پاسخ به ناصبی بغیض
https://t.me/Alasar_1/336

۱. این دعا پیش‌ از ابن طاوس در کتاب الکافی (ط اسلامیه، ج۴، ص۱۶۲) و تهذیب الأحکام (ج۳، ص۱۰۳) و مصباح المتهجد (ط فقه الشیعة، ج۲، ص۶۳۰) آمده است.

۲. سند کلینی تا محمد بن عیسی متصل و معلق به اسناد پیشین است.

۳. سید بن طاوس از کتابِ ابن ابی قرة روایت کرده که هم بنا به ظاهر کلامش به آثار او سند داشته و هم برخی آثارش به خط خود مؤلف در دست او بوده است.

۴. مقصود از «صالحین» و «صادقین» را باید از محل کاربرد و عرف به‌کارگیرنده دریافت؛ نه معنای لغوی! روشن است که در اسناد امامی این الفاظ منصرف به ائمه علیهم السلام است.

۵. ناصبی از کجا دریافته مقصود امام پنجم و ششم است؟!

۶. در کجای این دعا، سخن از امام غایب است که ناصبی آن را نشانه جعل شمرده است؟!! واضح است که این دعا عام است و برای امام هر عصر به کار می‌رود و برای همین در متن کافی «فلان بن فلان» آمده است نه اسم امام. اگر هنگام دعا خواندن می‌گوییم «الحجة بن الحسن» در واقع به جای عنوان مبهم و کلی «فلان بن فلان» است؛ چنان که در نقل سید بن طاوس هم به تناسب زمان، مصداق «فلان بن فلان»، جایگزین این عنوان مبهم شده است‌.

۷. مگر برای خواندن چنین دعای ساده و روشنی، سند صحیح یا قطع در انتسابش به معصوم نیاز است؟!
دعا توقیفی نیست؛ هر چند بهتر است به لفظ مأثور دعا کرد. بنابراین، همین که اجمالا دعایی در منابع معتبر متقدم آمده و محتوای خوبی دارد برای خواندنش کفایت می‌کند.

۸. امامانِ این ناصبی خود گفته‌اند که در سند دعا و امثال آن تساهل می‌کنند. برای نمونه:

... عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ، يَقُولُ: إِذَا رَوِينَا، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَلَالِ، وَالْحَرَامِ، وَالْأَحْكَامِ، شَدَّدْنَا فِي الْأَسَانِيدِ، وَانْتَقَدْنَا الرِّجَالَ، وَإِذَا رَوِينَا فِي فَضَائِلِ الْأَعْمَالِ وَالثَّوَابِ، وَالْعِقَابِ، وَالْمُبَاحَاتِ، وَالدَّعَوَاتِ تَسَاهَلْنَا فِي الْأَسَانِيدِ (المستدرك على الصحيحين، ج۱، ص۶۶۶).

... سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ , يَقُولُ: «إِذَا رَوَيْنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَّ فِي الْحَلَالِ وَالْحَرَامِ وَالسُّنَنِ وَالْأَحْكَامِ تَشَدَّدْنَا فِي الْأَسَانِيدِ , وَإِذَا رَوَيْنَا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَّ فِي فَضَائِلِ الْأَعْمَالِ وَمَا لَا يَضَعُ حُكْمًا وَلَا يَرْفَعُهُ تَسَاهَلْنَا فِي الْأَسَانِيدِ»
... سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ , يَقُولُ: «الْأَحَادِيثُ الرِّقَاقُ يُحْتَمَلُ أَنْ يُتَسَاهَلَ فِيهَا حَتَّى يَجِيءَ شَيْءٌ فِيهِ حُكْمٌ»
..‌ سَمِعْتُ أَبَا زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيَّ , يَقُولُ: «الْخَبَرُ إِذَا وَرَدَ لَمْ يُحَرِّمْ حَلَالًا , وَلَمْ يُحِلَّ حَرَامًا , وَلَمْ يُوجِبْ حُكْمًا , وَكَانَ فِي تَرْغِيبٍ أَوْ تَرْهِيبٍ , أَوْ تَشْدِيدٍ أَوْ تَرْخِيصٍ , وَجَبَ الْإِغْمَاضُ عَنْهُ , وَالتَّسَاهُلُ فِي رُوَاتِهِ» (الكفاية في علم الرواية، ج۱، ص۱۳۴)

بنابراین پس از جدا کردن کامل و دقیق الفاظ متبرکه، افاضات این ناصبی مانند اکثر مطالب کانال‌های متعددش «[با کمال احترام] جایش سطل آشغال است.»

#اهل_سنت
@Alasar_1