هفتا‌د و‌ چهار) بهاران خجسته باد!

درآمد

در نگاه حافظ و دیگر بزرگان فرهنگ ایران‌زمین، بهار بهترین زمان برای عشرت و شادی است؛ چنان‌که خواجه با کنایه و طنز خطاب به اهل ریا می‌گوید:

نگویمت که همه‌ساله می‌پرستی کن
سه ماه می‌ خور و نه ماه‌ پارسا می‌باش

هدف از دعوت به شادی و عشرت که از سویی برآمده از احساس شاعر به‌سبب فرارسیدن بهار است، کوشش هنرمندانه برای برانگیختن مردم برای شست‌وشوی خاطر از غم‌ها، در عین گرفتاری‌ها و دردمندی‌هاست، تا بمانند و بپایند و آماده شوند برای نبرد زندگی با روزگار که روزگار نه رحم دارد، نه شفقت، و انسان تنهای وانهاده ( به تعبیر ژان پل سارتر) است که باید بکوشد و نومید نشود و دوای دردهای خود را، به مدد حق، و در پرتو شادی، از خود طلب کند؛ که به تصریح حکیم فردوسی بزرگ، شادی آرامش‌بخش جان است و به خرد مجال درست اندیشیدن می‌بخشد:

چو شادی بکاهی، بکاهد روان
خرد گردد اندر میان، ناتوان

طرح موضوع

پس از تحویل سال و فرارسیدن سال نو به دیوان خواجه تفألی زدم، غزلی آمد، مناسب حال، با موضوع و مضمون دعوت به شادی. غزل را خواندم و پیام‌های خواجه را، در ارتباط با دعوت به عشرت و شادی، چنان‌که من درمی‌یابم، به‌کوتاهی، بازگفتم تا هم خود را برانگیزم برای نبرد زندگی، هم پیام‌های خواجه را برای یاران بازگویم:

صبا به تهنیت پیرِ می‌فروش آمد
که‌ موسم‌ طرب‌ و‌ عیش‌ و‌ ناز و‌ نوش آمد...


https://t.me/a_daadbeh