سی و هشت) یادروز استاد سخن، سعدی

درآمد

اول اردیبهشت‌ماه هر سال روز سعدی است. هفتهٔ اول اردیبهشت، و اگر نیک بنگریم تمام اردیبهشت‌ماه، حال و هوایی دارد که سخن‌های نغز سعدی را به یاد می‌آورد، که سخن سعدی سخن زندگی است؛ زندگی پر از عشق و شور و حال و جنبش و حرکت، که زندگیِ به‌ دور از این معانی، زندگی نیست.

سعدی با تأکید بر انسان و انسانیت ــ که بنیاد مکتب او و برآمده از فرهنگ انسانی، الهی ایران‌‌ است و روش زندگی مردم فرهیختهٔ ایران در طول تاریخ ــ همگان را به دوستی و تفاهم و محبت‌ ورزیدن نسبت به‌ یکدیگر فرامی‌خواند و اعلام می‌کند:

یارا، بهشتْ صحبت یاران همدم است
دیدارِ یار نامتناسب جهنم است
هر دم که در حضور عزیزی برآوری
دریاب! کز حیات جهان حاصل آن‌دم است
آرام نیست در همه عالم به‌اتفاق
ور هست در مجاورت یار محرم است
گر خون تازه می‌رود از ریش اهل دل
دیدار دوستان که ببینند مرهم است
دنیا‌ خوش‌ است‌ و مال‌ عزیز‌ است‌ و‌ تن،‌ شریف
لیکن رفیق بر همه چیزی مقدّم است...

دوستی و همدلی، دارویی است برای درمان دردهای بشر که زمان نمی‌شناسد و عامل مهم صلح و آرامش در جهان است. من از این منظر که همانا برآمده از مکتب انسان‌گرایانهٔ سعدی است، دو سخنرانی کرده‌ام که هریک به دو بخش تقسیم شده است. یک سخنرانی در پخش زندهٔ مؤسسهٔ فرهنگی یونسکو، اول اردیبهشت‌ماه ۹۹، و ادامهٔ آن، سوم همین ماه، با عنوان «سعدی و انسان پریشان عصر حاضر»، و یک سخنرانی در پخش زندهٔ مرکز سعدی‌شناسی با عنوان «بیانیهٔ جهان‌بینی سعدی» در تاریخ چهارم اردیبهشت‌ماه ۹۹. اکنون بخش نخست «سعدی و انسان پریشان معاصر» به‌پیوست تقدیم یاران و عزیزان می‌شود؛ به‌ویژه عزیزانی که موفق به‌ دیدن آن برنامه نشده‌اند.
@a_daadbeh
👇👇👇