چند روز پیش، توییتر و ردیت پر شد از این خبر: چت‌های شیر شده‌ی کلود (Claude) و حتی آرتیفکت‌هاش، توی گوگل قابل جستجو بودن. بین چیزهایی که پیدا شد: پرونده‌ی پزشکی واقعی، مدارک داخلی شرکت‌ها، و حتی اسم و شماره‌ی بچه‌های دبستانی.

ماجرا از قابلیت «Share chat» کلود شروع شده. وقتی یه لینک عمومی برای چت یا پروژه‌ات می‌سازی، هر کسی که اون لینک رو داشته باشه می‌تونه ببینه، و اگه اون لینک یه جایی مثل فروم یا شبکه‌ی اجتماعی پست بشه، گوگل هم می‌تونه ایندکسش کنه.

آنتروپیک می‌گه لینک‌ها قابل حدس زدن نیستن و مقصر کاربرهایی هستن که لینک رو جایی عمومی پست کردن، ولی برای صاحب کسب‌وکار این یعنی یه چیز ساده: هر گزارش مالی، هر قرارداد مشتری، هر تحلیل داخلی که با کلود ساختی و لینکش رو برای تیم فرستادی، ممکنه بدون اینکه بدونی، عمومی شده باشه.

این یعنی الان وقتشه که بری چک کنی. Settings بعد Privacy بعد Shared Chats، هر چیزی که نباید عمومی باشه رو Private کن. و یه قانون ساده برای تیمت بذار: هیچ‌وقت داده‌ی حساس مشتری یا مالی رو با لینک عمومی شیر نکن، فقط با دسترسی خصوصی.

@Analyfy | توسعه مبتنی بر هوش‌مصنوعی