به گمانم که نگاه غزلم باز تَر است
باز هم می‌چکد از قافیه‌‌ها شبنم درد..
بغض لَم داده تهِ حنجره‌ی غرق سکوت
مصرعی گم شده دردفتر بی‌واژه‌ی سرد..

سایه‌ای نم‌زده‌ام بر تنِ دیوارِ بلند
خلوتم مثلِ پریشانی زندان شده است..
یخ زده سقفِ اتاقم، نفسِ پنجره کور
به خیالم که شبِ‌سردِ زمستان شده است..

آسمانم شده خاکستری از توده‌ی غم
چترِ باران زده در خاطرِ پاییز منم..
اشک می‌غلتد و نامت شده شعرِ شبِ‌من
رَدّ لبخند در این شادیِ ناچیز منم..

به لب آمد نفسم از غم دوری،چه‌کنم
که میسر نشود فرصتِ دیدار، دگر..
لبم آنقدر که در حسرت لبهای تو ماند
دزدکی می‌بَرَدم بر لبِ سیگار، دگر..

در میان همه‌ی خاطره‌ها گیج شدم
چقدر گشتم و دیگر خبر از ماه نبود..
جای تو خالی و چشمِ نگرانِ چمدان
رفته بودی و کسی غیرِ من و آه نبود..

کاش می‌آمدی از بسترِ دلتنگی راه
تا تو را در پسِ هر آینه دیدار کنم..
واژه‌ها را بنشانم به سراییدنِ تو
و برای نفسی ماندنت اصرار کنم..

کاش دل یکسره بازیچه‌ی تقدیر نبود
با همین قلبِ پُر از راز،خودش تا می‌کرد..
کاش فصل دگری بود که در گلدانش
غنچه‌ی عشق نجیبانه گلی وا می‌کرد..

هر چه از غصه‌ی‌دل گفتم و خواندی اینجا
واقفم دردِ تو هم هست، خودم میدانم..
قول دادم به دلم وقت ملاقات، این‌بار
پیشِ چشمان سراسر غزلت می‌مانم..


نگار‌‌_حسینی
چهارپاره



🌟کانال شعر کلبه✍👇#شعر_دکلمه

❀═‎༅࿇🍃📚 🍃 ࿇༅═‎‌❀           
                         
https://t.me/afaltoooon

❀═‎༅࿇🍃📚 🍃࿇༅═‎‌❀
⭕️[رے اڪــشــن و فــوروارد فــرامــوش نــشــه⭕️
@afltooon