پاسخ دوم به دفاعیه ناصبی

۱. این که ناصبی گفته «شبیه این دعا است.» معنای روشنی ندارد. اولاً دعای مذکور در همه این منابع یکی است؛ گر چه برخی کلماتش دچار تصحیف یا تقدیم و تأخر شده است. ثانیاً اگر مقصود ناصبی این است که لفظ مطابق نقل سید بن طاوس از ابن ابی قرة، امروزه بین شیعه متداول است؛ اصلا چنین است و آن چه بین شیعه متداول است؛ مطابق با لفظ مصباح المتهجد است که به جای «فلان بن فلان» «حجة بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه» می‌گویند.

۲. این که گفته واژه «حجة بن الحسن» را نخستین بار سید بن طاووس در قرن هفتم به وجود آورد.» یعنی چه؟! یعنی ناصبی تصور می‌کند پیش از آن شیعیان در دعا «فلان بن فلان» را به همین صورت مبهم می‌خواندند؟! خب بدیهی است که به جای «فلان بن فلان» نام امام (ع) را قرار می‌دادند!

۳. چنان که گفتیم لفظ دعا در اصل به صورت کلی و مبهم آمده و طبعاً جایگزین کردن نامِ امام بر عهده خود دعاکننده است و لفظ مشخصی ندارد که سید بن طاوس بخواهد آن را به وجود بیاورد! چنان که مثلاً اگر بخاری در برخی ادعیه لفظ «فلان / فلان بن فلان» را آورده (الأدب المفرد، ط المعارف، ص۳۷۲-۳۷۳)؛ عین این لفظ را کسی نمی‌خواند بلکه به جایش اسم مناسب می‌گذارد!

۴. طرفه آن که اصلا لفظی که سید بن طاوس آورده، «حجة بن الحسن» نیست!

۵. ناصبی علم غیب دارد که سید این لفظ را جایگزین کرده است و در منبعِ او نبوده است؟ خود سید وقتی این دعا را از مصباح المتهجد نقل کرده در آن «فلان بن فلان» آورده و اتفاقاً تصریح کرده که لفظ مصباح المتهجد با لفظ ابن ابی قرة تفاوت داشته است (فلاح السائل، ط بوستان کتاب، ص۴۶). بنابراین ظاهراً این جایگزینی در منبع ابن طاووس بوده نه از سوی خود او. به هر حال تفاوتی هم نمی‌کند؛ چنان که عرض شد، بر عهده خواننده است که به جای «فلان بن فلان» نام مناسب را بگذارد و در کتب ادعیه متأخر از آن جا که تنها مصداقِ آن، «حجة بن الحسن» (ع) است، جهت تسهیل بر خواننده، این نام مبارک را به جای «فلان بن فلان» گذاشته‌اند. چنان که مثلاً در برخی ادعیه که به صورت اجمالی گفته شده ائمه را یکی یکی نام ببر، نام آن‌ها را به تفصیل قرار داده‌اند. این‌ها نه جعل است و نه تحریف.

۶. ناصبی گفته «بازگشتش به چندین سند قبل نادرست و غیرقابل قبول است»!! نمی‌دانم خداوند چشم ناصبی را هم مانند عقلش گرفته است که نمی‌بیند حدیث ۲ باب به صورت مسند از محمد بن عیسی نقل شده و درباره دعای ده شب آخر ماه رمضان است که تا شب سوم ذکر شده است؟ سپس حدیث دیگری آورده و در شماره ۴ دوباره به ادامه حدیث محمد بن عیسی بازگشته و دعای شب‌‌های بعدی را ذکر کرده است!
اما چرا کلینی چنین کرده و حدیث محمد بن عیسی را به دو بخش تقطیع کرده است؟ احتمالاً خواسته حدیث ابن ابی عمیر را که بیشتر با شب قدر متناسب است؛ در جای مناسب خود بیاورد.

۷. ابن طاوس گفته این دعا را از کتاب ابن ابی قرة نقل کرده (إقبال الأعمال، ج‏۱، ص۸۵) که مقصود کتاب «عمل شهر رمضان» است که چند بار سید بن طاوس از سند داشتن خود به این کتاب گفته است (إقبال الأعمال، ج‏۱، ص۱۳۸، ۱۴۱، ۲۸۸). به هر حال نقل از کتاب است و اشکال خاصی دیده نمی‌شود؛ به ویژه که برخی آثار ابن ابی قرة به خط خودش در دسترس ابن طاوس بوده است (جمال الأسبوع، ص۳۶۶). پس از وجود روایت در کتب متقدم، اصرار ناصبی به سند نداشتن سید بن طاوس جدا واهی است!

#اهل_سنت
@Alasar_1