پسوندِ «ئیک» بسیار سودمند است و ما برای تواناتر کردن زبان فارسی به آن نیازمندیم. یکی از نخستین موردهایی که با «ئیک» واژه‌ی نو ساختند در صنعت چاپ بود؛ بیش از پنجاه سال پیش. فونتِ جدیدی ساختند که مانند ایتالیک نسبت به خط کرسی کمی مایل است؛ نام این فونت را «ایرانیک» گذاشتند.
زنده‌یاد استاد خانلری هم در کتاب «تاریخ زبان فارسی» واژه‌های «پهلوانیک» و «پارسیک» را برای نامیدن برخی زبانهای فارسی‌ی میانه بکار برد.
ولی نخستین کسی که این پسوند را در برابرِ [ic] ِ تَرم‌شناسی‌ی اروپایی نهاد استاد میرشمس‌الدین ادیب‌سلطانی ست در تَرمهای «آوائیک» ، «زبانیک» ، «زیبائیک» و دیگرها. من هم این پسوند را هرجا که لازم بوده در فرهنگ ریشه‌شناختی‌ی اخترشناسی و اخترفیریک بکار برده‌ام: پرتابیک، صدائیک، نوریک، زیستیک و دیگرها.

دکتر حیدری ملایری

@adibsoltanik