- چرا مصاحبه به‌شرط سکوت دربارهٔ قتل‌عام دی؟
سی‌ان‌ان و نرگس محمدی در نگاه اول زوجی آبرومند به نظر می‌رسند: شبکه‌ای معروف، برنده‌ای نوبل، روایتی تلخ از زندان. تقریباً ضدعفونی‌شده. در عمل اما خدمتی به جمهوری اسلامی می‌کنند که با هیچ پولی نمی‌خرید: سفیدشویی قتل ده‌ها هزار ایرانی در دی‌ماه گذشته.
اگر به اندازهٔ کافی از بدرفتاری با چند زندانی سیاسی، از جمله خود محمدی، بگویید، دنیا را به جرم کوچک‌تری مشغول کرده‌اید. رژیمی پلید، چند زندانبان دگرآزار، شاید ده دوازده مأمور زیاده‌رو. پرسنل را عوض کنید، بیانیه‌ای بدهید، پرونده بسته شود. بدرفتاری با چند زندانی را می‌شود «درمان» کرد؛ کشتار جمعی را نه.
آنچه رخ داد کار نیروهای «خودسر» نبود. جمهوری اسلامی در برابر ده‌ها میلیون شهروندی که مسالمت‌آمیز در بیش از صد شهر به خیابان آمدند و کناررفتنش را خواستند، ده‌ها هزار نفر را کشت، هزاران نفر را زندانی کرد و صدها نفر را اعدام کرد. نظامی که به خواست سراسری پایان خودش با کشتار صنعتی پاسخ می‌دهد، اصلاح‌ناپذیر است و منتظر زندانبان مهربان‌تر نمی‌ماند.
حقه کهنه و کارآمد است: بگذار چند چهرهٔ بی‌خطر مخالف حرف بزنند، ترجیحاً دربارهٔ آنچه بر سر خودشان آمده. دوربین در سلول می‌ماند؛ گورهای جمعی بیرون قاب. به افکار عمومی جهان روایتی قابل‌مصرف خورانده می‌شود: بی‌رحمی مهارشدنی. در همین حال روایت بی‌مصرف رشد می‌کند که اگر فلان مسئول جابه‌جا و بهمان زندانی آزاد شود، رژیم هنوز می‌تواند طرف حساب باشد.
این روش مخصوص مخاطب خارجی و حقوق بشر نیست. من به‌عنوان اقتصاددان ایرانی دهه‌ها دیده‌ام اقتصاددانان بر سر نرخ ارز و یارانه و برنامهٔ پنج‌ساله جنگ تمام‌عیار راه می‌اندازند و نوک‌پنجه دور تنها واقعیت مهم می‌چرخند. جمهوری اسلامی دولت در حال توسعهٔ بدمدیریت‌شده نیست. نیم قرن استعداد انسانی درخشان و منابع کم‌نظیر در اختیارش بوده؛ به کشور مرفه علاقه‌ای ندارد. آن بحث‌ها رشد نساختند؛ سردرگمی ساختند و اعتبار اقتصاددان را پیش مردم نابود کردند. وقتی دربارهٔ لوله‌کشی دعوا می‌کنی و آتش‌افروز را نام نمی‌بری، خودت هم بخشی از آتش‌اندازی می‌شوی.
همراهی نکنید. هر بار کشتار دی را نام ببرید: شهرها، مقیاس، اعدام‌های پس از آن. معاوضهٔ کشتار ملی با داستان رفاه زندانی را رد کنید. «اصلاح» داروی بی‌حسی محبوب رژیم است، نه گزینهٔ سیاستی. اقتصاددان باید قید سیاسی را در جملهٔ اول بگذارد: این نظام رفاه ایرانیان را بیشینه نمی‌کند؛ بقای خودش را بیشینه می‌کند و منابع ایران را برای اهداف ایدئولوژیک می‌سوزاند. مطالبه را همان‌جا نگه دارید که خیابان گذاشت: برکناری، نه زندانبانان مهربان‌تر. نمایش گیج‌کنندهٔ رژیم فقط وقتی کار می‌کند که ما در آن بازی کنیم.
بورگان نظامی نرج‌آباد
اقتصاددان
ـــــــــــــــــــــ
•• اگر دوستانی مشتاق خواندن دارید، لطفاً شناسهٔ کانال را در اختیارشان قرار دهید:
@andiiishe
Post #2941
19.6K