هشتاد و یک) مدتی این مثنوی تأخیر شد

مدتی که روزگار ــ که خدا از خطایش نگذراد ــ موجب شد که این مثنوی تأخیر شود و شد. اکنون دیدم که مهم‌ترین بحث، سپاس من از یارانی است که به‌تبع لطف یاران انجمن مفاخر در آن شب، یکم مردادماه ۱۴۰۱، در مجلسی که، به اصطلاح برای بزرگداشت معلمی که جز معلمی نمی‌خواسته کار دیگری بکند و نه آنکه نمی‌توانسته برگزار شد، شرکت کردند. این شرکت چشمگیر و لطف‌آمیز نه فقط او را امیدوار ساخت که روشن کرد که مردم قدرشناس‌اند!
من از دوستانی که در حق این معلم لطف کرده بودند سپاسگزاری کردم، اما پیوسته نگران بودم که از بسیار کسان سپاسگزاری نکرده‌ام. تنها چاره آن دیدم که مرحله به مرحله و بخش‌بخش سپاسگزاری ناتمام را به اتمام رسانم. نخستین مرحله سپاسگزاری از طریق کانالی است که شماری از دوستان در آن عضوند. نیز یاران عضو در صفحه ( به اصطلاح فرنگی‌مآبان در پیج اینستاگرامی فقیر). بنابراین سخنرانی سپاسگزارانهٔ خود را در کانال و در صفحهٔ اینستاگرامم منتشر می‌کنم تا سپاسگزاری از بخشی دیگر از یاران و دوستان انجام پذیرد.
امیدوارم آن گروه از لطف‌کنندگان که نتوانسته‌ام، و نه آنکه نخواسته‌ام، از آنان سپاسگزاری کنم بر من ببخشایند و ناتوانی‌ام را ( که سببی جز بی‌اطلاعی از نشانی آنان ندارد) گناهی به شمار نیاورند!

https://t.me/a_daadbeh