🌿 وَالعَصر...
سوگند به زمان؛

به این رازِ جاری و خاموش،

به لحظه‌هایی که از جان ما عبور می‌کنند و هرگز بازنمی‌گردند...
«إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ»
چه حقیقتی ژرف‌تر از این؟

انسان در خسران است؛ نه فقط از آن رو که عمرش می‌گذرد، بلکه از آن رو که ممکن است خویشتنِ حقیقی خویش را در هیاهوی زندگی گم کند.
در وجود انسان گنجینه‌ای به ودیعت نهاده شده؛ فطرتی الهی، قلبی برای ایمان، عقلی برای بیداری و روحی برای تعالی.
اما زمان درنگ نمی‌کند...

هر لحظه، بخشی از سرمایه‌ی عمر ماست؛ و پرسش این نیست که چقدر زندگی کرده‌ایم، بلکه این است که در این گذر، چه ساخته‌ایم؟
راه رهایی از خسران:
ایمان؛ دیدن حقیقت

عمل صالح؛ زیستن حقیقت

حق؛ پاسداری از حقیقت

و صبر؛ ماندن در مسیر حقیقت.
شاید راز «والعصر» این باشد که عمرِ فانی، با ایمان و عمل صالح، به سرمایه‌ای برای ابدیت بدل می‌شود.
و شاید بزرگ‌ترین خسران، پایان عمر نباشد؛

بلکه پایان یافتن عمر، پیش از بیدار شدن انسان باشد...
🎧 این ویس را با شتاب نشنوید؛ با دل بشنوید.



🎙 استاد معصومی بزرگوار

🦋💐🦋💐🦋
🆔 🌺عرفان🌼حکمت 🌸زندگی

💎💎💎
https://t.me/atesalbeallah