💠 درويش عبدالمجيد طالقانی
🔹درویش عبدالمجید طالقانی استاد چيرهدست و نابغۀ بزرگ خط شكسته، بين سالهای ۱۱۴۷ تا ۱۱۵۰ قمری در قريۀ مهرانِ طالقان متولد شد.
🔸در عنفوان جوانی به كسوت فقر و درويشی درآمد. سپس به قزوين و از آنجا به اصفهان رفت و شوقی فراوان به تحصيل كمالات و فضايل و از جمله خوشنويسی پيدا كرد.
🔹او ابتدا چندی به مشق نستعليق پرداخت و درصدد بود که در اين خط، رتبۀ ميرعماد را به دست بياورد، اما چون خود را بيش از اين مستعدّ پيشرفت نديد، دست از نستعليق كشيد و به طور جدی به فراگيری خط شكسته پرداخت.
🔸وی در آغاز، به شيوۀ اساتيدی چون مرتضیقلی خان شاملو، ميرزا حسن كرمانی و محمدشفيع حسينی (معروف به شفيعا) مینوشت، اما مدتی بعد، در اثر نبوغ و استعداد ذاتی و پشتكار فراوان، خود شيوهای مستقل آورد و خط شكسته را از لحاظ فنی و زيبايیشناسی به تكامل رساند و استاد مسلّم و سرآمد معاصرين خود گرديد، به طوری كه رونق خط شفيعا و ساير اساتيد خط شكسته را بشكست. همچنان كه كمال خط نستعليق به دست ميرعماد صورت گرفت، خط شكسته را نيز درويش به بالاترين درجه رساند.
🔹اوج شكوفايی و خلاقيت درويش عبدالمجيد به سالهای ۱۱۷۹ تا ۱۱۸۵ بازمیگردد. او در اين سالها چنان آثار با ارزشی خلق كرده است كه نمیتوان برای آنها عديلی جُست.
🔸درويش عبدالمجيد در مدت اقامت در اصفهان، مورد احترام فضلا و امرا قرار داشت و از جمله اشخاصی كه به وی ارادت میورزيدند و در رعايت حالش میكوشيدند، فضلعلی خان دنبلی و محمدرشيد بيك پسر فتحعلی خان ارشلوی افشار بودند. درويش نيز به پاس مهربانی و مهماننوازیهای آنان، قطعاتی برايشان مینوشت و به نام آنان رقم میكرد. همين مهربانیها بود كه سودای وطن را از سر درويش بيرون برده و او را تا آخر عمر در اصفهان نگاه داشته بود.
🔹با وجود این، درويش در اواخر عمر خود، با تنگدستی و پريشاناحوالی و بيماری نوبۀ ربع* روبرو بود. قطعاتی از وی در دست است كه نشان میدهد كه در برخی موارد، برای گذران زندگی به شدت در مضيقه بوده است. بيماری و تنگدستی درويش در پنج سال آخر عمر او شدت يافت، تا اين كه در سال ۱۱۸۵ قمری جان به جانآفرين تسليم كرد و در تختهپولاد اصفهان، مقابل تكيۀ ميرفندرسكی به خاك سپرده شد.
* نوبۀ ربع: نوبهٔ ربع در اصطلاح پزشکی قدیم به نوعی تب دورهای گفته میشد که حملههای آن با فاصلههای مشخص، معمولاً حدود سه روز یکبار، رخ میداده و با الگوی تب مالاریایی مرتبط بوده است.
🔸(تصویر زمینه: یادمان و مقبرۀ نمادین درویش عبدالمجید طالقانی بر فراز تپهای مُشرف به روستای مهران طالقان، زادگاه درویش عبدالمجید طالقانی)
@asareroozgharan
Post #37
488
