کانال راه بیندازیم یا نه؟⭕

✳️کسی از من پرسیده که به نظرتان یک کانال در یکی از رسانه های جمعی راه بیندازم؟ پاسخ مثبت یا منفی نیست بلکه به روحیه هر فرد بستگی دارد. من نکات مثبت و منفی داشتن کانال را می نویسم و هر کس خود قضاوت کند که آیا مناسب است کانال داشته باشد یا خیر؟

✳️تولید محتوا اصولا کار سختی است و اگر کسی به یک ذخیره دانشی وصل نباشد، به سرعت با کمبود محتوا روبرو می شود و ناگزیر می شود به اخبار یا جوک یا عکس و فیلم یا هر آنچه مد روز است متوسل شود. یا فرد حرف برای گفتن دارد یا به یک منبع خوب مثل نهج البلاغه، مثنوی و یا شاهنامه وصل می شود. معروف است که اگر کسی هزار بیت شعر حفظ باشد کم کم می تواند شعر بگوید. به همین قیاس اگر از حدی بیشتر مطالعه کنید سرریز می شوید و میل به سرریز شدن ایجاد می شود و برای رفع این نیاز به آموزش، سخنرانی و یا نوشتن (در رسانه های رسمی یا غیررسمی) می توان پناه برد.

✳️معمولا راه اندازی کانال برای افراد برونگراست و برای این تیپها نوشتن علنی و با دیگران به اشتراک گذاشتن دیدگاه ها و حرفها بخشی از نیاز ارتباطی آنها را برآورده می کند. من خودم به شخصه با نوشتن آرام می شوم و وقتی چیزی در ذهنم است و مکتوبش نکردم ذهنم را اذیت می کند.

✳️راه انداختن یک کانال موجب می شود نقد و ارزیابی دیگران را هم در کنار برخی فحشها بشنوی. این نقدها موجب می شود تا به موضوع از زاویه دیگر نگاه کنی که امر مبارکی است. فحشها هم موجب می شود نازک نارنجی نباشی و تحمل فحش شنیدنت زیاد شود. برای این روزگار کسب این فضیلت لازم است. این زد و خوردها با نظردهندگان موجب صیقل کلام و قلم آدم می شود تا یاد بگیرد کمتر حساسیت بی دلیل ایجاد کند و گویاتر مقصودش را برساند.

✳️طبیعتا حضور علنی در عرصه عمومی قدری اشتهار و شناخته شدن می آورد. اگر این امکانات جدید مثل وبلاگ، کانال و امثال آن نبود خیلی از استعدادها شناخته نمی شدند زیرا رسانه های رسمی و سنتی برای پذیرش افراد بسیار سخت گیر هستند. در عین حال آن روی سکه این است که در بیان دیدگاهت حتما جاهایی اشتباه خواهی کرد و بهانه به دست برخی خواهی داد که مسخره ات کنند و علیه تو صحبت کنند. آیا حاضر هستی آن اشتهار را به قیمت این هزینه کسب کنی؟

✳️داشتن کانال موجب می شود تا برخی با تو همدل و دوست شوند چون تو را همفکر خواهند یافت و طبیعتا برخی از تو کناره خواهند گرفت چون دیدگاهت را مخالف خواهند شناخت. بنابراین دوستان جدید و احیانا دشمنان جدید پیدا خواهی کرد. اگر دلت نمی خواهد با دست خود بر تعداد دشمنانت بیفزایی، حضور علنی در فضای مجازی نداشته باشی بهتر است.

✳️کسانی هستند که ترجیح می دهند عافیت طلبانه زندگی کنند یعنی جز در جلساتی که حرفها ضبط نمی شود اصولا صحبت نمی کنند. آنها اصرار دارند که ردی از خود در فضای مجازی بر جا نگذارند تا اگر قرار شد روزی به استخدام در آیند یا به عنوان مدیر به کار گرفته شوند، هیچ رّدی از آنها در فضای مجازی نباشد و هیچ بهانه ای برای رد کردن آنها وجود نداشته باشد. من دیده ام کسانی را که یک عمر سیاستمدارانه زندگی می کنند یعنی یا همیشه سکوت می کنند یا اگر حرف می زنند آنقدر کلی و مبهم صحبت می کنند که هیچ آتویی علیه آنها گرفته نشود و هیچ وقت در هیچ مرکزی رد صلاحیت نشوند! این سبک زندگی برای تیپ های برونگرا بسیار عذاب آور است ولی برای تیپ های درونگرا با توجه به ریسکهای سیاسی زیادی که در کشور وجود دارد مطلوب حساب می شود.

کانال دوستدار سقراط (یادداشتهای علی سرزعیم) در بله @philosocrate