چون چنلت فضای خودمونی و جمعی داره؛ هی چالش فوروارد می‌کنی، با بقیه تعامل داری و حس سنگینی توش نیست. پیتر تام هالند هم همینه: جوون، بامزه، کمی شلوغ و همیشه وسط ماجراهای بقیه. قهرمانِ جدی و دور از دسترس نیست، بیشتر رفیق محله‌ست.
چون چنلت پر از فکرهای رندوم، عشق به داستان و کاراکتر، و یه حس دانشجوییِ خلاقه. هم هنر و تاریخ دوست داری، هم درسی می‌خونی که خیلی باهاش یکی نیست؛ دقیقاً همون انرژی کامالا که هم فن قهرماناست، هم خودشم داره قهرمان می‌شه.
چون چنلت حس شروع دوباره داره؛ نرم، احساسی و آروم. پست‌هات بیشتر حال‌وهوای درونی و قشنگ دارن تا شلوغ و پرهیاهو. واندا هم دقیقاً همینه: قوی، ولی با یه دنیای احساسی بزرگ پشتش.
