خدا پشت و پناهش باشد، اما برکه می‌داند
که قوی رفته، جایی نیمه‌های راه می‌ماند!
گمان می‌کرد با رفتن دلم می‌سوزد، اما نه!
کدام آتش جسارت کرده دریا را بسوزاند؟
پس از او حال و روزم فرق چندانی نخواهد کرد
من آن کاجم که حتّی در زمستان سبز می‌ماند
زمستان می‌رود ای کوه، بهمن را تحمل کن
تنت را این کفن تا کِی توان دارد بپوشاند؟
مگر بیرون کنم از سینه با فریاد خشمم را
که دریا، خار و خس را از دلش با موج می‌راند
اگر قویی که کوچید آبروی برکه‌ی من بود
خداوند آبروی رفته‌ام را برنگرداند!
#مهدی_دهاقین
@alikameli80