امیرحسین شکرآبی

نشر آماره منتشر کرد:

"فلسفه دگر اندیشانه پول و تحلیل اقتصاد ایران در چارچوب پساکینزی"

به قلم

"سیدامیرحسین شکرآبی"

قطع کتاب : رقعی
تعداد صفحه: ۳۲۶
قیمت: ۲۹۰ هزار تومن

قیمت با تخفیف ۲۰ درصد ۲۳۲ هزار تومن

برای تهیه این کتاب با تخفیف ۲۰ درصد از روز دوشنبه ۲۶ آذرماه تا دهم دیماه به مدت محدود و به تعداد محدود به سایت نشر آماره مراجعه کنید.
و یا از طریق شماره زیر پیامک، تلگرام واتس آپ و ایتا سفارش دهید :
۰۹۳۶۸۷۶۴۳۹۱ 

https://nashreamareh.ir/product/economics/finance/pooldegar/
------------------------------------------
#نشرآماره #نشر_آماره #پول #اقتصاد #اقتصاد ایران #لیبرالیسم #لیبرال #سرمایه_داری #بازار


یلدا مبارک

📚 سابجکتیویسم رادیکال 📚

این کتاب سومین جلد از مجموعه مطالعات اقتصاد اتریشی است که جلد نخست آن با عنوان «معرفت شناسی مکتب اتریش و کارآمدی نظام بازار» و جلد دوم آن با عنوان «چالش اقتصاد اتریشی نقدی بر دوگانگی دولت-بازار و نظریه سرمایه اتریشی» منتشر شده است.
در جلدهای قبلی به وجود کمتر دیده شده‌ای در خصوص معرفی و نقد مکتب اتریش پرداخته بودیم، در این جلد، که جلد نهایی است؛ تصمیم داریم ضمن تائید برخی آرا مکتب اتریش و در عین حال بیان کاستی‌هایش، راهکار بدیلی را ارائه دهیم که به نوعی از دل مکتب اتریش بیرون می‌آید اما حاوی اشتراکات قابل تأملی با مکتب پاکینزی است.

👈 فهرست کتاب

🌐 لینک سفارش کتاب

@nahadgara

نقد مکتب اتریش از زاویه پست مدرنیسم چندان مورد توجه نبوده. همچنین از زاویه مباحث ساختار سرمایه.
این کتاب، تلاشی است در این جهت‌ها.

فکر نمی‌کنم بجز کتاب جناب اباذری (بنیادگرایی بازار)، نقد مستقلی به مکتب اتریش منتشر شده باشه.


@amirhosein_74

منتشر شد

‏بانک مرکزی در repo آخر بالاخره عرضه ذخایر را افزایش داد (۶ هزار میلیارد تومان) اما (این اما مهمه) دیروز توی بازار اولیه، بانک‌ها ۳ هزار میلیارد تومان اوراق خریدند؛ نکته اینجاست که طی ۳ هفته اخیر کلا نمی‌خریدند.

مدیونید فکر کنید پیش هم گفتند ۳ تا شما، ۳ تا ما، خیرش رو ببینید!

@amirhosein_74

‏به کسی که افزایشِ پیشینیِ نقدینگی رو دلیل تورمِ اخیر میدونه چی باید گفت؟

خودم: حجم نقدینگی سیگنال دقیقی نمیده؛ باید مانده‌های واقعی پول (Real money balances) رو دید، که کاهشی بوده!

ضمناً رشد حجم نقدینگی کاملاً کنترل شده؛ شاهد: ۱۲٪ کاهش نقطه به نقطه تسهیلات با کنترل ترازنامه.

@amirhosein_74

‏حرکت پرشتاب بانک مرکزی به‌سمت افزایش نرخ بهره!

نرخ repo بخاطر عدم تامین تقاضای وجه بانک‌ها (اختلاف سفارش‌های ارسال‌شده و سفارش‌های قبول‌شده) به‌بالاترین رقم خودش (۲۱.۲٪) رسیده.

طبعا این مازاد تقاضا (۲۱ ه‌م‌ت در آخرین حراج) به بازار بین بانکی منتقل شده و نرخ آن‌را بالا می‌برد.

@amirhosein_74

‏شعار لوکسِ کاهش هزینه‌های دولت درحالی پمپاژ می‌شد و می‌شود که عدم استقراض دولت از بانک مرکزی(انضباط پولی)، اثری در کنترل تورم نداشته و فقط هزینه آن‌را از کانال افزایش بدهی بانک‌ها به بانک مرکزی افزایش داده!

پ.ن:تسویه بدهی بانک‌ها از راه شارژ ذخایر (بدهکارشدن دولت) انجام می‌شود.

@amirhosein_74

‏رشد پایه پولی همچنان کمتر از رشد نقدینگی است، چون سیاست‌گذار در خواب خرگوشی خود به‌دنبال انقباض (عدم عرضه ذخایر) است.

من نمی‌دانم کدام عقل سلیمی می‌پذیرد در شوک عرضه، میزان پول با هزینه همسان نشود؟

مگر می‌شود نقدینگی ۴۰ درصد افزایش پیدا کند اما نیاز بانک به وجوه تغییری نکند؟!!

@amirhosein_74

وقتی دولتی نباشد، جنگِ هرکس برعلیه همسایه‌ی خود دائماً جریان خواهد داشت و بنابراین هرکسی مالک چیزی خواهد بود که بتواند آن‌را به‌زور به‌چنگ آورد و نگهدارد؛ و در این حال، نه مالکیت هست، و نه جامعه، بلکه تنها ناامنی و نابه‌سامانی‌.

هابز

@amirhosein_74

گرچه خریدوفروش احتمالاً جزئی از طبیعت انسان است، نظام‌های بازار چنین نیستند، راستش نظام بازار همین اواخر در تاریخ ظهور کرده است. همچنین، پیچیدگی‌های قانون شرکت‌ها نیز طبیعی نیست، سهم‌های انتزاعی در مالکیت که سهام و اوراق قرضه نامیده می‌شود، آیین چانه‌زنی دسته‌جمعی. نظام‌های بازار که نه طبیعی و نه خدادای هستند عین هم‌دیگر نیستند. درست همانطور که بازار امروزی با نظام بازار پنجاه سال پیش فرق می‌کند، با نظام بازار در آینده نیز متفاوت است.

نظام بازار به‌هیچ‌وجه «لسفه‌فرِ» آدام اسمیت نیست، باری، نوعی نظام بازار نیست که با دولت حداقل در پیوند باشد. نظام بازار در عصر ما نوعی نظام بازار کنترل‌شده است، حسابی زیر بارِ تزئیناتِ چیزی که طرفدارانِ اُمل بازار آزاد در حُکم «مداخله» نقبیح می‌کنند. دولت در این نظام‌ها بزرگترین خریدار است. با لیست خریدا بلندبالایی شاملِ نیروی نظامی و اتوبان‌ها و خدمات افسران پلیس و بورکرات‌ها. دولت همچنین عرضه‌کننده غول‌پیکری نیز هست، هرچند در تهیه بسیاری از خدماتش (مثلاً، آموزش ابتدایی) معمولاً فرآورده‌ها را نمی‌فروشد بلکه می‌بخشد. نظام بازار مهم‌ترین ابزار اجرایی دولت است.


@amirhosein_74

براهنی: دوران غزل برای همیشه سرآمده است و گفتن غزل یعنی بازگشت به پنج شش قرن پیش [...]

براهنی اول خیلی مخالف رویایی بود، مثلا اینجا در طلا در مس نوشته: [رویایی] مجبور است ادعا کند... تنها اوست که بوی نبوغی نارسیستی می دهد و جز او همه ی شاعران و نویسندگان شعر شاعران، درازگوشانی بیش نیستند.

پ.ن: بعدها نظرش درباره او تعدیل شد.

به‌مناسبت فوت رضا براهنی
-برای آ‌ن‌ها که نمی‌شناسندش-

براهنی یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های ادبی در رمان دهه ۱۳۷۰ بود، هرچند یک رقابتی با هوشنگ گلشیری، که به‌نظرم برجسته‌ترین رمان‌نویس فارسی بوده، داشته، اما تا حدی مانند او، اما نه‌ به‌خوبی او، از پیشگامان سبک سیال ذهن بوده. من خودم رمان آزاده خانم و نویسنده‌اش را بسیار رمان خوبی می‌دانم. البته روزگار دوزخی آقای ایاز را هم اثر مهم -نه الزاماً خوب- می‌دانم. براهنی در دهه ۷۰ یک جریان بوده، از کارگاه‌هایش هم نویسنده‌هایی مثل شیوا ارسطویی بیرون آمدند. فارغ از اینکه رمان براهنی خوب، بد، قوی یا ضعیف باشد، رمان‌نویس مهمی بود.

اما درباره شعرش، براهنی دو دوره شعری داشت، اول به‌عنوان شاعر نیمایی، کتاب‌هایی مثل اسماعیل را نوشت اما بعداً در خطاب به پروانه‌ها مسیر جدیدی -خاص خودش- را شروع کرد. شعر دف را توصیه می‌کنم بخوانید! من خودم مسیر شعری‌اش را خیلی دوست ندارم، یادم هست یکجایی -فکرکنم سال ۱۳۵۱- در روزنامه اطلاعات به‌این مضمون نوشته بود "آقای شهریار دوره شما تمام شده، کلاً دوره غزل تمام شده و غزل‌سرایی بازگشت به عقب است." البته سبک براهنی سلیقه من نیست، مثل شعر حجم و آثار یدالله رویایی. اما به‌نظرم مهم هستند، من نمی‌توانم به‌آن‌ها بگویم چرت و پرت!

اما یک جنبه دیگر براهنی نقد ادبی‌اش بود. یک کتاب سه جلدی به‌نام طلا در مس دارد که بسیار بسیار نقد خوبی بر شعر معاصر است. چاپش زیرزمینی است و رسمی نیست. این کتاب واقعاً الگویی از نقادی ادبی هست.

در کل، چه براهنی رمان‌نویس، چه براهنی شاعر و براهنی نقاد را قبول داشته باشیم یا نه، بنظرم نمی‌توانیم نادیده‌اش بگیریم. شخصیت مهمی بود.

اینکه بعضی‌ها برای قضاوت (یا تمسخرِ) او فقط به خاطراتش از زندان قبل انقلاب و خرس و... استناد می‌کنند، سطح شعور خودشان را نشان می‌دهند. بعضی دوستان تا می‌فهمند فلانی چپ بوده یا تمایلی به چپ داشته سریع حکم فحاشی به‌آن‌را می‌دهند.

@amirhosein_74

عید همگی مبارک 🌺🌺

روتبارد پنداشت‌های تعادل را مستقیماً وارد مهم‌ترین بخش بازسازی‌اش از میزس کرد. روتبارد فرض می‌کرد که در بازارهای فردی، قانون قیمت واحد حاکم بود، و اینکه تهاتر بازار به‌سرعت و به‌راحتی رخ می‌داد. درست مانند اقتصاد متعارف نئوکلاسیک، تعادل عمومی، ‏اقتصاد چرخشی منظم، عبارت از جهتی بود که اقتصاد به‌سوی آن در حرکت بود.

روتبارد در نوشته‌های خود به‌پنداشت‌های تغییر مداوم متوسل شد و منشاء تغییر را در همان جایی مشخص کرد که میزس تعیین کرده بود، یعنی سلیقه‌ها و رجحان‌های مصرف‌کنندگان کامل نیست و منحنی‌های تقاضا ارائه نشده است. ‏اما چرا باید فرض کنیم که همگرایی به‌سوی تعادل سریع‌تر از تغییرات در رجحان‌های مصرف‌کنندگان رخ می‌دهد؟

روتبارد به‌چنین سولاتی نپرداخت، درست همان‌طور که میزس به‌آن‌ها نپرداخته بود... فرض بر یادگیری سریع و بدون مسئله بود، همان‌طور که فرض بر محیطی نسبتاً باثبات بود. جالب آنکه، در نظر روتبارد، زمان فقط به‌همراه ساختار تولید و رجحان زمانی مورد بررسی قرار می‌گرفت، و مسائل شناخت ابداً مورد شناسایی واقع نمی‌شد.

نسخه روتبارد از اقتصاد اتریشی اساساً چندان با اقتصاد نئوکلاسیک متفاوت نبود.


کرن وان

بی‌ثباتی و عدم انسجام مشاهده‌شده در برخی از زمان‌ها با توسعه ساختارهای مالی شکننده‌ای که عموماً در داخل اقتصاد سرمایه‌داری هنگام تامین مالی مالکیت سرمایه و سرمایه‌گذاری به‌وجود می‌آیند، ارتباط دارد. نظام‌های اقتصادی، نظام‌های طبیعی نیستند، اقتصاد یک سازمان اجتماعی است که یا از طریق قانون یا براساس ابداعات و نوآوری‌ها به‌وجود می‌آید.

هایمن مینسکی

@amirhosein_74

نظریه‌های اقتصادی استاندارد موجود... که شامل پول‌گرایان و برخی کینزی‌نماها می‌شود، ممکن است یک ساختار منطقی زیبا داشته باشند، اما نمی‌توانند توضیح دهند که چگونه عملکرد عادی اقتصاد می‌تواند بحران‌های مالی را ایجاد کند یا چرا اقتصاد در یک دوره ممکن است دچار بحران شود، و در دوره دیگر دچار بحران نشود. تا اواخر دهه ۱۹۷۰ و حتی در سال‌های اول حکومت ریگان، هر دو گروه بر این باور بودند که با سیاست‌های درست اقتصاد را می‌توان بگونه‌ای تنظیم کرد که اشتغال کامل بدون تورم به‌دست آمده و حفظ شود. هر دو مکتب بر این باور بودند که ادوار تجاری [یا چرخه‌های کسب‌وکار] را می‌توان در جهان سرمایه‌داری از میان برداشت، هیچ‌یک از این دو ممکتب وجود نیروهای عدم تعادل ایجاد‌کننده داخل سیتسم که باعث ادوار تجاری می‌شد را مجاز در نظر نمی‌گرفتند. [در حالی‌که] بی‌ثباتی و عدم انسجام مشاهده‌شده در برخی از زمان‌ها با توسعه ساختارهای مالی شکننده‌ای که عموماً در داخل اقتصاد سرمایه‌داری هنگام تامین مالی مالکیت سرمایه و سرمایه‌گذاری به‌وجود می‌آیند، ارتباط دارد.

هایمن مینسکی

@amirhosein_74