🌱لا حَولَ و لا قُوَّةَ الّا بِاللّهِ العَلیِّ العَظیم🌱
کانال انجمن علمی اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی کاشان📚منتظر نظرات، پیشنهادات و انتقادات شما هستیم😊
دبیر انجمن:
طاها خدابخش
@metara_ast_t
Post #905
200
AST_Kaums انجمن علمی دانشجویی اتاق عمل علوم پزشکی کاشان «محمدامین یوسف‌زاده»، دانشجوی ترم هفتم تکنولوژی اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی گناباد، سال‌ها برای نجات جان انسان‌ها آموزش دید؛ اما در آخرین قدم، خودش معجزه‌ای شد برای چند خانواده. از سوگ، زندگی ساخت و از نامش، روایتی ماندگار. رفت، اما در تپش قلب دیگران زنده…
آخرین درس دانشجوی تکنولوژی اتاق عمل؛ وقتی زندگی، از دل یک فقدان ادامه پیدا می‌کند
محمدامین یوسف‌زاده، دانشجوی ترم هفتم رشته تکنولوژی اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی گناباد، با اهدای اعضای بدن خود، به چند بیمار فرصت ادامه زندگی بخشید؛ اقدامی که نام او را در میان روایت‌های ماندگار ایثار و انسان‌دوستی جای داد.
برای دانشجوی تکنولوژی اتاق عمل، آشنایی با بیمارستان، اتاق عمل و لحظه‌هایی که مرز میان رنج و امید را رقم می‌زنند، بخشی از مسیر آموزش و حرفه است؛ اما گاهی زندگی، درسی فراتر از آنچه در کلاس و کتاب آموخته می‌شود، پیش روی انسان می‌گذارد.
محمدامین یوسف‌زاده، دانشجوی ترم هفتم دانشگاه علوم پزشکی گناباد، آخرین درس خود را نه با کلمات، که با بخشیدن فرصت زندگی به دیگران به پایان رساند. با اهدای اعضای بدن او، چند بیمار چشم‌انتظار، فرصت دوباره‌ای برای ادامه زندگی پیدا کردند؛ فرصتی که از دل فقدان یک انسان، به زندگی انسان‌های دیگر پیوند خورد.
اهدای عضو، تصمیمی انسانی است که می‌تواند پایان یک زندگی را به آغاز چند زندگی دیگر گره بزند. در این میان، روایت محمدامین تنها روایت یک دانشجو نیست؛ روایت انسانی است که نامش در میان جامعه دانشگاهی و به‌ویژه هم‌کلاسی‌ها و استادانش، با مفهوم ایثار و بخشندگی به یاد خواهد ماند.
شاید برای یک دانشجوی علوم پزشکی، «آخرین درس» بتواند معنایی متفاوت داشته باشد؛ درسی که این‌بار در کتاب‌های دانشگاهی نوشته نشده و در کلاس تدریس نمی‌شود، اما می‌تواند برای سال‌ها در ذهن و قلب دیگران باقی بماند: اینکه گاهی می‌توان حتی پس از رفتن، بخشی از زندگی را برای دیگران به جا گذاشت.
روح محمدامین یوسف‌زاده شاد و یادش گرامی باد. 🖤
محمدامین یوسف‌زاده، دانشجوی ترم هفتم رشته تکنولوژی اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی گناباد، با اهدای اعضای بدن خود، به چند بیمار فرصت ادامه زندگی بخشید؛ اقدامی که نام او را در میان روایت‌های ماندگار ایثار و انسان‌دوستی جای داد.
برای دانشجوی تکنولوژی اتاق عمل، آشنایی با بیمارستان، اتاق عمل و لحظه‌هایی که مرز میان رنج و امید را رقم می‌زنند، بخشی از مسیر آموزش و حرفه است؛ اما گاهی زندگی، درسی فراتر از آنچه در کلاس و کتاب آموخته می‌شود، پیش روی انسان می‌گذارد.
محمدامین یوسف‌زاده، دانشجوی ترم هفتم دانشگاه علوم پزشکی گناباد، آخرین درس خود را نه با کلمات، که با بخشیدن فرصت زندگی به دیگران به پایان رساند. با اهدای اعضای بدن او، چند بیمار چشم‌انتظار، فرصت دوباره‌ای برای ادامه زندگی پیدا کردند؛ فرصتی که از دل فقدان یک انسان، به زندگی انسان‌های دیگر پیوند خورد.
اهدای عضو، تصمیمی انسانی است که می‌تواند پایان یک زندگی را به آغاز چند زندگی دیگر گره بزند. در این میان، روایت محمدامین تنها روایت یک دانشجو نیست؛ روایت انسانی است که نامش در میان جامعه دانشگاهی و به‌ویژه هم‌کلاسی‌ها و استادانش، با مفهوم ایثار و بخشندگی به یاد خواهد ماند.
شاید برای یک دانشجوی علوم پزشکی، «آخرین درس» بتواند معنایی متفاوت داشته باشد؛ درسی که این‌بار در کتاب‌های دانشگاهی نوشته نشده و در کلاس تدریس نمی‌شود، اما می‌تواند برای سال‌ها در ذهن و قلب دیگران باقی بماند: اینکه گاهی می‌توان حتی پس از رفتن، بخشی از زندگی را برای دیگران به جا گذاشت.
روح محمدامین یوسف‌زاده شاد و یادش گرامی باد. 🖤
- ❤ 4
- 💔 4
