۸. محمد بن عیسی با سند از امام رضا (ع) و امام کاظم (ع) هم روایت می‌کند بنابراین دلیلی ندارد که مقصود حتماً امام پنجم و ششم باشد!

۹. این که ناصبی گفته در روایتِ سید بن طاوس تصریح به حجت بن الحسن (ع) شده است که توضیح کامل داده شد. اما این که می‌گوید در متنِ دعا اشاره به دوران ظهور شده، از غایت جهل به تاریخ و اعتقاد شیعه است! شیعیان، همه ائمه (ع) را شایسته حکومت می‌دانستند و امید و آرزوی استقرار حکومتشان را داشتند و زمانِ تحقق آن نیز مخفی بود؛ لذا این دعا مناسبِ زمان همه ائمه بوده است؛ و به ویژه با وجود اعتقاد به رجعت، امر سهل است. 

۱۰. ناصبی برای دلخوشی خودش گفته: «همین که اعتراف کردند ...»! در پیام سابق، اعترافی به نفع ناصبی نبود! نمی‌دانم مقصودش از قصد ورود و سند معتبر چیست! اگر مقصودش این است که شیعیان هر دعایی که می‌خوانند قصد می‌کنند که جزماً و قطعاً و به سوگندهای غلیظ، عیناً از دو لب مبارک امام و نبی (ص) صادر شده، طبعاً کسی چنین چیزی در ذهن نمی‌گذراند! در منابع معتبر متقدم دعایی از ائمه (ع) نقل شده که تاریخ ثبتش به پیش از غیبت یعنی عصر حضور ائمه (ع) بازمی‌گردد؛ طبیعی است عقلاء خواندن چنین دعایی را غنیمت بشمرند.

۱۱. بر خلاف گفته ناصبی، دانشمندان خودشان هم حدیث منقطع را در دعا پذیرفته‌اند؛ برای نمونه:

«وَقَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دُعَاءِ الْخَتْمِ حَدِيثٌ مُنْقَطِعٌ بِإِسْنَادٍ ضَعِيفٍ ‌وَقَدْ ‌تَسَاهَلَ ‌أَهْلُ ‌الْحَدِيثِ فِي قَبُولِ مَا وَرَدَ مِنَ الدَّعَوَاتِ وَفَضَائِلِ الْأَعْمَالِ، مَتَى مَا لَمْ تَكُنْ مِنْ رِوَايَةِ مَنْ يُعْرَفُ بِوَضْعِ الْحَدِيثِ أَوِ الْكَذِبِ فِي الرِّوَايَةِ» (شعب الإيمان ۳/ ۴۲۸ ط الرشد).

#اهل_سنت
@Alasar_1