicsss
⚛ کانال تخصصی فیزیک اتمی