اون لحظه‌ای که داری تو کتابخونه بیمارستان درس میخونی
عزیزِ کسی ناگهان میمیره
صدای جیغ و داد و گریه می‌پیچه
و تو هندزفری رو محکم‌تر می‌چپونی تو گوشت و صدای آهنگو زیادتر می‌کنی،
اونجا یه لحظه به انسانیت خودت، عواطفت، و مسیر زندگیت شک می‌کنی
همه چی باهم میره زیر سوال...
و فقط چند ثانیه وقت داری که خودتو جمع و جور کنی و مغزتو قانع کنی که این کارت برای حفاظت از جون آدماست و وظیفه فعلی تو درس خوندن و "درست" درس خوندنه تا روزی و جایی بتونی نجات‌دهنده عزیز کسی باشی...