نفس محافظه‌کار ادعا می‌کند که《آشنا را به ناآشنا ... آزموده را نیازموده, حقیقت را به راز, عملی را به ممکن, محدود را به نامحدود, نزدیک را به دور, کافی را به اَبَرفراوانی, مناسب را به کامل, خنده‌ی کنونی را به سعادت تخیلی》ترجیح می‌دهد. وی طرفدار شرایط موجود است, نه به این دلیل که اوضاع را عادلانه یا خوب می‌داند, بل به این لحاظ که با آن آشناست. وی آن را می‌شناسد و به آن وابسته است. نه می‌خواهد آن را از دست بدهد نه آن را به دور افکند. لذت از آنچه دارد به جای رسیدن به آنچه بهتر است, والاترین خیر برای اوست.

متن: ذهن ارتجاعی, کُری رابین

#کری_رابین
#یادداشت_ها

https://t.me/Afa_Gh