🔻 مشکل ما اینه که خیلی وقت‌ها جامعه رو مثل یه دستگاه خراب می‌بینیم؛ فکر می‌کنیم دولت باید از بالا دستور بده و همه‌چیز درست بشه. درحالی‌که دولت می‌تونه قانون بذاره، پول خرج کنه و مسیر بده، اما نمی‌تونه به‌جای جامعه زندگی کنه و مسائل انسانی رو حل کنه. وقتی اعتماد، انگیزه و مشارکت مردم نباشه، بهترین بخشنامه هم روی کاغذه. حتی تجمعی که قرار بوده صدای مردم باشه، اگر تبدیل به تریبون یک عده خاص بشه، طبیعی‌ه که شورش بخوابه. جامعه باید مسئله رو بفهمه و در حلش نقش داشته باشه؛ دولت باید کمک‌کننده باشه، نه جایگزین جامعه.