شرایط شاهد (صفات شهود) مطابق باب شهادت در متون فقه

پذیرش شهادت در محکمه منوط به شرایط زیر است(مشهور فقهای امامیه):

بلوغ
شهادت نابالغ غیرممیز مطلقاً باطل است. شهادت ممیز در غیر قتل و جرح پذیرفته نیست؛ در قتل و جرح برای پسر ده ساله تردید وجود دارد. شهادت دختربچه مطلقاً قبول نیست.

عقل
شهادت دیوانه (حتی ادواری در حال جنون) قبول نیست. در حال افاقه، اگر قاضی به هوشیاری او علم پیدا کند، پذیرفته می‌شود. کسی که سهو، نسیان یا بلاهت بر او غالب است، شهادتش قبول نیست.

ایمان (در فقه امامیه)
شاهد باید مؤمن (شیعه دوازده‌امامی) باشد. شهادت غیرمؤمن (حتی مسلمان غیرشیعه) علیه مؤمن یا غیر او قبول نیست، مگر شهادت ذمی عادل در وصیت مالی در صورت نبود مسلمان عادل.

عدالت
شاهد باید عادل باشد (اجتناب از گناهان کبیره و عدم اصرار بر صغیره). شهادت فاسق باطل است.

طهارت مولد
حلال‌زاده بودن (شهادت ولدالزنا حتی اگر عادل باشد، قبول نیست.)

عدم اتهام
ذی‌نفع نبودن، نداشتن خصومت دنیوی با طرفین، عدم اشتغال به تکدی یا ولگردی و نداشتن دشمنی شخصی از صفات شهود است.

👨‍⚖👩‍⚖کانال حقوقی عدلیه🔹🔸

@ADLIEH_TEAM