‏🌱بخش هشتاد و سوم طومارهای لموریا🌱

🔶 پیشگویی‌های کالی یوگای بعدی

🌺 پیامبران ما به ما می‌گویند که در اواخر کالی یوگا، ساکنان سیاره به‌تدریج بیناییِ دو چشم خود را نیز از دست خواهند داد؛ و آن زمان شبیه همین دوره‌ای خواهد بود که اکنون تجربه می‌کنیم، دوره‌ای که در آن توانایی‌های چشم مرکزی رو به کاهش گذاشته و به تاریکی فرو می‌رود.
کتاب‌های بزرگ ما در گذر زمان ثبت شده‌اند و در اتر آکاشیکِ کتابخانه‌های پسر شیوا، که در دوران سات‌یوگا همه‌ی ما را به اینجا هدایت کرد تا به عظمت پدرش پی ببریم و با پیامدهای تخطی‌های وضعیت موجود در سیاراتی که هر یک از ما از آن‌ها آمده‌ایم و اکنون سرگردانانه در این‌سو و آن‌سو می‌رویم، روبه‌رو شویم، به‌دقت نگهداری شده‌اند.
زمان زیادی نخواهد گذشت که دیگر قادر نخواهیم بود این کتاب‌ها را به‌صورت گسترده بخوانیم؛ ازاین‌رو، ترجمه‌ها باید به سطحِ «دو چشم»ِ کسانی تنزل داده شوند که در پیرامون معابد ـ صومعه‌های ما در سراسر این سرزمین زندگی می‌کنند. زیرا همین مراکزِ میدان نیرو هستند که فرهنگ ما در آن‌ها حفظ می‌شود و تاکتیک‌های تازه برای پذیرفتن و ایستادگی در برابر تاریکیِ ساعت‌های پیشِ رو ـ که از هم‌اکنون پیش‌بینی شده‌اند ـ در آن‌ها شکل می‌گیرند.



🔶 روزی‌رسانی از سوی ایزد شیوا و پسرش

🌺 می‌خوانیم که در دوران ترتا یوگا، نیروهای سیاره‌ایِ کیهانی، سیاره‌ی آتش را دربرگرفته بودند. این سیاره شکوفا بود. اما با جابه‌جایی چرخه‌های کهکشان و منظومه‌ی خورشیدی ما، این دربرگرفتگی توسط پرتوهای کیهانی که در زمین نفوذ کرده و سراسر آن را فراگرفته بودند، فروکش خواهد کرد.
هنگامی که نخستین پرتو از تماس با سیاره‌ی آتش بازداشته شد، ما شروع به احساس تأثیر او کردیم. هرچه بیشتر او را شناختیم و دریافتیم که خودِ او، در میان نورِ حجاب‌افکنِ جهان سوم، همچون خورشیدی جهانی است، عظمت حکمت او اکنون برای ما به‌تمامی آشکار شده است.
در طول سات‌یوگا و ترتا یوگا، مها‌دوا سوبرامانیام ما را پایدار نگه داشت؛ و در دوران افول آن اعصار و ورود به دواپارا و کالی یوگا، مها‌دوا سوبرامانیام همچنان عمل می‌کند و شیوا پایدار نگه می‌دارد.
ازاین‌رو، نوشته‌های ما از این پایان قریب‌الوقوع و از مهار و بهره‌گیری از روزی‌رسانیِ ذهنی سخن می‌گویند که از خورشید مرکزی سرچشمه می‌گیرد.


🔶 شیوا: خورشید مرکزی و صورت، خود و ذهن

🌺 در تمامی جنبه‌های ارتعاش، که انبوهی از صورت‌ها را پدید می‌آورد ـ صورت‌هایی که هنگامی که توسط هر یک از چشم‌هایی که قطعات و اجزای این خورشید مرکزی در اختیار دارند، یا توسط موجوداتی که به این ارتعاش نزدیک‌ترند، ادراک می‌شوند ـ شیوا هم خورشید مرکزی است و هم صورت؛ هم خود است و هم ذهن.
موجوداتی که در عناصر وجودیِ خود به بلوغ کافی رسیده‌اند، آن خورشید مرکزی را به‌عنوان «خود» خویش درمی‌یابند. شیوا، که جوهر روح کیهان است، قدرت آن را دارد که در طول هزاره‌های تاریک‌تر این یوگاها، این سیاره و دیگر سیاراتی را که در محیط ارتعاشیِ دستِ بخشنده‌ی او قرار دارند، پایدار نگه دارد.
ازاین‌رو، در ترتا یوگا، نوآوری در قطبی‌سازیِ پرتوهای خورشید مرکزی از طریق صومعه‌های بزرگ انجام گرفت. اکنون نیز از همین مکان‌ها بر روی زمین استفاده می‌کنیم تا پرتوهای خورشید مرکزیِ خود، یعنی شیوا، را از میان عبور دهیم؛ و از این طریق، فرهنگ و جریان‌های ذهنی را به‌واسطه‌ی دارشان پایدار نگه می‌داریم، همان‌گونه که لموریایی‌ها اعصار و اعصار پیش چنین می‌کردند.
ما سوگند خورده‌ایم که این تداومِ انتشارِ تشعشعات خورشید مرکزی را، که برای یوگاهای بسیار و بسیار بر این سیاره استمرار داشته است، همواره جاری نگه داریم؛ حتی هنگامی که این یوگا رو به افول می‌گذارد و انسان در یوگای بعدی با لغزش و تردید پیش می‌رود؛ انسانی که تنها با پرتو شیوا هدایت می‌شود، پرتویی که از زمانی که بر زمین حضور یافته، به‌خوبی در وجود او استقرار یافته است.


پایان بخش هشتاد و سوم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا

https://t.me/AllAboutLemuria