گاهی آن‌قدر در میان تصویرها، خبرها و زندگی‌های رنگارنگِ فضای مجازی غرق می‌شویم که یادمان می‌رود زندگیِ واقعی، همین لحظه‌ای‌ست که در آن نفس می‌کشیم.
قرار نیست هر روز خودمان را با قابِ زندگیِ دیگران مقایسه کنیم یا برای شبیه شدن به تصویری که رسانه‌ها از «زندگیِ خوب» ساخته‌اند، از آرامش خودمان بگذریم.
زندگی فقط دیده‌شدن، زیباتر بودن یا بیشتر داشتن نیست؛ گاهی یعنی یک عصرِ آرام، خندیدن با آدم‌های دوست‌داشتنی، قدم زدن بی‌هدف و لذت بردن از چیزهای کوچکی که دوربین‌ها ثبتشان نمی‌کنند.
کاش گاهی از صفحه‌ها فاصله بگیریم و به جای تماشای زندگیِ دیگران، خودمان زندگی کنیم؛ با تمام سادگی‌ها، نقص‌ها و زیبایی‌هایش.
چون زیباترین لحظه‌ها همیشه آن‌هایی نیستند که برایشان عکس می‌گیریم؛ بعضی لحظه‌ها فقط باید زندگی شوند.ೃ࿔🥖 ྀི۫ ׅ