آه که موسیقی چه می‌کند:
ما را به سوی پرتگاه‌های درون خویش می‌برد،
اندیشه گزیده‌های عادی ما را در هم می‌ریزد
در زندگی روزانه ما همه چیز عادی است
ما در اتاق دربسته‌ای زندگی می‌کنیم و ناچار نیستیم از نیروی نهفته خود کمک بگیریم.
هر چیزی را با عقل خود می‌سنجیم و کاری نمی‌کنیم که برخلاف عقل و منطق باشد.
همه چیز را با نظم در کنار هم می‌چینیم،
و بی‌پروا دست به کاری نمی‌زنیم  که نظم را در هم بریزد.
اما موسیقی با جادوی خویش درهای بسته را می‌گشاید و نهفته‌های درون ما را آشکار می‌کند
تا لحظه‌ای که موسیقی نغمه می‌سراید و سرود می‌خواند با قدرت بی‌همتای  خود شور و شیفتگی ما را مهار می‌کند اما وقتی که موسیقی به پایان می‌رسد، و دیگر کسی نیست که تا دیو سرکش درون ما را،
که با موسیقی بیدار شده است،
افسون کند همه چیز به رنگ دیگری درمی‌آید و دیو سرکش رها می‌شود و طعمه خود را بازمی‌یابد.

رومن رولان

@aram380☘️☘️